Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Boże, jeżeli rzeczywiście jesteś
tam, gdzie mówią, że jesteś -
wysłuchaj mnie.
Boże, tak wiele jest serc obolałych,
co nie przynoszą chwały -
ukołysz je.
Boże, tak wiele jest mózgów szalonych,
myślami roztrzęsionych -
uświadom je.
Boże, tak wiele jest dusz zalęknionych,
w samotność odtrąconych -
przygarnij je i zmiłuj się nad nimi.

Boże, jeśli dobroć Twoja niezmierzona
i moc nieogarniona -
wysłuchaj nas.
Boże, gorzkie łzy przemień w krople rosy,
w pieśni - lament żałosny -
wysłuchaj nas.
Boże, krople krwi przemień w róże krasne,
gniew i złość w światło jasne -
wysłuchaj nas.
Boże, burzę z deszczem ugnieć z rozłąką,
upiecz z nich bułkę słodką -
wysłuchaj nas i zmiłuj się nad nami…

4 listopada, 1998

Opublikowano

Hm. Dla mnie to jest poezja. Widocznie się nie znam.

Ten fragment uważam za najpiękniejszy:
"Boże, krople krwi przemień w róże krasne,
gniew i złość w światło jasne -
wysłuchaj nas.
Boże, burzę z deszczem ugnieć z rozłąką,
upiecz z nich bułkę słodką -"

Pozdrawiam. A.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Warto by to nagrać i posłuchać Pana. Ktoś mi tę modlitwę przeczytał głośno. Zupełnie inne wrażenie.

Co do grafomańskich kawałków - niech sobie leżą w czarnym pudle :)
A Pan nie dam nam słowo, że tylko dobre będzie tu serwował:)

Czaruś
Opublikowano

Kłaniam się nisko i dziękuję za opinie zaskoczony ich ilością.
Z uczuć i serca moje rymowanki, to też może nie spełniają zasad poezji "naukowej" (a fe, ale wymyśliłem), a że gdzieś tam grafomanem mnie mianowano to i poetą się nie głoszę.
Zawsze głodny krytyki i ocen - choćby najniższych - pozdrawiam

Lefski

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Jestem zauroczony klimatem, najbardziej może ostatnim wersem. Jest światełko tunelu, a z własnego też doświadczenia wiem, że sprzyjająca logistyka odgrywa ważna rolę w sprawach gospodarczych, wojskowych, ale też prywatnych. Liczę na happy end:) To kiedyś napisałem w temacie:   Światem rządzi logistyka, i z niej często też wynika, dobrze znana nam nauka żeby szczęścia blisko szukać, a przewaga w takim względzie, że w potrzebie, zaraz będziesz, nawet, jak jest wielu chętnych, tym wyprzedzisz konkurencję.   Pozdrawiam M.  
    • @Dariusz Sokołowski   Intrygujący obraz - od niezrozumiałej melodii, przez proces "układania jej w sobie", aż po nadzieję na wyrażenie tego, co niewypowiedziane. Podoba mi się metafora - "srebrna nić" smutku. 
    • @simsalabim Podoba mi się, z obserwacji to przeważnie gryziony jest własny partner / mąż, ale to w wersji realnej, a nie aforyzmu poetki. Pzdr/. Dobre wejście i witaj na forum.
    • Wczorajszy głos nie miał jeszcze twarzy- był dźwiękiem. Dziś znalazł ciało. Luiza nacisnęła klamkę, a kot Leon przemknął przez uchylone drzwi, by wydać jej tajemnicę. Zastygł w połowie drogi, rozciągał się kilka sekund, w których łatwiej było im patrzeć na kota niż na siebie. - Witaj, podróżniku! Męski ton nie był głośny. Po prostu sprawił, że cisza przestała należeć wyłącznie do Luizy. Kucnął - gładził kota z odruchem wyćwiczonym przez samotność. Przez chwilę oboje milczeli. - Dzień dobry, to Leon - odpowiedziała, zastanawiając się, czy człowiek zaczyna mówić do kota z czułości czy dopiero wtedy, gdy brak drugiej osoby zaczyna mieć własny dźwięk? Przedstawili się sobie z ostrożnością ludzi, którzy wiedzą, że imię jest pierwszą rzeczą, jaką powierza się nieznajomemu: Mateusz, Luiza. Zwierzę owinęło ogon wokół jego kostki, Leon wybrał za nich.
    • Oto ci Pelu karaś arak ulepi - co to.        
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...