-
Ostatnio w Warsztacie
-
Benjamin Artur 342
A więc wojna, wojna, wojna…
Walą się domy, burzą domostwa.
Świat jest zwęglony, kurzem obrasta.
Ranią się drzewa, łamią powoje.
A więc wojna, wojna, wojna…
Para się słania z dymu wyłania.
Biegnie do miasta, gasną
w zaułkach krzyki tłumione.
A więc wojna, wojna, wojna…
Pod gruzami nikną młode wiersze.
Rymy kanałami schodzą w dół,
a nad dachami dudni szare echo syren.
A więc wojna, wojna, wojna!…
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 47 odpowiedzi
- 1 076 wyświetleń
-
- 47 odpowiedzi
- 1 067 wyświetleń
-
- 47 odpowiedzi
- 1 304 wyświetleń
-
- 34 odpowiedzi
- 918 wyświetleń
-
- 33 odpowiedzi
- 736 wyświetleń
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Benjamin Artur · Opublikowano
@Berenika97 łza się kręci. Piękny wiersz...życzę Ci uśmiechniętego słoneczka i gorąco pozdrawiam. -
Przez Czarek Płatak · Opublikowano
@Marek.zak1 ależ proszę.Na zdrowie! Dosłownie! Ja też nie piję,ale pamięć mam dobrą. -
Przez slavu · Opublikowano
Przez ludzi spękanych jak ziemia, przez twarze zgaszone we łzach, w serca - klepsydry z kamienia na sztorc sypała się noc jak czarny piach. Przez okna wrastało niebo spalone, i widok na spalony tlen. Szyby, szyby w oczy zmienione krzyczały w mrok, krzyczały w ślepy sen. Anioły ulane ze śniegowych burz o włosach jak białe pożary, w śladach jak płatki róż niosły krew Abla - grzech, i śmiercią pachniały. Byliśmy odtąd jak ciemne łzy, jak pacierz w ustach zmarły. Ziemia urosła w hydrę bez głów, a niebo ktoś oblepił tapetą z nekrologów. -
Przez Benjamin Artur · Opublikowano
Nad sadami Kazimierza po obłokach hula strach. Sosny kłują dziś turystów, w maskach tracąc czas. Jakże chciałoby się żyć, gdyby nie ten lockdown. Po wąwozach Kazimierza zamaszyście hula strach. Wybrałem się więc nad Wisłę — ta leniwie toczy piach. Jakże chciałoby się żyć, gdyby nie ten lockdown. Wieczorem, gdy gwar ucichł, zdawało się słyszeć… ze Wzgórza Trzech Krzyży cichy, długi śpiew. To wiatr piosenkę nuci. I pomyślałem znów, jak dobrze byłoby żyć… z dala od wszystkiego, w Nałęczowie czekoladę pić. Z dala od wszystkiego, w Nałęczowie czekoladę pić. Jakże chciałoby się żyć… (gdyby nie ten lockdown) -
Przez Benjamin Artur · Opublikowano
A więc wojna, wojna, wojna… Walą się domy, burzą domostwa. Świat jest zwęglony, kurzem obrasta. Ranią się drzewa, łamią powoje. A więc wojna, wojna, wojna… Para się słania z dymu wyłania. Biegnie do miasta, gasną w zaułkach krzyki tłumione. A więc wojna, wojna, wojna… Pod gruzami nikną młode wiersze. Rymy kanałami schodzą w dół, a nad dachami dudni szare echo syren. A więc wojna, wojna, wojna!…
-
-
Najczęściej komentowane
-
_Resized_20260530_200820.thumb.jpeg.2b87f05d796429cd801df0322039767a.jpeg)
.thumb.jpg.2a4c1fb1be2384bf2f494e0e37245a0e.jpg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się