Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nasza Poezja z serca płynie
Wasza w zamęcie ginie
Praw naszych tylko chcemy
I nie polegniemy!!!

My chcemy piękna, nie narkotyków
Pragniemy szczęścia, nie złych wyników
Z serca czucia nasze wersy pochodzą
Piękne wiersze, które nam wychodzą

Żądamy zbyt wiele? Trochę szacunku
Dobra, kultury i radości tworzenia
Ja mam nadzieję, że wiersz potrafi
Wiele tak, wiele pozmieniać!!!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ten wiersz to gryząca, bolesna prawda. Jest dobrze napisany, podzielony na wersy, ma sens, może troszeczkę jest groźny, ale mówi o potrzebie dobra i tolerancji. Trochę pani podpowiedziałam, miłego odbioru.
Opublikowano

LUDZIE!

Dajcie Jej spokój, a będzie spokój...

Takie napiętnowywanie mnie mier_zi - nie zgadzam się z przekazem i światopoglądem P.Hani, ale takie komenty pod wierszami są poniżej poziomu i w dodatku trwa to tak długo i tak tendencyjnie, że się słabo robi - podziwiam ludzi, którym coś się na dłuższą metę nie nudzi - jesteście infantylini, okrutni, szukacie taniej rozrywki, byle czyimś kosztem - sorki, nie moja bajka.

P.Haniu; wiersz słabiutki.


Wszystkim (nam, Wam) zdrowia życzę.
kasia.

Opublikowano

Może rzeczywiście za szybko go pisałam, zastanowię się jeszcze, co pośle w poniedziałek, bo dzisiaj się wiele działo i troszeczkę może będzie lepiej. Kasi dziękuje bardzo.

Opublikowano

Powiem. tyle odnośnie-Tostera
Jeżeli mądre masz zasady
nie kpij z głupich
użycz rady
Może ten moralitet trochę wniesie pokory w twoje serce, a poniżanie, kpienie to raczej nie przystoi kobiecie. Skoro jesteś naj to pomóż, lecz nie kpij, gdyż są starsi ludzie, jak moja matka, która napisała 500 wierszy podobnie pisze i ujmujesz jej godność. Pisać każdy może, a ty zabierasz niektórym szczęście tymi komentarzami.
Z poważaniem

Opublikowano

Nasza Poezja z serca płynie
Wasza w zamęcie ginie
Praw naszych tylko chcemy
I nie polegniemy!!
nie rozumiem dlaczego mamy polegiwać, czy polec, w imie czego
głupiej poezji?
słów walka toczy się na innych frontach, a tu takie bzdety, ech
lubię kwiaty , maki stokrotki ale taaaakich niet!
machamskrzydło :P

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Achilles_Rasti dobry wiersz... ale człowiek to jednak nie pająk... na szczęście ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie wiem jak to się stało, że umknął mi ten komentarz. Dopiero teraz go przeczytałem. Dzięki.   Pozdrawiam  
    • W jasną księżycową noc, Gdy skrzaty i chochliki podobne zjawom, Kłaniają się przyrody sekretom, Próbując sobie zjednać ich przychylność,   Skrzący w pełni srebrzysty księżyc, Odbijając się w setkach kropel wieczornej rosy, Zapytał wyniośle każdej z nich, Czy więcej swego blasku im użyczyć,   Te między sobą się naradziwszy, Opiniami swymi wymieniwszy się w skrytości, Nie czekając dłużej ni chwili, Odparły zaraz dumnemu księżycowi...   – Nie potrzebujemy twej łaski, Gdyż ty sam, choć taki dumny, Jesteś jedynie sługą naszej planety, Niczym paź królowej swej wierny,   A naszymi paziami , Oddanymi nam i wiernymi, Są niezliczone świętojańskie robaczki, To ich blaskiem nocami się cieszymy,   Bo tak naprawdę każda z nas Jest niczym maleńka planeta, Wszelakich niepojętych sekretów pełna, Strzeżonych przez upływający czas,   Nieprzebranych łąk połacie, Otulone wielkim zieleni płaszczem, Tak rozległe i ogromne, Niezbadanym są naszym kosmosem,   Bowiem niczym olbrzymie planety, Ukryte w czeluściach nieznanych galaktyk, Choć maleńkie także i my, Ukryte jesteśmy pośród tej łąki,   A ta niewielka pobliska rzeczka, Tak skromna, czysta i cicha, Jest nam niczym nasza Droga Mleczna, Równie co i ona tajemnicza,   Niczym gwiazd niezbadanych, Niedosięgłych, złocistych i skrzących, Także i nas maleńkich kropel rosy, We wszechświecie tym są miliardy...   – Wiersz ten dedykuję znakomitej poetce kryjącej się pod pseudonimem JaSnA7 w podziękowaniu za te wszystkie pochlebne komentarze jakie do tej pory pozostawiła ona pod wierszami mojego autorstwa.      
    • Sieć...   na pajęczej sieci moje serce ufne tak lekkie jakby nigdy nie widziało deszczu...   zdrada nie przychodzi z hałasem przychodzi nocą jak anioł w czarnym płaszczu siada obok i wygląda jak coś znajomego   dopiero później widzisz że każdy dotyk zostawił pęknięcie   co zrobi pająk kiedy ktoś rozerwie sieć rzuci wszystko?   czy zacznie od nowa dzień po dniu nić po nici   jakby nie pamiętał kto ją zniszczył?   to tylko sieć... powiedzą   to tylko kilka nitek rozciągniętych między gałęziami   Ale dla pająka   to dom to głód to życie   Więc wraca i buduje od nowa choć wie, że są rzeczy które przychodzą w ciemności   tylko po to... żeby sprawdzić...   ile jeszcze zostało do zerwania...
    • @Łukasz Wiesław Jasiński Jestem zagorzałym przeciwnikiem aborcji i jestem z tego bardzo dumny!!!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...