Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

a pod miotłą nie jest cicho i szaro

ariess
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

ariess

ariess

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

muszę przestać używać nad
i wytrwale trzymać to pod

powtarzam raz jeszcze
i jeszcze ...

stałem się wpływowy
lecz nie pod
o nie
my nigdy nie jesteśmy

i ważny się stałem
też od że hoho
obudziłem lwa
który mnie przerósł i pożarł

jak to w historiach bez happy endu
gajowy nie przyszedł
może przez babcię bo dawno umarła
albo że czerwonego nie noszę
jedynie na twarzy
bynajmniej nie ze wstydu

ten którego domem szczegół
a misją upodlenie
zaciesza znów i zaciera
a.d. 1410
przywołuje

nie, towarzyszu od lat
nie dzisiaj

muszę przestać używać nad
i wytrwale trzymać to pod
a tak nie lubię się

powtarzać

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Christine
      Prawda serca.

      Przez Christine · Opublikowano

      @Berenika97   Fajne - czasami tak właśnie bywa! :)
    • damianjanmoszek
      Gdzie mieszka miłość

      Przez damianjanmoszek · Opublikowano

      Na stole pachnące racuchy przegoniły smutek, przyniosły tyle radości, że starczyło jeszcze dla tego, kto przyszedł ostatni.   Czuwała, gdy czoło rozpalone jak piec płonęło gorączką. Robiła zimne okłady, trzymała mnie za rękę, opowiadała bajki, bym się nie bała.   I ten obraz, który od lat wisi na ścianie, pozostaje taki sam, nienaruszony. Jest na nim chłopczyk, który nigdy nie chodził. A jednak wstaje, z uśmiechem biegnie do swojej mamy. Myślę, że artysta, który go namalował, musiał mieć wielkie serce, bo inaczej nie potrafiłby namalować nadziei.   Miłość biega boso, lecz nie pytam dlaczego. Zna drogę do każdego serca. Jeśli choć raz zamkniesz przed nią drzwi, utracisz na zawsze wszystko, co w człowieku najbardziej ludzkie.   Autor wiersza  Damian Moszek.      

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Christine
      Łączniczka

      Przez Christine · Opublikowano

      @Berenika97   Ojej, jaki wzruszający wiersz. Niesamowite, jak potrafisz pisać o tragicznych wydarzeniach bez patosu.
    • Marek.zak1
      Kronika rozkwitu cz.6

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Rozkosze sierpniowe, czyli wciąż gorąco, dojrzałe i słodkie owoce natury, jak się nimi nie cieszyć:). Pozdrawiam sierpniowo. 
    • Wal
      Cukierek z literek

      Przez Wal · Opublikowano

      @Berenika97 @Berenika97 Jeśli wszyscy są na ty, no cóż jak mus to mus.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Oczywiście żartuje. Chętnie. A tak przy okazji to wszystko co napisałem miało miejsce. To moja wiadomość dla tej osoby. Moje pożegnanie w postaci ostatniego prezentu -  cukierka. Cukierek jest na gorzkie dni. Utwór kryje dużo więcej, ale to nie oczywiste. Korzystając z okazji chciałbym usłyszeć Twoje opinię o zdaniu:  ," To co Ci opowiem, Niech nie zmieni tego,  Co być może jest dla kogoś innego. Co być może trzymasz w sekrecie, Lub jawi się otwarcie, Z nadzieją, że ma w sercu oparcie."  Jak myślisz, o czym jest to zdanie?

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...