Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Powiedz Heroino!
Czy na mnie już czas?
Tam wiele ruszyło dusz,
więc moja nic nie zmieni.

Może i masz rację,
że pora ruszyć za nimi.
Chyba jeszcze czas,
by wszystko się dokonało.

Heroino!

Nie mogę otworzyć oczu
ciemność okryła świat,
kilka kroków zostało,
by zobaczyć znajomych.

Opublikowano

Podpisuję się plusowo! Bardzo dziekuję za 9 plus jaki tu dostałem, a to cieszy i pierwszy raz Wiesławie Cie goszczę w swoich wierszopisach, a to bardzo miło, no i ten + to wiele

serdeczne podziękowanie

bestia

Opublikowano

Tak sobie myślę, że
1. nie jest to tekst kogoś kto tego próbował kiedykolwiek - za mało w tym dramatyzmu i emocji
2. wycięłabym jednak Heroinę - dopowiedzenia nie służą

Nie gniewaj się proszę za ingerencję
Lubię się wymądrzać :)))

A czytać będę dalej.

Pozdrawiam :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



oj, to chyba nie z maku ;)
a krowa też czarna, żre zieloną trawę a mleko białe ;)


jak to nie z maku?
przecież, że z maku!
ale faktycznie biała, no chyba że specjalnie podbrudzana, to może i brązowa

najpierw jest mak - mleczko makowe (opium) - morfina - heroina
taka ładna droga :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


a no heroina jednak po produkcji jest biała , tylko najpierw trzeba się zastanowić, czy czasem nie chodzi o kobietę White, ot i tu dopiero zaczyna sie dylemat, jak jest Miranda to i może być Heroina

Bazyl jednak dzieki ,że wpadłeś

Serdecznie pozdrawiam

bestia
Opublikowano

oj, to chyba nie z maku ;)
a krowa też czarna, żre zieloną trawę a mleko białe ;)

Lady Ty jesteś taka nieznajomą Heroin ką:):):):)

buziaczki , tylko się nie czerwień po przejdziemy do kokainy

pozdrawiam

bestia

Opublikowano

jak to nie z maku?
przecież, że z maku!
ale faktycznie biała, no chyba że specjalnie podbrudzana, to może i brązowa

najpierw jest mak - mleczko makowe (opium) - morfina - heroina
taka ładna droga :)
Otto no i całą recepturę już mamy

serdecznie pozdrawiam

bestia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Posem piękny wiersz. Szkoda, że tytuł taki nijaki,  jakoś ( przynajmniej mnie) zniechęca do czytania, a okazuje się, że wiersz wart zatrzymania :) 
    • @karenka   Piękny i bolesny wiersz. Ta cisza, zamknięte drzwi i naleśniki z truskawkami na końcu łamią serce. Kontrast między bólem a codziennym gestem miłości robi ogromne wrażenie. Pozdrawiam. 
    • Zamknęli drogę przez las, Siedemdziesiąt będzie lat. Pogoda i deszcze zniszczyły ją jeszcze I teraz nie byłbyś zgadł, Że była raz droga przez las. Nim posadzili drzewa te. I pod wrzosem znika w cieniu zagajnika, Gdzie są smukłe zawilce. To tylko leszy wie, Że wśród turkawek gniazd, Gdzie borsuki tarzają się, Była sobie droga przez las.   Jednak, gdy wejdziesz w ten las Latem, wieczorną porą, Kiedy poczujesz chłód, od pełnych pstrągów wód, Gdzie wydry pogwizdują sforą, (W lesie mało widzą nas, Nie będą się bały.) Usłyszysz kopyt stuk i kroki końskich nóg I wśród rosy świst włosia śmiały, Biegnących kłusem stałym Przez ten samotny czas, Jakby świetnie swoją znały Zaginioną drogę przez las..., Lecz nie ma już drogi przez las.   I Rudyard: They shut the road through the woods Seventy years ago. Weather and rain have undone it again, And now you would never know There was once a road through the woods Before they planted the trees. It is underneath the coppice and heath, And the thin anemones. Only the keeper sees That, where the ring-dove broods, And the badgers roll at ease, There was once a road through the woods.   Yet, if you enter the woods Of a summer evening late, When the night-air cools on the trout-ringed pools Where the otter whistles his mate, (They fear not men in the woods, Because they see so few.) You will hear the beat of a horse's feet, And the swish of a skirt in the dew, Steadily cantering through The misty solitudes, As though they perfectly knew The old lost road through the woods... But there is no road through the woods.   od tłumacza: Rudyard w nastroju lirycznym. Myślimy Anglia i Las? Musi być Sherwood... Ale jest jeszcze jeden (przynajmniej) las. Dziś to South Downs National Park i o niego chodzi z pewnością. Tylko dwa słowa budzą kontrowersje i zaciekłe spory: keeper, w "Only the keeper sees". Jedni mówią, że to mistyczny duch lasu (stąd "leszy"), inni że całkiem ludzki normalny leśniczy (wtedy "leśnik"); oraz skirt w "And the swish of a skirt in the dew". Skirt to oczywiście spódnica, ale też włosie w końskim ogonie. Zatem: koń i kobieta, czy sam koń...?     
    • @andrew   Bardzo osobisty i wzruszający wiersz - te przejścia od letniej codzienności do głębokiej rozmowy z ojcem robią wrażenie. Ostatnie wersy o marzeniach są wzruszające. Pozdrawiam. 
    • @Waldemar_Talar_Talar   Piękny i bardzo prawdziwy wiersz. Łzy naprawdę bywają uzdrawiające - dobrze, że o tym piszesz. :)  Pozdrawiam. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...