Stracone W@lentynki / łzawy wiersz...dla pań ;)))/

[adolf]

Wiersz o koledze, który niestety nie miał szcześcia w miłości

Stracone W@lentynki

Poczta zachodząca drży na monitorze
Lekką rysą światła kryształowe włókno
Pociera chcąc uciec i odpycha kursor
Żeby nie naciskał i nie klikał „do niej”

Gie-gie z paska „zaszło”, status: nieaktywny
Palcem bije w klawisz, niewidoczne włosy
Strąca i zaplata w tą chwilę – w ten dotyk
Dawniej tak serdeczny, dzisiaj blado-sztywny

Wczoraj przecież widział. Stał tam, jak się stoi.
Widział czarną skrzynię - małą filiżankę
i ostatni bukiet w nie-prywatną randkę
niczym żagiel czarnej hebanowej łodzi.

Stał, bo tam się stoi. To poklepywanie
Mogło by trwać krócej albo się przeciągać
Żeby zdążył chwilę wyssać i odkochać
I nie płakać więcej lecz płakać z „umiarem”

Mówią mu „minęła”, lecz przecież rozmowy
Z nią na gadu-gadu są gdzieś sprzed minuty…
Patrzy na jej status – rozsłaniając chmury
Zamiast „nieaktywny”, tylko: „niewidoczny”

[Magda_Tara]

a jaki tam łzawy .... :))
a dlaczego dla pań!

normalny
gada i gada na gadu

a jak nie gada, to cóż takiego?
jutro pogada
:))

eeetam!

bardzo podoba się, ale nie łzawi, bynajmniej!
weznese!
:))

[Marlett]

Adolfie!
Kiedy nie ma innych możliwości
uczucia można lokować w necie na GG:))
Temat odnosi się do rzeczywistości
ponieważ władają nami nowe technologie:)

Fajny wiersz:)
PozdrawiaM.

[bestia be]

Adolfie ja jestem stałym czytelnikiem twoich wierszy i zawsze moge tylko powiedzieć:
kunszt pisania poezji, przekazu mysli, i czytania lektury bez końca

pozdrawiam

bestia

[adolf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:) to dobrze, ale taki ma ten wiersz dowisty charakter :)
fajnie, że się podobas, dizęki zawgląd :)
pozdr.

[adolf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dokładnie. Nowe technologie, ale człowiek ten sam :))))))))
ozdraiwam i dzięki zawgląd.

[adolf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

serdecznie dziękuję zwwgląd w wiersz i komentarx ;))
miło z mojej stron :)))

pozdrawiam

[teresa943]

Adolfie! I w necie i na gg można znaleźć uczucia,
a że czasami się nie powiedzie, to przecież na żywo
też się zdarza...od gadania do osobistego poznania
też jest droga...nawet w necie...

Podoba się się Twój wiersz :)

Pozdrawiam.