Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Na szczęście nie zawsze deszcz w mieście bywa smutny:


majowa burza

ja i ty
pod wiatą przystanku
przy Wery Kostrzewy

- re vera
powiadał hetman Potocki
w takich sytuacjach



Dziękuję, za wiersz i komentarz.

PS
"re vera" (w rzeczy samej) - ulubione porzekadło Stanisława Potockiego ;)
  • Odpowiedzi 49
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Cóż, samo życie. Kto jak kto, ale pani, Haniu - powinna to widzieć najlepiej:
sprzątanie, gotowanie, pranie, wychowywanie dzieci i męża.. tylko nocą,
tuż przed snem trochę marzeń o księciu z bajki -
powiedzmy takim jak ja :)
Zanim umrzemy z nudów, marząc o sobie, może zdążę jeszcze zacytować:
"wszystko nagłe i takie już"
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Czemu nieprawda? Jest nawet regułą, że człowiek marzy o czymś dalekim, choć
to samo ma pod nosem. Do tego stopnia prawdziwą i wieczną, że aż mądrość ludowa ujmuje ją tak:
"Cudze (tu: żony) chwalicie a swego nie znacie" ;)

Dziękuję i pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



To zupełnie jak w muzyce. Ileż było utworów o radosnej formie, pisanych w smutnych tonacjach... Osobiście uważam, że takie przekorne dzieła są najlepsze.
Może nie dzieło, ale za to ujmuje coś tak oczywistego, że trudno na to wpaść ;)
Dziękuję i pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



hehhe ;))) dokładnie, taka już ludzkość

postulat, że wszystkie pierwiastki składają się z wodoru (ziarnistość atomu) 1810, odkrycie elektronu i uznanie, że atom skaład sięz cząstek subatomowychl 1890-1900

opisanie praw elektrolizy 1833, teoria Arheniusa 1877



najtrudneij jest wyciągnąc prosty wniosek i napisac coś prostego ;)))
pozdr.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


E tam, hit :) Gwiazdy, zegary, czas, Bogowie - to nic w porównaniu
do takich oczywistych, wydawałoby się spostrzeżeń. Wystarczy rozejrzeć się
dookoła: mamy zegarki cyfrowe, komputery, telefony łączące się przez satelity, wysyłamy sondy
na inne planety... widocznie to łatwizna, bo tak samo jak tysiące lat temu tęsknimy za kimś,
a gdy już nawet z kimś jesteśmy, czujemy się równie, a może nawet bardziej samotni.
Widać trudniej znaleźć jest receptę na szczęście, niż było wymyślić teorię Einsteinowi?
Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



hehhe ;))) dokładnie, taka już ludzkość

postulat, że wszystkie pierwiastki składają się z wodoru (ziarnistość atomu) 1810, odkrycie elektronu i uznanie, że atom skaład sięz cząstek subatomowychl 1890-1900

opisanie praw elektrolizy 1833, teoria Arheniusa 1877



najtrudneij jest wyciągnąc prosty wniosek i napisac coś prostego ;)))
pozdr.
A ja właśnie o tym samym Ci odpisywałem :)) Geniusz jesteś i na dodatek umiesz
już czytać w myślach :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Żeby to były tylko małe miasteczka...


zastygnięci w nocnych światłach
z cichym "Radio Wawa" w tle
na postojach
sennych marzeń
nadwiślańscy taksówkarze
śnią Rzym Londyn Paryż Wiedeń
itepe

na lusterkach siadła mżawka
Wisła mgieł roztacza fale
uśmiechają
się do marzeń
nadwiślańscy taksówkarze
na Hawajach Karaibach
albo dalej

czasem ręka z parasolem
drzwi uchyli na zakrętach
wrócą chwilę
z ciepłych marzeń
nadwiślańscy taksówkarze
na Powiśle Wolę Pragę
złym: "Zajęta!"


To przykład, że nawet w samym sercu kraju ludzie marzą i... lepiej im wtedy nie przeszkadzać ;)
Dziękuję i pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Piosenka, więc raczej trudno wymagać od niej jakiejś ekwilibrystyki logicznej ;)
Za to są "takie już dzieci dorosłe, lecz nigdy nasze" czy
"nie spotkasz mnie nigdy ani ja ciebie, bo - za blisko nam do siebie" -
a na coś tak, wydawałoby się oczywistego, wcale nie jest łatwo wpaść :)
Dziękuję i pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Czemu nieprawda? Jest nawet regułą, że człowiek marzy o czymś dalekim, choć
to samo ma pod nosem. Do tego stopnia prawdziwą i wieczną, że aż mądrość ludowa ujmuje ją tak:
"Cudze (tu: żony) chwalicie a swego nie znacie" ;)

Dziękuję i pozdrawiam.
"Są takie miasteczka gdzie nic się nie dzieje"... to nieprawda ;))
...i to miałem na myśli. Wiersz świetny. Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Masz rację, doskonale to wychwyciłeś! Pozornie nic się nie dzieje, tak nam się wydaje.
Zazdrościmy innym miejscom, gwiazdom z pierwszych stron gazet, własne życie
uważamy za niespełnione, nieciekawe i źle, nie tak przeżyte.
Dziękuję pięknie i pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Nie mieli, czy raczej... nie śmieli :)
Co do mnie - bardzo, baaardzo bym chciał mieć tylko dla siebie Alicję z Krainy Czarów
ale ledwie o tym pomyślałem... zabiła mnie ta śmiertelna choroba życia we dwoje z kimś innym ;)


Piosenka o życiu we dwoje

Wyruszam na wojnę. Ech, myślałem kiedyś:
będziemy się wtedy całować i płakać?
A tu taka wojna, co trwa wciąż, od zawsze
i wypadło grać mi w niej rolę żołdaka.

Niby jestem w pracy lub do domu wracam,
wypady za miasto, telewizor, kino…
- tymczasem trwa we mnie beznadziejna walka
i już nie raz, nie dwa mógłbym paść i zginąć

zwyczajnie, przy stole, z widelcem - bagnetem
wymierzonym w frytki, albo w mielonego:
wznoszę go... i padam, jakbym rykoszetem
w brzuch nagle oberwał lub czerwoną serią.

Nie mówiłem o tym... przejdzie (myślę) bokiem
zanim Ją przytulę, nim skończymy wino.
Aż tu rano patrzę... już jestem na froncie!
Już mnie sanitariusz w prześcieradło zwinął.

Śmierć będę mieć w kwiatach - tak marzyłem sobie -
orkiestra, honory, potem głośna salwa…
- a tu śmierć, co w środku nosiłem ją zawsze.
Nawet nie zdążyłem nad sobą zapłakać.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Chór przed tabernakulum na najwyższej orbicie. Konfesjonał otwarty. Tam atrapa ciemnicy. Rytm pod werbel wybija tupot obutych dzieci. Pusty grób i anturium język na pokaz strzępi. Tak wysokie sklepienie, jak w katedrze lub w Halle, w małym Wiedniu w Józefie Orkiestra Telemanna. Dziewico z cór Syjonu, wołaj sercem do Pana! Chwała na wysokości! Król i Baranek w chwale. Chociaż jednego dnia, świąt i nie można bez wojny, Mesjasz Haendla. Dla wielu. Przyszedł zabity na śmierć.           Koncert odbył się w dniu dzisiejszym. Uprzejmie podziękowania za możliwość uczestnictwa w niezwykłym wydarzeniu.      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Dziękuję.   Pozdrawiam
    • Bardzo dobry wiersz,  bardzo. 
    • Na strychu półmrok pot oblał ciało schodzę po deskach stromą powałą mijam kolumny w białej alkowie wciąż jeszcze myślę o odbudowie    A w sercu boleść by czas wiekowy nie odciął tlenu z rozgrzanej głowy chcę go zostawić o nim nie myśleć powrócić na dół i z dworu prysnąć   I znaną drogą szary pagórek wchodzę po gzymsie na samą górę szybko przechodzę przez czeluść okna staję na ziemi ku Tobie wzrok mam   I w ręce chwytam do piersi tulę lecz czuję tulę samą koszulę w auto wstępuję silnik zapuszczam prysnęła chwila w drodze wiatr ustał   Słyszę za sobą w fali popędzie jak drzwi trzasnęły w wielkim rozpędzie Dwór pomruk wydał w trawy zamęcie jakby się zapadł w czarcie tąpnięcie   Z mostku wyjeżdżam a za mną stawy są już bez wody w ten dzień plugawy nagle deszcz lunął samochód płynie jak tratwa wątła w rwącej kotlinie   I rzeką spływam bezwiednie tonę wchłania mnie żywioł wodne podwoje hamulec duszę skroni nie czuję w otchłań spienioną zawirowuję   A rozrzewnienia wciąż nie pojmuję
    • i ciągle spotykają nas ludzkie katastrofy trzęsienia ziemi wulkany i wycieki ropy ciągle coś jest nie tak u każdego a to tylko kara wdziera się kolego bo wielkie wichury nas spotykają tajfuny i trąby powietrzne co gnają ciągle jakaś powódź albo pociągu wykolejenie wielkie wodne skażenie gdzie tylko się udamy już wypadek i ból już pada budynek pada nawet pszczeli ul ciągle gdzieś katastrofa patrzy nam w oczy a to kara która ciągle do nas kroczy chciałbym aby mniej ludzi umierało aby Bozią nie było smutków nie zabierało aby człowiek stał się bardziej dokładny gdy wytrzymamy te kary będzie świat ładny najgorsza katastrofa nas dosięgła gdy Tupolew poległ i rola tych ludzi piękna byli to godni życia obywatele nasi czołowi politycy, których było tak wiele to jeszcze nie wszystko bo jeszcze pożary ktoś czyni tu jakieś czary mary jakim to cudem palą się krzyże i mosty szukajmy ku temu jakiejś riposty
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...