Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
co noc
mu się śni
że puka do drzwi
za którymi ktoś mówi
mam dość

a potem dodaje

proszę odejdź
tak bardzo
chcę biec
by móc skończyć tę grę


Niezbyt podoba mi się puenta Waldemarze. Ta nić i cholera zwłaszcza ;)
A ponieważ nie mam pomysła na zakończenie, to poczytam sobie tylko te dwie...
sory, że po swojemu :)
Pozdrawiam.
Opublikowano

tak, Hayq dobrze prawi! Ostatnia - nie.
Tylko sobie, pomyślałam; a może
Hayqowe zakończyć nieco inaczej:
"by móc skończyć ten sen"

i potem:
"co noc
ona śni
zatrzaśnięte drzwi"
ewentualnie coś - coś, co by się łączyło z początkiem wiersza,
tworzyło "kołowankę"?
Może to nie ma sensu, ale ja na wszelki wypadek.
Fajny masz pomysł, taki sen we śnie.
Pozdrawiam serdecznie
- baba

Opublikowano

co noc mu się śni że puka do drzwi
za którymi ktoś mówi
dość

dodaje odejdź więc
muszę biec
by skończyć tę grę

idź dalej śnić
nie pękła nić




a taka moja wersja, chyba jednak zmieniłam nie tylko zapis, bez obrazy

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Zima - metafora zagubienia w codzienności, którą jest ciężko zrozumieć. Bardzo często w jakimś momencie życia, tym najtrudniejszym (zima to również symbol zamrożenia emocjonalnego, hibernacji psychicznej, śmierci) pytamy o wiele rzeczy - o sens, o modus operandi na przyszłość, o własną sprawczość, o możliwości, jakie mamy, o wartość cierpienia... Odpowiedź nie nadejdzie sama z siebie. Ona zaczyna się w nas krystalizować dopiero, gdy zaczniemy w jakikolwiek sposób działać. Może najpierw warto odśnieżyć drogę, wtedy zawsze można dokądś pójść i kogoś spotkać. Odpowiedzią jest, być może, życie, samo w sobie.
    • @aniat. choć polecam morze zima... grudzień, piąta rano, plaża... jest się z czym zmierzyć.
    • @Witalisa dziekuję, jak najbardziej proszę wykroić miniaturki. Może to będą te same, o których myślę. Poprawić na zasypiają? Wtedy może bedzie zbyt dosłownie ale bardziej zgodnie z prawdą. Ludzie zasypiają w pociagach.  
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Czyli skupiają się na wszystkim, tylko nie na tym, co ważne.     Podróż pociągiem, jako metafora życia, jest niby już bardzo dobrze znana, ale wciąż ma potencjał. Rozmazanie, czyli niewyraźny obraz w ruchu, pokazuje, że w pędzie stajemy się niewidoczni, pozbawieni twarzy, tożsamości, uczuć.     No tak. A przecież każda podróż ma swój początek i koniec, należy o tym pamiętać i wypełnić dany nam czas tym, co ma sens, nie pozwolić, aby obojętność albo lęk nas rozmazały. Przecież po to wsiedliśmy, żeby coś przeżyć, tylko często wydaje nam się, albo że nie ma po co i z kim, albo że mamy jeszcze czas.  
    • @Alicja_Wysocka – wiersz bardzo mi się podoba, ale chyba chodziło o światło z Gabaon.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...