Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wolny kwadrat nieba
jak lustro wody
w gębokiej studni

tylko noc dotyka
chłodem twoich rąk
kamienny krąg niczego
za nas nie załatwi

dookoła przestrzeń
nie zostawia złudzeń
wolni od trosk
zostaliśmy sami

nikt o nas nie stoi
nikt nie wiąże swoich potrzeb
z naszymi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dziękuję bardzo i trochę ciekawię się czemu,
ta druga be? lustro ma winę prawda?
Życzę śnieżnych Świąt :>)

1. "lustro wody" zupełnie bezsensu
2. woda to H2O - a lustro to zupełnie inne związki
3. jakby te lustro było pocięte albo zmieniskowane - to owszem
4. niefizycznie, niechemicznie - lepsza tafla
5. lepsza powierzchnia wody

MN
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dla mnie też
długo chodziłam wokół tego tekstu, aż dojrzał we mnie
a Messa, bez urazy, "bredzi" względem lustra - lustrem może być absolutnie wszystko, o ile da się na nim uzyskać odpowiednią gładkość, a pierwszym zwierciadłem była woda ;)
:)
dziękuję za opinię - trochę zwatpiłam, ale dobrze, że
nie do końca:>) Pozdr. ślicznie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @KOBIETA nie zgubcie się wszechświat to continuum czasu i przestrzeni , lepiej tego nie zaburzyć
    • @Radosław   o tak

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      ale jaka … wciągająca…
    • To opowieść o cierpliwości, która nie żąda natychmiastowych cudów. O pracy serca, która nie zawsze przynosi kwiaty od razu, ale kiedy już zakwitną, są prawdziwe. Bardzo poruszyła mnie ta cisza ogrodu i moment, w którym słowo okazuje się jedynym możliwym gestem. Historia o odzyskiwaniu radości bez zawłaszczania. O ogrodzie, który zakwita dopiero wtedy, gdy ktoś umie przy nim po prostu być.   Masz pióro, które umie czekać, nie przyspiesza tam, gdzie trzeba pozwolić czytelnikowi iść własnym krokiem. To pióro pracowite jak ten ogród: najpierw cisza, potem wysiłek, potem dopiero cud - nie na pokaz, tylko do przeżycia.   Niezapominajki zostają ze mną długo po lekturze, odkładam tę baśń jak książkę, i zamykam ją uśmiechem.
    • to tak globalnie?
    • BÓG DOBRY Dobry Bóg obdarzył mnie skrzydłami, pozwolił lecieć tam, gdzie wolna wola, dał siłę, wiarę i nieba aksamit, pozwolił, bym żył, a nie istniał, by ziemia cała była tylko moja.   W zamian nie zabrał nic, co było marne, chciał tylko duszy dać we mnie schronienie, kazał, bym chronił ją przed myślą czarną, hordą aniołów wsparł słuszne dążenia.   Masz jedno życie, możności wyborów i wsparcie czynów, co mej chwale służą, lecz gdy na skróty będziesz brnąć do złego celu, to życie będzie ci kolcem, nie różą.   Lecz z przymrużeniem oka nieraz mnie traktował, wiedząc, żem tylko człowiek z gliny zbyt surowej, wybaczał potknięcia i nieroztropne słowa, na wsparcie w wierze zawsze był gotowy.   Przywilej wiary to przywilej chwili, w której na wieczność człowiek zbiera czyny, życie przemija ja dym z kadzidełka, nic się nie dzieje przypadkiem i  bez kary za winy.   Bogdan Tęcza.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...