niedoszła poetka / nie tak łatwo się umiera

[Vera_Ikon]

umierać można tysiące razy
ni raz się przy tym nie rodząc

* * *

tak więc któregoś pięknego dnia zrozumiałam
że książę nie przybędzie

w niewoli własnego rozgoryczenia
skulona w formę przetrwalnikową
spojrzałam w lustro zadeptane kurzymi łapkami
okay – pomyślałam – jakoś to przeżyję

a potem umierałam na chodniku wszechświata
(i żaden przechodzeń mnie nie zauważył)

w kółko i na nowo
wykrwawiałam się każdym wschodem i zachodem słońca
łzawiłam każdą virgą

i chyba nawet próbowałam zostać męczennicą
po białych kartkach
ciężkimi słowami
na wieki wieków odchodzącą od zmysłów

na wieki wieków
bez odpowiedzi



[25.02.2009]

[Vera_Ikon]

Był przegadany, chciałam go skrócić. Wyszło, co wyszło. Dalej bym poobcinała o to i owo, ale samej trudno już mi określić co jest istotne. Stąd prośba o pomoc.

pozdr serdecznie
weronika

[Dariusz Sokołowski]

Człowiek w formie pytaniowo-zarodnikowej;)

Ten incipit chyba niepotrzebny. Triki w kolorze "a więc" - jak nie patrzeć - bawią.
Napiszę, że fajny. Pzdr.

[teresa943]

tak na pierwszy rzut oka wydaje mi się jeszcze ciut przegadany,
a może pozbyć się niektórych przymiotników i zwrotów?

np. pierwszy wers po kursywie
ja bym tak:

któregoś dnia zrozumiałam
że książę nie przybędzie

ale to tylko moja sugestia...

serdecznie pozdrawiam :
Krysia

[Dariusz Sokołowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie można pozbyć się... ponieważ te ozdobniki pełnią w tekście "rozrywkową" funkcję. Wydaje mi się, że (wobec błąkających się gdzieś w pamięci reguł konstrukcji składniowych) samo "tak więc" wyraża chociażby aprobatę cudzego zdania i utrzymanie swoich reguł gry - znaczy się podmiotu. Podobnie jak różnego rodzaju "westchnienia" (ach, ech, uch tu nie pozwolę sobie na dalsze wydechy) "tak więc" jest jednocześnie objawem "poetyckiego rozmachu", jak i świadectwem dystansu Autorki do tematu: wiary, przekonania, wyobrażenia, szeroko rozumianego i rozchełstanego emocjonalnie stereotypu pojmowania życia! Autorka waży ten stereotyp. Przeciwstawia "zadeptaną czułość lustra" "ulicznej" znieczulicy. Tego nie da się zrobić bez kwiatuszków typu: "i chyba nawet", "jakoś przeżyję"; które odrastają od kolokwialności "chodnika" jak "ciężkie słowa", "wykrwawiając" się gdzie popadło, w jakiejkolwiek najbielszej stronie (czyt. "karcie") wszechświata! Aż chce się wykrzyknąć:
-Władasz, Pani, słowem - jak Barańczak!

[kasiaballou]

lustro zadeptane kurzymi łapkami - to jest przednie!

Całość zaciekawia, a w końcówce taka myśl wymownie urwana na poczet( dwakroć )błogosławienia i godzenia się, ot -bo odpukane w domyśle.
Pozdrawiam :)
kasia

[Judyt]

zgadzam się z po '/' tytułem(:J.

[złamane skrzydło]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Vero, to jest bardzo dobry wiersz,
nie zabieraj już mu duszy tnąć bez miłosierdzia to co chciałoby się zatrzymać w smaku, bez ozdobników wiersz wyjdzie na studnię bez wody
macham ciepło
Twoja S.

[Koval_ZNowin]

podoba mi się, ciekawie, tylko trochę słów za dużo:) trochę skrócić i na prawdę będzie bardzo ładnie
pozdrawiam serdecznie:)

[Vera_Ikon]

Łał! Dziękuję za odzew. Przeczytałam, pomyślę, mam ochotę jeszcze ciąć.
Ozdobniki ściągające wierszydło w stronę przyziemności zostają, bo cały mój twór właśnie na nich osadziłam. Bez nich byłby banalny.

Pamiętam polonistkę z liceum wykrzykującą przy omawianiu wypracowań: "Zdania nie rozpoczyna się od "a więc" "tak więc" i innych "więc"." No to na chwałę Pani Sienkiewicz :)

DS - "czytaniem z dusz" zajmujesz się zawodowo czy tylko "po godzinach".
Obrońcą z urzędu też mógłbyś być :) Dzięki za zrozumienie i dobre słowo.
Ale z Barańczakiem to już herezja. Gdzież ja - nędzny robak - przy TAKIM poecie!

pozdr serdecznie
weronika