Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

m na własność przekazuję


muza mówi znienacka:
kurwa chcę cię,
oczy ma w czerni morderczej
.

ta noc jest otwarta niczym paszcze szczurów,
błyskają złowieszczo jej zęby w szczękach galaktyk,
więc bierze się muzę w ciasnym zaułku,
prędko, z rozpaczą.

a noc jest,
strzela nam zdjęcia z rozwartą przesłoną
po zupełne rozmazanie.
spotworniały nabrzmiewaniem dwucielesny
ogrom.

światło pędzi przeze mnie
z prędkością moich źrenic,
wydłużeni w nieskończoność cieni
do bluesa zwalniamy.
muza szepcze:
mam cię

Opublikowano

pięknie, pięknie :) Przypomniałeś mi mój staroć, który pewnie zaraz wrzucę, ale nie tak dobry - nie ta liga B)
Naprawdę niezły wiersz. Nie ma się czego uczepić - dlaczego w Warsztacie? Jest gotowy. Masz świetne wyczucie rytmu i dobrze się czyta.
A gdyby tak pierwsze trzy wersy oddzielić kursywą?
Pozdrawiam.

muza mówi znienacka:
kurwa chcę cię,
oczy ma w czerni morderczej.


ta noc jest otwarta niczym paszcze szczurów,
błyskają złowieszczo jej zęby w szczękach galaktyk,
więc bierze się muzę w ciasnym zaułku,
prędko, z rozpaczą.

a noc jest,
strzela nam zdjęcia z rozwartą przesłoną
po zupełne rozmazanie.
spotworniały nabrzmiewaniem dwucielesny
ogrom.

światło pędzi przeze mnie
z prędkością moich źrenic,
wydłużeni w nieskończoność cieni
do bluesa zwalniamy.
muza szepcze:
mam cię

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


to muza jest, a nie wiedźma (jakby to się wykluczało)
a bierz!
Pozdrawiam
Adam

"a bierz!" ????????

tak? ! do niepoetki ??

jestem zaszczycony...lub jakiś tam....
a tu- bierz!
a nie wezmę!
spadaj!

:))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


to muza jest, a nie wiedźma (jakby to się wykluczało)
a bierz!
Pozdrawiam
Adam

"a bierz!" ????????

tak? ! do niepoetki ??

jestem zaszczycony...lub jakiś tam....
a tu- bierz!
a nie wezmę!
spadaj!

:))
:)))))))))))))

a gdyby tak...ależ piękny ten wiersz...mogę sobie wziąć?plisss
a nie bierz!
a nie spadnę!
potłukłbym się dotkliwie, oj!
:))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



hehe... jaka moja, to Twój wiersz przecież :))
Ale do kursywy namawiam, dzięki niej, jak po zejściu na łódkę i odbiciu od pomostu wypływa się w ten Twój wiersz, jakby na szerszą wodę, żeby na koniec powrócić znowu.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



hehe... jaka moja, to Twój wiersz przecież :))
Ale do kursywy namawiam, dzięki niej, jak po zejściu na łódkę i odbiciu od pomostu wypływa się w ten Twój wiersz, jakby na szerszą wodę, żeby na koniec powrócić znowu.
jak się wypływa, to się spróbuje.
Autor Ja, Korekta albo Edycja albo jak tam zwał HAYQ.
:)))))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



hehe... jaka moja, to Twój wiersz przecież :))
Ale do kursywy namawiam, dzięki niej, jak po zejściu na łódkę i odbiciu od pomostu wypływa się w ten Twój wiersz, jakby na szerszą wodę, żeby na koniec powrócić znowu.
jak się wypływa, to się spróbuje.
Autor Ja, Korekta albo Edycja albo jak tam zwał HAYQ.
:)))))
Bierz Adamie, bierz, jak Hayq radzi, bo on zawsze - ze szczerego i zna się!
"więc bierze się muzę w ciasnym zaułku" a potem rodzą się takie fantastyczne wiersze.
Baardzo mi się! Bardzo.
Pozdrawiam
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


jak się wypływa, to się spróbuje.
Autor Ja, Korekta albo Edycja albo jak tam zwał HAYQ.
:)))))
Bierz Adamie, bierz, jak Hayq radzi, bo on zawsze - ze szczerego i zna się!
"więc bierze się muzę w ciasnym zaułku" a potem rodzą się takie fantastyczne wiersze.
Baardzo mi się! Bardzo.
Pozdrawiam
- baba
I dlatego wziął, i Muzę, i HAYQ (ależ mi poszło w preferencje i orientacje) :)))
Baardzo serdecznie dziękuję.
i Pozdrawiam
Adam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pisze się  zombi - Google.com przepraszam, ale musiałem, ponieważ ząbi kojarzyć się może z zębami ;))) wiersz na plus    pozdr.     **********************************  
    • miasto wypociło strupiałą skórę wciska nam twarze w krwawiący beton. jest dziś jak otwarty brzuch, rozpruty nocą nożem koparki śliskie trzewia kanalizacji parują. zaułek oddycha parą z kanałów, neonami, które szarpią oko padaczka świata, jak nerw, którego nie da się już uspokoić. każdy zaułek jest zgrzytaniem zębów o szkło. w zaułku, gdzie śmietnik cuchnie rzeźnią, a mur pamięta więcej potu niż modlitw. stoimy blisko, za blisko aż coś trzeszczy między nami. brakuje miejsca na oddech. jej płaszcz to skóra, którą zdzieram zębami jak z padliny, pod spodem musi być wyjście albo przepaść. nasze ciała płoną w zaułku jak trupy jakby miasto oblało nas benzyną i rzuciło niedopałek neonu. moje dłonie nie pytają, wchodzą w ciebie jak łom w zardzewiały zamek rozrywamy się na pół. moje ciało w twoim jako jedyny miękki punkt w którym jeszcze nie ma betonu. wiedzą tylko, gdzie boli najbardziej. między nami zwarcie jak kabel bez izolacji, skurcz, który wykręca palce na biodrach. usta nie mówią. usta to rozszarpana rana, zszywana na brudno w bramie, zardzewiałym drutem i jej śliną, bez znieczulenia, na żywca. miasto patrzy na nas jak chirurg bez rękawic ciekawy, czy jeszcze drgniemy. jesteśmy jak dwa szczury w tętniącym kanale, które miasto przeoczyło przy dezynfekcji. oddech wpada w oddech, jakby miasto dławiło się własnym tętnem, próbowało nas wypluć i nie mogło. cegły wrzynają się w łopatki, miasto chce nas żywcem wmurować w siebie. czuję, jak pęka tynk pod twoim ciężarem, ściana nie chce być świadkiem. czas wymiotuje pod ścianą skowyczącym echem wdeptany w asfalt przez tych, co zdążyli nas przeżyć. my jeszcze nie my jeszcze w sobie. to nie jest czułość. to odruch przetrwania. to panika ciała, że za chwilę znów będzie samo, że noc trzyma nas jeszcze tylko dlatego, że miasto nie zdążyło zgasić światła, że świt zabierze wszystko, co teraz drży. dwoje ludzi przestaje się mieścić we własnej skórze w zaułku wielkiego miasta, gdzie miłość nie ma imienia, ma tylko puls temperaturę i ślady, które miasto zliże jak krew, zanim przełkniesz własny strach. ale ciało zapamięta.                  
    • Ma - wiadomo, da i wam.    
    • A kres jaj, serka.    
    • O gilu, ligo.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...