Cmentarzysko

[agnieszka puczynska]

poroztapiane niedbale
marmury
w szarości kwiatów
ciszę smakują wieczną

na płomieniach
ktoś modlitwę kładzie
znicz niewypłakanego smutku
co pod stopami wciąż snuje
już nie tę samą ziemię

martwa przestrzeń wypełnia
bramę grzeszącej bielą jabłoni
gibkość jej łamie pejzażem
pustych twarzy posągów

jam w tej alei wolna
jak pacierz burzy tańczącej
na medalionów różańcach

jam w tej alei spokojna
choć mnie rozwieje
piasku fala po fali...

[Mirosław_Serocki]

Mam odpowiedź na pytanie
Pod wierszem, jego klimatem, tematyką itd. mógłbym się podpisać obiema rękami. Po prostu to jest coś dla mnie w 100%!
Pozdr.

[agnieszka puczynska]

no tak, to odpowiedź właśnie:) a miło mi bardzo, dawno już tak nie pisałam, pozdrawiam aga

[Mirosław_Serocki]

A jeżeli poproszę, to będziesz tak pisała od czasu do czasu?
Pozdr.

[agnieszka puczynska]

poetom się nie odmawia przecież, bo ich prośby ulotne, cenne i jak marmur...
postaram się aga

[Kai_Fist]

zastanawiający, taki skryty, z którego przebija się bezsilne wołanie.
klimat ciężkiego powietrza, słabo widoczne niebo, miejsce, po którym ktoś się snuje między starymi grobami,
mógł to napisać ktoś, kto przez jakiś czas swego życia czuł sie tak.. bezdennie, bez takiego zapału życiowego...
...bla bla bla

[magda]

Aga, ja nie wiem co jest, ale tak jak Mirek - jakbyś mnie to wyprzędła ze środka. Prządką prawdy jesteś, dziewczyno

[Kai_Fist]

P.S.
A to ja może poproszę o wiersz specjalny dla wojownika o tematyce bojowej

[agnieszka puczynska]

Magda-)))))
Kai- trudno będzie, za ciężki kaliber dla mnie:)
a poza tym coż to, koncert życzeń?
aga

[e-m-e-m]

to ja zagram jescze raz na bębenku
i w rytm modnej muzyki zaśpiewam

miałem życzeń cały pęk
wiatr hula po lesie
znowu jakiś niesie
za mną słychać wielki brzdęk


brzdęk oznacza
ża na strunach sympatii
ktoś
wyśpiewuje
serenady pochwalne


Gorąco pozdrawiam

[agnieszka puczynska]

ukatrupić wierszem ojeja, to jest dopiero coś.....
:)aga

[agnieszka puczynska]

)))))))))))))))))))))))))))))))))))zabierz:) aga

[magda]

Aga, ciągle wracam do tego wiersza. I tylko jedno mnie zastanawia. Weź przeczytaj sobie bez "jam". I tak wiadomo, że dwie ostatnie strofy są o tobie, a robi się łagodniej, bez tupnięcia nogą. Ja wiem o co chodzi, ale sama zobacz, to i tak nie znika, masz różańce jeszcze.



Piękny jest, no. I naprawdę doskonały.

[Daniel Piaszczyk]

wlasnie "przelecialem sie" po "ulubionych" i po raz nie wiem ktory zanurzylem w ten wiersz.

Czy nie powinno byc przypadkiem

"martwa przestrzeń wypełnia
bramę grzeszącej bielą jabłoni
gibkość jej łamie pejzażem
pustE twarze posągów"
????

juz sam nie wiem, mam dzisiaj pustke w glowie...wolalem napisac ten komentarz dzisiaj bo pewnie jutro bym zapomnial.
Pozdrawiam