Ty lub obłęd

[Witold Marek]

Coraz częściej sypiam
z tobą niż z moim
bizantyjskim aniołem,
mozaikowym stróżem.
Mimo to jest nieważko
i ciemno; bezkres
jest blisko.

To jest ta droga;
wstępuję na nią cicho.
Nie kroczę, nie biegnę.
Skradam się
i przechodzę chyłkiem.
Nie wołaj mnie.
Już oddalają się
powody do lęku,
już głodne stopy
są ciepłe i wolne.

[Ona_Kot]

podoba mi się, choć nie jestem pewna, czy rozumiem.
wydaje mi się, że to rzecz o dorastaniu...cichym, skradającym się.
anioł zamienia się w kobietę. a chyba winno być odwrotnie ;)
głodne stopy mają u mnie wielki +, lubię tą część ciała-jest bardzo
poetycka.
ogólnie-cieszę się, że czytałam.
pozdrawiam.

[Emilia Zone]

wszędzie te anioły..
bokiem mi już wychodzą
po przeczytaniu trzeciego wersu chciałam zrezygnować z reszty
na szczęście wiersz się obronił sam :))
mozaikowy stróż mnie przywołał :))

naprawdę dobry wiersz
idealnie wyważone słowa
zwolnienie w drugiej zwrotce jest obłędne :)
sama zaczęłam się skradać :))
a głodne stopy całkiem mnie powaliły :))

więcej takich utworów proszę..

pozdrawiam
Emilka

[Witold Marek]

...Bo pierwotnie był "święty" zamiast "anioła", ale sypianie ze świętym uznałem za dużo bardziej niestosowne.

[Emilia Zone]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

hihihi..
no tak
lepiej niech zostanie anioł..
chyba że ze świętą? wtedy nikt Pana o nic nie posądzi :)

pozdrawiam
Emilka

[Małgorzata Nasierowska]

Nie od razu ta druga osoba potrafi odgonić od nas samotność . Choćby nawet bardzo chciała. Sami musimy się z nim rozliczyć.
A wiersz znakomity. Wspaniale opisane etapy powyższego . Miłość nie od pierwszego wrażenia ..wielka sztuka ją opisać , bo nie wiadomo gdzie, co i jak jeśli to nie grom z jasnego nieba. A tu , proszę aż ciarki przechodzą. Gratuluję i pozdrawiam

[Grzegorz Działa]

mhh nie jestem pewny czy rozumiem, ale dla mnie jest to dojżewanie to rozstania z kimś nieodpowiednim. Rzeczywiscie świetna robota, musiałem kilka razy poczytać. Słownictwo wyważone i stonowane, dobrane pysznie! To jest poezja!

[Anna_M.]

Jak dla mnie, to nie jest wiersz, lecz raczej dwa wiersze. Pierwszy (pierwsza zwrotka) obfituje w niepospolite słownictwo, grzmi ambicją. Ale z drugiej strony, czytając miałam wrażenie, że autor tego utworu siedział nad kartką ze słownikiwm, nie wiem dlaczego.
Może skłonił mnie do tego fakt, że druga zwrotka sprawia zupełnie odmienne wrażenie. Jest pisana innym stylem, słownictwem, jest prostsza. Tak sobie myślę, czy druga zwrotka nie jest jedynie przymusem zakończenia tego wiersza.
Podobają mi się zawarte w wierszu myśli, ale brak tu, jak dla mnie, konsekwencji.

[Witold Marek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Słownikiem? Dlaczego - kopia mozaikowego, bizantyjskiego anioła-świętego wisiała sobie i wisi na rzeczywistej ścianie. Świetliście i nieważko jak kosmonauta... Po co mi słownik do jego opisu? A w drugiej zwrotce jest płynniej, bo łatwiej nam się chyba porusza we wnętrzu własnej głowy niż po realnych ścieżkach - czy nie jest tak? Że mały kontrast przez Panią zauważony - tylko się z tego cieszę.
Ale to się tak poruszyłem trochę na ten zarzut niekonsekwencji :) Za wszystkie komentarze szczerze dziękuję.
[sub]Tekst był edytowany przez Witold Marek dnia 13-07-2004 15:07.[/sub]

[Roman Bezet]

Mistrzostwo świata w fałszu!

czytajcie mnie inteligentnie - taki transparent proszę zawiesić w Profilu!
O jakiej miłości, o jakiej dojrzałości? Obłęd - jak w tytule.
W pierszej strofce można uwierzyć, że to normalnie erotyk.
Ale druga? "Sypiając ze swoim wrogiem" - było coś takiego! [vide także "Uwiedziony" - na potwierdzenie].
A teraz o fałszu: "mimo wszystko"?. Nie - dlatego.
Czym różni się czerń od bieli? Długością fali odbieranej przez nas. Gdzie jest granica między aniołem i upadłym? Jak ją znaleźć w szarości naszej codziennej? Domyślamy się. "Chyłkiem".
A prawda? Jest.
"już głodne stopy
są ciepłe i wolne"
- choć czy ma znaczenie ta wolność jeśli jest bez lęku?


pzdr. bezet

[Gość Milena]

miłuj kobietę - kochaj anioła, wszak w uczuciach do tych istot wiele obłędu, a wiersz mi się bardzo, bardzo....

[PiątaPoraRoku]

wiersz intrygujacy i ciekawy......
pierwsza część jako zblizenie się niekoniecznie fizyczne które nie daje nic, nic nie zostawia bo niewazko ciemno i bezkres, brak satysfakcji z bycia z.. umarły emocje, zgubiły się gdzies w tym bezkresie.. nie spełnione oczekiwania..


druga jako ucieczka, bo chyłkiem... nie wołaj mnie - bo nie wróce.. , wyrywam się z bezkresu i ciemności... a stopy... głodne wolności..? ulgi?... głodne pragnienia w dązeniu do znalezienia tej odpowiedniej drogi? Odpowiedniego wyboru, odwagi ?

tak to odczytuję, tak to widzę
pozdrawiam

[Witold Marek]

PiątaPoraRoku: Niespodziewanie dla mnie ktoś siega po wiersz sprzed miesięcy, na dodatek z fajnym zacięciem analitycznym - dziękuję :)