Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

to takie ciepłe
dotykasz opuszkiem
rąk

we krwi pulsujesz
odpychasz złe myśli
czułością oddechu
zmysłami przenikasz
świat
woła

już wiesz że jesteś
ale czy będziesz?

tak w ciszy trwa
nasza rozmowa

Opublikowano

Nie wiele tego jeszcze jest, tak samo jak u mnie... mowa o liczniku komentarzy oczywiście :D
Ale lądujesz u mnie na panelu ulubionych autorów, za to dzisiaj i oczywiście za całokształt.

Takie rzeczy mi się właśnie podobają, czytając każdy kolejny raz, co raz bardziej. Nawet jako mężczyzna wczułem się w rolę :D haha

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dziękuję bardzo,chyba jest Pan pierwszą osobą która dodała mnie do ulubionych,tym piękniej dziękuję,co do komentarzy to ma Pan rację każdy woli czytać znanych niż nowych jak raczkują w poezji a szkoda,mało jest osób które w ogóle czytają moją poezję tym trudniej jest mi ocenić czy się podoba a jeśli się nie podoba to chcę wiedzieć co?Cieszy mnie że taka tematyka trafia też do mężczyzn,świadczy to o tym że ma Pan wrażliwą duszę,pozdrawiam serdecznie:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


niby rąk bo to jeszcze nie są rączki tylko ich zaczątek a na niby rozmowa dla tego że rozmawia się z płodem myślami i tylko wyobraźnią i zmysłami czujemy co dziecko chciałoby nam powiedzieć i to niby ma wszystko podkreślić ale może rzeczywiście jest zbędne,dziękuję bardzo i cieszę się że się podoba,napisałam to wczoraj pod wpływem chwili i od razu wrzuciłam na forum:)
Opublikowano

Chejka dziecinko!

piszesz tak:
-odpychasz złe myśli
zmysłami przenikasz
(widzisz te krzyżowe ustawienie czasowników niby banał, lecz w ,,miniaturce"wiersza to dużo,
gdyż jak rzeczownik będzie pod rzeczownikiem to i rym będzie)

jeszcze cię nie ma,
a już wiesz, że jesteś ( dziecko czuje matkę, ale nie wie, czy będzie?, lecz w poezji zaprawdę może być wiesz jednak ja bym użył słowa ,,wiem", gdyż Ty to wiesz i dla czytelników zagadka.
Myślą , jest, ale czy będzie?
I osatnia rzecz po co? ,,bez słów" w ciszy trwa nasza rozmowa. Skoro cisza i tak wiadomo o co chodzi z całego obrazu teksty, więc i zakończenie proste, lecz trafne. Gdzie cisza tam maki sieją, ale napewno nie słowa
z poważaniem
pozdawiam i nie mów mi Pan, gdyż pany wyginęli w czasie rozbiorów:):):)
,,lulek" jestem Pa

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


a więc "lulek" dziękuję za komentarz,skorzystałam z porad zobaczymy co inni o na to powiedzą o ile jeszcze ktoś tu zajrzy,samemu ciężko jest we własnej pracy dostrzec błędy,łatwiej u kogoś,pozdrawiam:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dzień dobry                                                 Taki miał być ten wiersz chaotyczny , taki był zamiar . Nie wiem czy mi się udał .                                                        Niech ocenia czytelnicy tego wiersza .                                                              Miłego dnia .Pozdrawiam 
    • Moda na "wody"     Ala z Uralu w wisiorze z koralu,   W końcu urlopu, chodzi w litoralu.   Z językiem na boku,   Bywa tam co roku,   Bo moczy swe stopy w  wyschłym Aralu.
    • @niolek Po przeczytaniu wiersz ten został ze mną na dłużej, mimo jego przykrej natury.   Pierwsza myśl, gdy je zauważam. Trzy to liczba nieparzysta, nie - ja, parzysta - one.   Pierwsze wersy od razu sygnalizują o tym specyficznym uczuciu dysonansu - kiedy interakcja społeczna w naszej głowie ulega analitycznej dekonstrukcji. Sama forma wiersza przekazuje tę nerwową energię gonitwy myśli, kiedy fizycznie jesteśmy częścią rozmowy, lecz chaos w naszej głowie nie pozwala nam się skupić. Wyskakujące gdzieniegdzie pytania oraz przypuszczenia podkreślają bitwę z własną percepcją. W tym samym momencie możemy się zastanawiać, czy dwie pozostałe osoby nas wykluczają intencjonalnie, czy może nawet nie są tego świadome? Dla nich to kolejna pogawędka, a dla nas to cały poemat w naszym wnętrzu.   Jeśli miałbym się czegoś przyczepić to detali gramatycznych - kiedy pojawiają się czasowniki w pierwszej osobie zapiszemy je z końcówką "ę" zamiast "e" np. "Chcę pokazać, że tu jestem, próbuję." Również zamieniłbym "tą", na "tę" w wersie "a widzę tą dwójkę ", ponieważ w piśmie, w bierniku poprawna forma to "tę". "Tą" w bierniku występuje bardziej w mowie potocznej.   Ogólnie ciekawy wiersz, w jakiś sposób do mnie dotarł i został ze mną na dłużej. Pozdrawiam :)    
    • świat był miejscem opartym na pewnych stałych   życie przypominało  ścierny papier czas utkany  pospolitym brakiem   aż letni blask pozbawił ich nocy   rwany sen jak tęskni za człowiekiem  drugi człowiek
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Robert Witold Gorzkowski Polski bohater! Mój dziadek ze strony mojej matuli był ułanem Pilsudkiego. Cześć i chwała bohaterom.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...