obrys

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

całokształt, Baba i Izba... ależ mam niecenzuralne skojarzenia! przepraszam, już nie patrzę.

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję. choć mam mieszane uczucia? w końcu i Hania to czyta a przecież nie powinna
bo nie lubi.

[Wstrentny]

zrobię ci dziecko
łopatką do tortu
oczy będzie miało
po czerwonym winie

zrobię to - jutro
zostanie po nas
umieranie dziecku

Boskie Kalosze



Znalezisko Wstrentnego

Wstrenciuszek, obecnie antropolog Wstrentny, znalazł starą czaszkę
na strychu i odtąd noc w noc porównuje
jej rozmiary ze swoją, podziwia hart ducha szczęki
ale potępia wklęsłość potylicy.
Pewnej zimowej nocy, w przerwie na kawę, wyciąga ze skrzyni
w której znalazł czaszkę wiersz na pożółkłej kartce,
czyta go z trudem i raptem łapie się na tym, że jest mu bliższy
niż obie czaszki - znaleziona i jego, już niedługo, własna.
Kim był ten, kto go napisał, skąd w ogóle wziął się w jego głowie
pomysł, który wprawia głowę Wstrentnego w nastrój zadumy?
Czy istnieje DNA wrażliwości i autor wiersza odziedziczył myśli
po wspólnym przodku, może nawet jednej z córek Dżyngis Chana
skoro Wstrentny siedzi urzeczony i raz za razem powtarza:
"Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu..."

[Magda_Tara]

chyba raczej

"być albo nie,
być !! "

z przecinkiem i akcentem na
drugie "być".
Ale ten drugi to kto ? pierwszy Joryk (biedny zresztą)

i co dalej HAMLECIE?

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

zrobimy z tego wstrentny minidramat z pijackim monologiem:



Rogacz

Żona urodziła mu syna.
Patrzył na nią i na niego coraz bardziej zdumiony i przerażony.
- Ty ladacznico! - odezwał się wreszcie.
- Spójrz, jaką gładką ma główkę
a ja od dobrych kilku lat jestem rogaczem, o czym trąbi cała okolica.
Jak teraz wytłumaczę, że to moje dziecko?


wieczór, Jeleń stoi po dębem z butelką piwa w jednej ręce, w drugiej... nieważne.
dokoła niego pełno pierwszych... albo nie - ostatnich pingwinów w tym roku.
pingwiny kołyszą się w w przeciwną stronę niż Wstrentny, kiedy mówi:


Siusiać nie siusiać? - oto jest pytanie!
Kto postępuje godniej: ten, kto biernie
Stanie pod drzewem z pijackiego musu
By ciało vivat! dała robiąc siusiu,
Czy ten, kto stawi opór nędznym nerkom
I cierpiąc, wytrwa tę napaść zwycięsko?
Nic poza - przyjąć, że kolejne piwo
Uśmierzy boleść cewki i tryliony
Złych dreszczy, które dostają się ciału
W spadku natury. O tak, upragniony
Byłby to finał. Wypić - usnąć -
Spać - śnić zdrady mo(ż/rz)e?...

[Magda_Tara]

źle !!!
akcent źle !!
ma być tak:

"siusiać...? nie...?
siusiać !!!!" (tryunfalnie)
i dalej...

nie rozumiesz Hamleta zupełnie ;((

to zupełnie zmienia postać rzeczy,
że tak powiem.
nie słyszysz tego, Wielki Aktorze Poezji?????????

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Barańczak też tłumaczy:

Być albo nie być - oto jest pytanie.
Kto postępuje godniej: ten, kto biernie

czyli "być alb nie być" dowolnie interpelacyjne

[Magda_Tara]

no to ja interpeluję po swojemu.
;))

dzięki, jesteś świetny,
jak zwykle.
:))

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

bez przesady :) raczej od początku trzymam się pewnej zasady:


1 wiersz

Wstrenciuszek, przyszły poeta Wstrentny
napisał wiersz. Zajrzał mu w uszy
i pod ogon, dezodorantem psiuknął
nawet do sklepu wysłał po cukier.
Zleciały się ciotki i dalej radzić
a to przecinek by się przydał, to
kropkę można by usunąć a tamtej,
broń Panie Boże, nie. Ani słowa
o tym co w wierszu. A przecież
tyle się nagłowił, tyle napoprawiał,
żeby w wierszu było o niczym.

[Magda_Tara]

cóś spokorniałeś...

ale niech tam !

a jak to NIC się czyta i jak się zazdrości,
nie pomyślałeś???
:))

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

owszem, pomyślałem i choć się z tym nie zgadzam, wiem dlaczego:



poprawiajmy Się!

Dopytuje się pewien poeta, czy jest sens
poprawiać swoje wiersze, skoro już raz je się napisało?
Otóż sprawa ma się tak samo jak z dziewczyną o której myśleliśmy
od dłuższego czasu, a którą udało nam się w końcu
zaciągnąć do łóżka. Czy poprzestajemy wówczas na pierwszym
razie, czy też poprawiamy go tyle razy, ile nam starcza sił?
A potem, przez następne noce, czy nie wracamy
do dziewczyny i w końcu, jak Bóg przykazał, żony?
Dokładnie tak samo rzecz ma się z poprawianiem wiersza:
choć nie ma to większego sensu - poprawiajmy go
ilekroć gdzieś się na niego natkniemy!

Z poważaniem,
poeta Wstrentny
Aktualizator Poezji Polskiej i Światowej

[Magda_Tara]

no nie.........Aktualizatorze....
;))))))))))

muszę wyjść na czas jakiś,
a tu rozmowa zmierza we właściwą stronę
wreszcie !!
;(((((((

będziesz jak wrócę ???

bądź !

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

w takim razie ja też idę się przejść:


po pijawa

Tuż po sobocie ale jeszcze przed niedzielą
de Wstrentny zaczął wracać do siebie.
Najpierw zauważył straszny bałagan w żołądku, poniżej
powitały go dźwięki marsza tureckiego, którego tak uwielbiał,
jednak stanowczo w wykonaniu jakiejś innej, zewnętrznej orkiestry.
Powyżej żołądka, nieco na lewo coś działo się
z przetłuszczonym zwierzątkiem - może tęskniło już za życiem
w sztucznej zastawce, a może tylko nie mogło
odpowiednio wysoko podskoczyć, uciec za płot ziemskiej grawitacji?
Na strzykających wodą płucach de Wstrentny skończył
obchodzić od środka swoje ciało, chlupocząc nogami
mruknął "więc to tak" i chwiejnym krokiem wiejskiego ekonoma
udał się na zewnątrz, w niedzielę.

[Magda_Tara]

Poproszę o

międzyczas

pomiędzy: Poeta Wstrentny - dzieckiem w kolebce
a
Poeta Aktualizator !

rozumiem, że "po sobocie, ale jeszcze przed niedzielą"
dzieje się i jesteśmy świadkami "dzianiasię"

chcę znać zaprzeszłość
:))

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

cóż, pomiędzy jest tak jak zwykle i u każdego. jakaś miłość i jej śmierć:


Jak dobrze

zajrzeć niedzielnym przedpołudniem do starych listów!
Ona tu czeka, o niedoczekanie moje, jedynie moja i ciągle jedyna.
Kwitną jesienne pierwiosnki, bociany przylatują na zimę, akacje
zrzucają kolce i jeże. I jeże rosną w oczach, boleją, unosząc się
do nieba płyną niebieskimi żyłami planety hen, aż po zagładę świata.


Piszemy jeszcze listy do siebie, ale
czy naprawdę chcemy wypowiedzieć się w nich do końca
tak jak wypowiada się komuś mieszkanie?

Piszemy listy do siebie
wypowiadamy się sobie
wiedząc, że nigdy nie będziemy jak bezdomni
bezsiebie

[Magda_Tara]

czuję zapach Boskich....

jest pięęęęknie
:))

dalej?

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dalej, czyli wstecz też jest jak u każdego: elementarz życia we dwoje


alamentarz

Ala ma kota kot ma alę
liście to pęcherzyki płucne drzew

Jesienią kot zdycha
ala patrzy w lustro
nie ma prawie nic ma prawie alę
(drzewa oddychają przez sen)

W elementarzu liter
byliśmy kiedyś lewą i prawą
stroną kartki
pędzącej teraz z liśćmi

(Oddychamy przez siebie)

[Magda_Tara]

Wracaj z zaprzeszłości,

wolę dzisiejszą schizofrenię
:))

albo...
odpocznij
:))

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziś jest jeszcze gorzej :) moja Planeta umiera szybciej niż ja i wychodzi na to
że to ja pochowam ją w sobie:


ekowstrentny

Ech! Z bobrem biodrem powalać pradęby.
Tamy budować dla ludzkiej zawiści.
Sfrrrrruwając z chmury zgniłorudych liści
okrywać domu puszczańskiego zręby.

A z czasem płotkę pochwycić do gęby,
spić czarne soki ze zdziczałej wiśni
i leżeć syty, aż nocą się wyśni
czar, co połata dziurawe poręby.

Dentystą lasu być. Ach! móc plombować
dziuple na dębach i dziurki w dzięciołach.
Ekojezusem przecinki żałować,,,,,,,,,,,,

wpolanowstąpić! gdy wiosna zawoła:
zielny, puszysty, świeży i radosny
sokami spłynąć dla ziemi od sosny.

[Magda_Tara]

....zaniemówiłam, Poeto....

nie umieraj..... błagam !!!

dla mnie
nie umieraj...