Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zmarł Pan Marek Dunat

Filantropia fal

Przez Filantropia fal
w Forum dyskusyjne - ogólne

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Jerzy Rybak

Jerzy Rybak

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Twój komentarz też jest na marginesie, bardzo na marginesie
Oczywiście, Państwo popełniacie niewyobrażalne faux pas,
a ja jestem tak bardzo niedobra, bo ośmieliłam się zwrócić na to uwagę.
Luz.
egzegeta

egzegeta

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Twój komentarz też jest na marginesie, bardzo na marginesie
Oczywiście, Państwo popełniacie niewyobrażalne faux pas,
a ja jestem tak bardzo niedobra, bo ośmieliłam się zwrócić na to uwagę.
Luz.


Rybaku
w tak smutnej okoliczności raczysz sobie żartować.
Nie można nikomu zabronić wyrażenia swoich odczuć, uczuć w przypadku śmierci
jakiejś osoby. W konkretnej sytuacji - osoby, która uczestniczyła w naszej społeczności.
Kondolencje składamy komuś nawet zupełnie obcemu z powodu jego bliskiej osoby.
Jak świat światem wykładane są księgi kondolencyjne do których wpisują się różni ludzie, zupełnie obcy w stosunku do osoby zmarłej.
Twoje niewyobrażalne fo pa, to nic innego jak wiocha / obciach.
Jerzy Rybak

Jerzy Rybak

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Oczywiście, Państwo popełniacie niewyobrażalne faux pas,
a ja jestem tak bardzo niedobra, bo ośmieliłam się zwrócić na to uwagę.
Luz.


Rybaku
w tak smutnej okoliczności raczysz sobie żartować.
Nie można nikomu zabronić wyrażenia swoich odczuć, uczuć w przypadku śmierci
jakiejś osoby. W konkretnej sytuacji - osoby, która uczestniczyła w naszej społeczności.
Kondolencje składamy komuś nawet zupełnie obcemu z powodu jego bliskiej osoby.
Jak świat światem wykładane są księgi kondolencyjne do których wpisują się różni ludzie, zupełnie obcy w stosunku do osoby zmarłej.
Twoje niewyobrażalne fo pa, to nic innego jak wiocha / obciach.
Właśnie o tym mówię, proszę czytać ze zrozumieniem.
Pewny zasady obowiązują nawet, jak Pan to niefortunnie ujął, w tak smutnej okoliczności,
może nawet zwłaszcza wtedy.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Wakss
      Angst

      Przez Wakss · Opublikowano

      Grzęźnie w gąszczu natrętnych myśli  między szkłem kolorowych pingli a jeziorem wyschniętych źrenic teatr spleciony z bladych cieni    Parkiet sceny ubrany w szkarłat na niej leży para sylwetek nad nimi dawno zmarły światła rozdarte grubym murem we mgle
    • Leszczym
      Nieweksel pt. Koła

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @bazyl_prost Ależ też otóż to. Wielu mówi, że tak naprawdę nic się nie zmieniło. Wiesz ciężko dociec, ale sam fakt  na przykład istnienia forum poetyckiego jest zmianą. Sam fakt facebooka, nie wiem youtuba, spotify. To nie jest aż taka zmiana oczywiście, bo były spotkania autorskie, więcej, rozmowy były i wymiana myśli, ale jednak jest kategoria pewnej zmiany. Czegoś z trochę innego rozdania. Ma to ciężar gatunkowy szeregu minusów i plusów. Nawet nie bardzo wiem co przeważa. Mnie trochę martwi w wielu branżach jakby rodzaj nieco nieodwzajemnionej nadprodukcji :// 
    • Cyjan
      Tamten poranek

      Przez Cyjan · Opublikowano

      Leżysz zdrętwiały w wilgotnej pościeli Martwa ofiara, można by pomyśleć  Lecz jeszcze tli się życie w twoim ciele Łza ci wędruje przez wklęsłość policzka Przywłaszczyli cię sobie brutalnie Pogwałcili godność twej duszy i ciała Ludzką istotę porzucili na twardej glebie Aby samotnie tam umierała Pomszczę cię, mój królu, to ci obiecuję! Być może nie sam, a z czyjąś pomocą  Lecz teraz siedzę przy tobie i zaklinam czule By twój ból odszedł wraz z kończącą się nocą Cicho mówię do ciebie, ty zdajesz się być głuchy Strzaskany, zamknąłeś się w sobie  Słodko-gorzki rąk bezwład i włosów miękkie puchy A cisza jak w grobie Składam na twojej piersi ołtarzu  Ciepło i światło mojego dotyku Nie odrywając wzroku od skamieniałej twarzy  I pierwszego na niej słońca promyka Wtem ktoś puka do drzwi, ciekawy nieszczęścia To przyjaciel twój stary, otwieram mu w półśnie Dzieląc się z nim tą nieśmiałą nadzieją Że kiedyś jeszcze zobaczę twój uśmiech…
    • bazyl_prost
      Nieweksel pt. Koła

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      @Leszczym nie nowsze od starego , taki niuans
    • Leszczym
      Nieweksel pt. Koła

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @bazyl_prost Nawet nowsze mogą być niczego sobie, nie oczekujmy przecież cudów :))

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...