Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

***

Erotyk I

Twe ciało jest żywe, włosy ruchliwe
Otulone wiatrem szczelnie,
Dłonie gorące, lecz usta płochliwe,
Wciąż mi odmawiają bezczelnie.

Pierś moja pełniej oddycha bez Ciebie,
Bez ciężaru Twojego ciała,
Uwiodę Cię znowu, gdy będę w potrzebie,
Pomimo, że innych też będę chciała.

***

Erotyk II

Gdy Cię całuję, pieszcząc Twe usta urocze,
A Twoje oczy cały mój świat wypełniają,
Tak wiele czuję, chcąc wchłonąć Twe ciało ochocze.
Zbyt wiele czuję by oprzeć się pożądaniom.

Pożądam Twej duszy,
Na którą me serce tak długo czekało,
Która tak bardzo mnie kusi;
--przyjaźń to dla mnie za mało.

***

Erotyk III

Leżysz przede mną na stole pół naga
Przeglądam Cię wzrokiem jesteś taka urocza
Myśl Twoja za oknem powiewa jak flaga
No chodź chodź do mojego krocza.

Odmawiasz? Więc dobrze udawaj
Że jesteś grzeczną niewinną dziewicą
Proszę siadaj. Sens swej grze nadaj
Może ciasteczko?
Herbata czy kawa?

***

Erotyk IV

Donnes-moi Your Love
Tylko Ty, żadna inna,
Wśród rajskich traw,
Latem,
W tulipanach.

You are ma vie
Noce przy Tobie
Najsłodsze wśród chwil!
Pięknie jest!
marzenie…


[color=#15b435]Proszę o komentarze do poszczególnych utworów.
[/color]
Pozdrawiam!

Opublikowano

Lepiej wklejać po jednym bo co za dużo to niezdrowo
Tak czy siak - nic dla mnie
Dosłowność je zabija
Nie pomoże nawet wielojęzyczność w ostatnim

Pozdrawiam :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





generalnie wiele pracy jeszcze nad tymi tekstami, już co nieco wspomniałem powyżej, ale erotyka w poezji musi być czymś niesamowitym wysublimowanym, dobór słów też jest bardzo ważny, niestety nie wczułem się w klimat, a to w takiej poezji jest najważniejsze
pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





generalnie wiele pracy jeszcze nad tymi tekstami, już co nieco wspomniałem powyżej, ale erotyka w poezji musi być czymś niesamowitym wysublimowanym, dobór słów też jest bardzo ważny, niestety nie wczułem się w klimat, a to w takiej poezji jest najważniejsze
pozdrawiam
hehe, to takie przełamanie zasady, konwenansu wysublimowania erotyków, zgodnie z którym nie należy używać takich a takich słów. bądź co bądź, ten katastrofalny rym jest tu dość celowo - chciałem coś przez to pokazać... ale zgadzam się, że dużo pracy nad nimi - dlatego piszę :)

co do numeru II - masz rację, dzięki

Pozdrawiam
Opublikowano

tak sobie wyczytałam z tego pierwszego:

ciało otulone wiatrem
we włosach gorące dłonie
płochliwe usta beszczelne
odmową

dobrze oddetchnę
od ciebie, ale i tak
jak innych uwiodę

w potrzebie


jeśli mogę coś radzić, to trzeba jeszcze dopracować te erotyki, są nie dość, że kawoławowe, to jeszcze przegadane...ale to takie tam moje...nie musisz brać pod uwagę...
pozdrawiam :)

Opublikowano

Najpiękniejsza w poezji (według mnie ;) jest zawiłość słowa.
Zabawa metaforą. Ty w swoich "erotykach"
pozbawiłeś poezji tej szczególnej i wyjątkowej cechy.
Dosadność jaką operujesz jest porażająca.
Dlaczego nie dajesz czytelnikowi możliwości
pobudzenia fantazji ,wyobraźni ? Wydaje mi się ,że
to właśnie na tym polega ta cała zabawa ,a właściwie
urok tej zabawy:)
To Erotyk, a nie orędzie do narodu :)

Krocze mnie sparaliżowało :)

Pozdrawiam.Życzę wytrwałości i powodzenia :)))

Opublikowano

taak, faktycznie - krocze wywołało ogólny paraliż... chciałem tam opisać taką sytuację, w której facet pragnie kobiety, jest stanowczy i brutalny, a kiedy ona odmawia, to on zmienia taktykę i zamienia się w kulturalnego mężczyznę, aby posiąść ją inną drogą. pomyślę jak to inaczej opisać ;)

dzięki wam za komentarze, na pewno dużo dadzą.

Pozdrawiam

Opublikowano

"Donne Moi Your Love
Tylko Ty, żadna inna,
Wśród rajskich traw"

Powinno być: donnes - moi lub donnez - moi. W zależności czy jesteście na ty czy na pan/pani ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Myszolak   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za to, że dostrzegłaś ten paradoks - że bliscy mogą jednocześnie chcieć dobrze i nie trafiać.  Chciałam ukazać przepaść między rytuałem pocieszania a przeżywaniem straty, z odrobiną też pewnej "przyjacielskiej manipulacji".  Trochę to karkołomne - bo od strony męskiej "psyche".  Pozdrawiam serdecznie. 
    • @hollow man Wiesz, w pisaniu potrzebna jest też przebieżka. To proces jest cały. Wraca się do dyspozycji. Zmierza gdzieś, powolutku, kroczkami, rzadko kiedy siadasz i piszesz nie wiadomo co. To oczywistość, ale to raczej tak jest. też miałem i okresy niepisania wcale i okresy porzucenia długopisu. Miałem też i nadmiary. I serio sądzę, że 4 wiersze w miesiącu to powinno być klue sprawy, ale do tego stanu dopracować się musisz po prostu. Takie ja akurat mam wrażenie.
    • "Pasożyt - po trupich kościach"   W świecie krzywych luster trwam – pchła pasożytnicza, Gdzie snobizm, chciwość i głód w każdej tętnią żyle. W otchłani pustych żądz, co dna nie zna zazwyczaj, Gwałcimy matkę-naturę, by pławić się w pyle.   Chcemy wszystkiego naraz, bez wstydu i miary, Depcząc miękkość darni; błękit nieba nas parzy. Złocimy brzegi rzeki, kojąc nimi kary, Karmimy próżność łzami – kat, co o raju marzy.   Wrosło w nas marnotrawstwo, pycha bezrozumna, Zostawiamy za sobą zgliszcza i rany krwawe. Niszczymy bez skrupułów, choć czeka nas trumna, Paląc fundament ziemi pod stopy nieprawe.   Zamki legły w gruzach, twierdze w proch prawie starte, Chciałbym świat ten uleczyć, lecz zbyt jestem mały. Znikają piramidy, dziś nic już niewarte, Trzeszczy ludzka roztropność, kruszą się jej skały.   Ile czasu mur ten wytrzyma napór głodu? Ziemia drży pod stopami, o litość nas błaga. Gnuśność nas pochłonie bez żalu i powodu? Idziemy wciąż przed siebie – ślepa to odwaga.   Niszczymy się nawzajem, kradnąc jutra nadzieję, Jakby świat był zabawką pośród kości bieli. Zrozumiemy zbyt późno, gdy sens w nas zniszczeje, Że śmierć żywiciela los pasożyta dzieli.   -Leszek Piotr Laskowski      
    • @andrew   Ciepły, obrazowy wiersz z prawdziwą obserwacją natury. Też lubię obserwować niebo. :)  
    • @Leszczym Taka dyscyplina. Rozumiem. U mnie inaczej. Kilkanaście lat nie pisałem, to mi beret podnosi.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...