-
Ostatnio w Warsztacie
-
Posem 119
Czasem czytam
że nie ma wyjściachoć to tylko chwilowe
sytuacja się zmienia
i droga do wolności
otwiera sięza nią nie ma wiwatów
oklasków
gratulacjijest smutek
gorzkii tak jest najlepiej
co innego zobaczyć
po tym co się stało
byłoby niedorzeczneale wracam ciągle do wyjścia
i szukam
tych drzwi
za którymi jest wiwat
i szczęście.2
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 76 odpowiedzi
- 1 757 wyświetleń
-
- 62 odpowiedzi
- 1 183 wyświetleń
-
- 57 odpowiedzi
- 1 016 wyświetleń
-
- 46 odpowiedzi
- 862 wyświetleń
-
- 36 odpowiedzi
- 621 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Nata_Kruk · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
.... 'na sedno'.. rozumiem, dlaczego tak. Myślę, że ci, którym się trajektoria skrzywiają, wiedzą doskonale, dlaczego... to ci z góry. A nam... :) cóż.. też się to zdarza, że "spłaszczamy" samych siebie.. Przeznaczenia by w to akurat nie mieszała.. ;) ale nie, że na końcu ma nie być. Fragm. z kocykiem.. :) Pomysłowo zapisałaś całość. Pozdrawiam. -
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Przez Nata_Kruk · Opublikowano
"Skrzydlaty pan wiatr".. bardzo ładnie 'go' nazwałaś... :) Psotnik z niego, z Ciebie nie mniejszy.. ;) Samotnik jednak dalej sobie poszaleje. Przemiła treść wiersza. Pozdrawiam Ala. -
Przez Łukasz Wiesław Jasiński · Opublikowano
@Poet Ka Wyspa To nie pustynio-wyspa stoi - to oszalałe stoi morze. I to nie słońce rany koi - to cichy deszcz i nieme zorze. Każdy-każdy jest wyspą żalu i śmiało myje sztywne dłonie jak po niemrawo-krwawym balu. I dżumo-połów w morzu płonie. Każdy-każdy jest ślepo-chory jak krzywa trąba mrówko-słonia, co dumnie wyje z mysiej nory, a echa wycia pieszczą błonia. To słońce ciężko orze pole, to morze drażni brudne piaski. A każdy nadal w krzywym kole - oczami głaszcze rdzawo-maski. (z tomiku: Kowal i Podkowa) Łukasz Jasiński (listopad 2004) -
Przez Nata_Kruk · Opublikowano
@aff ma rację, w wiersze 'wkładamy' bardzo dużo, opowiadamy siebie i to, co dookoła nas... Tutaj, jest cholerne w trudy.. wczoraj.. i niepewne.. dziś.. poza tym, że stajemy się silniejsi, lżejsi o tę cząstkę, którą z siebie wywalamy. Odważne zakończenie. Pozdrawiam.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się