Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zaczekaj jeszcze trochę
nie musimy tak gnać
jak rozkołysany pociąg
wystukamy rytm serca
i więzi

już migocą obrazki
za parawanem rozmazane
szkło napełnione po brzegi
starym czerwonym winem
czeka

smutek
wiesz jak smakuje cisza
i samotność za oknami
nasz świat to radość
gdy biegamy między
drzewami

wyobrażeń

Opublikowano

Bardzo mi się podoba ujęcie treści w klamrę
"niecierpliwość" (tytuł) ----> "wyobrażeń" (pointa).
Wydaje mi się, że Peel jest "uwikłany" w dwie
rzeczywistości; jedna to realne szare życie

smutek
wiesz jak smakuje cisza
i samotność za oknami


druga to uczucie do kogoś, kto czeka (Ona)

już migocą obrazki
za parawanem rozmazane
szkło napełnione po brzegi
starym czerwonym winem
czeka


Peel (może jadąc pociągiem?) rozmwia w duchu
z Nią; jego myśli są pełne nadziei

nasz świat to radość
gdy biegamy między
drzewami

wyobrażeń


Moim zdaniem niecierpliwość wynika stąd,
że te wyobrażenia ciągle niespełnione.

Zwróciła też moją uwagę wieloznaczność
tych wesów

jak rozkołysany pociąg
wystukamy rytm serca
i więzi


jednak domysły zachowam dla siebie :)

Podoba mi się Twoje subtelne pisanie, Zbyszku.
Lubię tu zaglądać, choć ostatnio rzadko się pojawiasz.

Serdecznie pozdrawiam :)))))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Tadeo Na sen najlepsza melatonina Ale wyłączenie z dodatkiem wina  Więc po zażyciu mikstury  Mogą w pamięci być dziury  Już nie wiadomo czy MelatoNina?  
    • For my fellow Poets — Guardians of the word, carrying kindness and the light of learning across every friendly poetic front. ------- ///___\\\ ------- “Poetry in Arms”   I hear the calling voices “Let's use our pens like guns!” and so I stand among them in Poetry in Arms.   I was young scribe in silence, and felt what wounds remain, from those who write in verses and others write in plain.   In pages like in trenches, sharp words in fierce desire, ink loaded like gunpowder, “Survive the evil fire!”   Our legendary Poets, Cover us with your care, and offer honest counsel, from any face hater.   If you walking this way, Don’t lose your heart and mind, evil will pass away from poetry unkind.   Hey, evil owful hater! Carefully listen us: We’ll prove you — words are matter! — in Poetry in Arms.   We don't it for a glory, Nor any applause goal, But tell you all the story What still lives in our soul.   And when depression hits you, Can't hold your pen like sword, Let all your thinks will go to: Weapon is hide in word.   Despite life meet last hour — Our poems never burns And we will live in our — Poetry in Arms. ------- ///___\\\ -------  
    • @LessLove Jaka ładna piosenka:-) Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Leszczym Wciąż się zastanawiam, ale chyba jednak wstawię ;) - najwyżej mnie zjadą...  Dziękuję za komentarz i informację. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @piąteprzezdziesiąte Wszystko gra ;) :)  Dziękuję za polubienie i komentarz :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Jesienne poranki pośród srebrzystej mgły Mroczne i kontrastowe umierają w bieli Na pradawnym drzewie liście w pomarańczy Opadają niczym my aż topią się w ziemi A deszcz jak łzy trawi oraz wyniszcza je Po obtoczeniu przez wiatr w brudzie I tak trwają aż po dzień zaduszny Nagle stają się ważne gdy on wypada Jak słońce dla ziemi czy dla niej kochany Na ich miejsce świeczka się ustawia I niczym latarnia na morzu Dla dusz kieruje w mroku Aż w końcu wita nas Marzanna Pokrywając wszystko chłodną bielą Nic już nie ma od rana Nie ma koloru tylko dusze wieją
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...