Traktat o człowieczeństwie II

[Robert_Siudak]

I

W centrum Księgi Rodzaju leżą Podziw i Wstyd
Wylegując się od wieków wśród biblijnej czcionki
Odpoczywają po naszkicowaniu Adama i Ewy

II

W centrum człowieczeństwa siedzą Podziw i Wstyd
Wciśnięte w ciasne cielska współżyją
Mimo różnic pochodzeń i orientacji
W końcu pierwszy to Deus
Wtóry czysty Homo

Po tej stronie Słowa
Pośród gęstego powietrza i pięciu zmysłów
Nie istnieją osobno
Uzależnione od siebie rosną-maleją sprzężone zwrotnie
Niby zlane w jeden spolaryzowany atom
Płynny rdzeń człowieczeństwa

Mieszając się wylewając wysychając tworzą
(tu rumieniec tam zawiść czasem miłość)
- dwa Praskładniki wszelkich u i czuć

Polubiły nawet Darwina za brakujące ogniwo
W podzięce stawiając swój chwiejny tron
Przerywając wakat

III

W centrum człowieka stoją Podziw i Wstyd
Malując milionami kolorów nadają sens
Biało-szaremu wyścigowi
Plemników i szczurów

[Mateusz-_Ulvhedin]

Bardzo fajny wiersz :)
Odczytuje go jako poszukiwanie człowieczeństwa, wśród dzisiejszych ludzi
„Wciśnięte w ciasne cielska” ciasnych cielskach
„Biało-szaremu wyścigowi
Plemników i szczurów” Serdecznie pozdrawiam… :))

[kasiaballou]

To nie jest "fajny wiersz"Robercie, on nie jest nawet "dobry" - prozatorskie do bólu, zgubiłeś dystans chyba, bo myśli wiele - na kilka przekazów poetyckich - sorrki, ale nie mydlę...

Pozdrówki :)
kasia.

[Robert_Siudak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak to mówią tekst żyje własnym życiem, tak więc i interpretacja dowolna, natomiast jeżeli chodzi o to co ja chciałem przekazać to blisko blisko ale nie całkiem ;)
Dzięki za odwiedziny
Pozdrawiam R.

[Robert_Siudak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie musisz sorkować, po prostu Ci nie podchodzi, rozumiem ;) a z tym dystansem to rzeczywiście przemyślę.
Pozdrawiam. R.

[Robert_Siudak]

No wiem że lekka i lotna to ta poezja nie jest , ale co zrobić jeżeli sam kaliber myśli do przekazania dość ciężki i trudno to ubrać w zwiewną formułę :(
Dzięki za odwiedziny, pozdrawiam :)