Proszę Pana cz. II
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Duch7millenium 436
ostatnia litera
analfabetyzmu
owianego
w uciekające z wiatrem
myśli,
logika zacierająca
swoje granice
ku wieczności
gnające
z westchnieniem ostatniego
wzlotu płuc
na wysokość tego
czemu można tylko podołać
dolina
litera spięcia par
jak bez wiązek
przeciek
ku nowemu życiu
braku tchnienia
by żyć
tu i teraz
na tę chwilę jedną
szczyt
i ta która łączy te dni
ona równiną jest
łączącą w pary
życie i śmierć
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 78 odpowiedzi
- 1 711 wyświetleń
-
- 34 odpowiedzi
- 717 wyświetleń
-
Bóg stworzył świat a kto Boga 1 2
Przez Waldemar_Talar_Talar, w Warsztat - gdy utwór nie całkiem gotowy
- 33 odpowiedzi
- 708 wyświetleń
-
- 30 odpowiedzi
- 435 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 424 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
-
Przez brt · Opublikowano
Szedł drogą cienia w rytm cierpienia zasłaniał czernią kolory od promieni słońca był odosobniony Szedł cień drogą w mroku ubrany w czerni otchłań Nie zna słońca i świata w kolorach Zawsze jest z nami czy może jednak nie cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz wiersz albo książka muzyka piosnka cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza jak się pozbyć cienia gdy umierasz to go już nje ma gdy przysypie trumnę ziemia gdy popioly zapakują w urnę a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim krok za krokiem dzień po dniu cieniu mój mój prześladowco czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry wers który by poruszył by mógł się zdarzyć zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć czyż marzenia jednak nie są od tego by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa choćby dusza martwa to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej bujanie w obłokach zupełnie i niebieskie migdały jak oczy które na popiół zszarzały z latami wypalone paczki papierosów blizny jak znaczki karma znajdzie sposób wypite flaszki kibel zarzygany o czym to ja aha -
Przez Achilles_Rasti · Opublikowano
@Nata_Kruk Dzięki. Ten wers miał właśnie nie domykać. -
-
Przez FaLcorN · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Kornel to nie Twoja liga, dlatego tracisz czas pod tym wierszem.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się