Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ja też jestem za. Ale o to im chodzi - żeby padło jak najwięcej osób.

Dokładnie. Moderator powinien tu bywać codziennie od razu cykać takich delikwentów, a tak to to trwa długimi dniami i takie osoby jak ja albo Tova Brink dajemy się wciągać i prowokować. Denerwujący proceder
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ja. Bo trolle ala pani H są już nudne i niesmieszne :)

To nie licytuj się z trolami ;)

to taki odruch bezwarunkowy ;P jak tylko slysze nieszuflada i widze jej wyznawców to we mnie cos sie wzburza, ze nie moge sie opanować ;P Bo wbrew pozorm poezja.org to najbardziej liberalny profesjonalny portal, wktórym nei zmsuza się ludzi do wchłaniania stylu panów-wydanych :)

pozdr.
Opublikowano

P.Krzywak, Pancolek; jesteście nazbyt inteligo, żeby takimi wątkami umysł zaśmiecać - ja poproszę o kwaterniane luzy na bo'tOX - się upatruję i o posłuch upraszam - luzujcie, kochani - życie nazbyt ulotne, co by na takich manowcach kotwiczyć, tak ???

pozdrówki :)
się, kasia.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


to tylko można nakazać maszynie - zaprogramować i niech milczy:)
człowiek ma kompleksy i zawsze może sobie ulżyć nawiązując
bezsensowny dialog nawet sam ze sobą (widać w komenatarzach
pod wierszami) jak jedna osoba mająca np. 2 nicki rozmawia sama ze sobą:) a.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a ja, lubiłem ilionowskiego, nawet, napisałem o nim balladę.

odnośnie wątku: nie chcę moderatora i jego decyzji w kwestiach artystycznych; z konieczności subiektywnych lub wymuszonych przez mniej lub bardziej reprezentatywną grupę użytkowników portalu.

odpowiadanie z "pasją" na prowokacyjne "wiersze"...bez komentarza... a jednak nie, nie odpuszczę, powiem: zima jest, jest śnieg, można zdjąć buty, skarpety i przejść klika metrów udeptując napis: "Kocham Panią, Pani Haniu" i wyszystko wróci do równowagi. Chółd - ładne słowo - można zacząć od stóp. :))))

pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @hollow man Wiesz, w pisaniu potrzebna jest też przebieżka. To proces jest cały. Wraca się do dyspozycji. Zmierza gdzieś, powolutku, kroczkami, rzadko kiedy siadasz i piszesz nie wiadomo co. To oczywistość, ale to raczej tak jest. też miałem i okresy niepisania wcale i okresy porzucenia długopisu. Miałem też i nadmiary. I serio sądzę, że 4 wiersze w miesiącu to powinno być klue sprawy, ale do tego stanu dopracować się musisz po prostu. Takie ja akurat mam wrażenie.
    • "Pasożyt - po trupich kościach"   W świecie krzywych luster trwam – pchła pasożytnicza, Gdzie snobizm, chciwość i głód w każdej tętnią żyle. W otchłani pustych żądz, co dna nie zna zazwyczaj, Gwałcimy matkę-naturę, by pławić się w pyle.   Chcemy wszystkiego naraz, bez wstydu i miary, Depcząc miękkość darni; błękit nieba nas parzy. Złocimy brzegi rzeki, kojąc nimi kary, Karmimy próżność łzami – kat, co o raju marzy.   Wrosło w nas marnotrawstwo, pycha bezrozumna, Zostawiamy za sobą zgliszcza i rany krwawe. Niszczymy bez skrupułów, choć czeka nas trumna, Paląc fundament ziemi pod stopy nieprawe.   Zamki legły w gruzach, twierdze w proch prawie starte, Chciałbym świat ten uleczyć, lecz zbyt jestem mały. Znikają piramidy, dziś nic już niewarte, Trzeszczy ludzka roztropność, kruszą się jej skały.   Ile czasu mur ten wytrzyma napór głodu? Ziemia drży pod stopami, o litość nas błaga. Gnuśność nas pochłonie bez żalu i powodu? Idziemy wciąż przed siebie – ślepa to odwaga.   Niszczymy się nawzajem, kradnąc jutra nadzieję, Jakby świat był zabawką pośród kości bieli. Zrozumiemy zbyt późno, gdy sens w nas zniszczeje, Że śmierć żywiciela los pasożyta dzieli.   -Leszek Piotr Laskowski      
    • @andrew   Ciepły, obrazowy wiersz z prawdziwą obserwacją natury. Też lubię obserwować niebo. :)  
    • @Leszczym Taka dyscyplina. Rozumiem. U mnie inaczej. Kilkanaście lat nie pisałem, to mi beret podnosi.
    • @vioara stelelor   Znakomity wiersz! Metafora oceanu jest fantastyczna, niesie cały wiersz od pierwszej do ostatniej linijki. „Uwolniony z kropki na końcu zdania" to obraz zaskakujący - mówi o wyzwoleniu się z cudzej narracji, z czyjegoś wyroku. Kontrast między „ja" a „ty" jest świetny. On - w żywiole, pewny, nasycony. Ona - na brzegu, przesypująca piasek, niezdecydowana. I mimo to nie ma tu wyższości, jest czułość. Ostatnia strofa jest uderzająca. „Surowy, miłosny ex libris" - ta para przymiotników robi ogromną robotę. Człowiek jako znak własności, ale i jako coś intymnego, trwałego, wpisanego w ciało.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...