Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Zbyt dużo grzybów w barszcz? Wygląda to raczej tak, jakby Czytelnikowi nie mieściło się więcej
w głowie niż jeden, dwa obrazy :) Jeszcze raz: peelem nie tyle jest człowiek, co słońce idące nad wszystkim (ostrzące złotym lemieszem Ziemię), także nad wędrowcem.
Obraz jest ruchomy: piaszczysta droga, potem wóz i wreszcie na rozstajach, już blisko wsi
świątek, a opodal niego rozmawiające o czymś pod akacjami kobiety (w upał raczej nie pracuje się w polu). W końcu pierwsza studnia na skraju wsi. Żuraw w taki dzień wygląd jak słomka, która wydaje się wbijać jednym końcem w obłoczek wysączać z niego w wodę w głąb ziemi. Klamra - dająca ulgę naszym wędrowcom i życie wsi.

Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Wcale to nie jest tylko widoczek. Wiele obrazów posiada właściwie naturę haiku
i jest obserwacją, tak jak żuraw przy studni"


o b ł
o c z
e k
/
/
/
/
/
/
s
t
u
(bez)
d
n
i
a


Ten bez zamiast akacji ;)
Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Wcale to nie jest tylko widoczek. Wiele obrazów posiada właściwie naturę haiku
i jest obserwacją, tak jak żuraw przy studni"


o b ł
o c z
e k
/
/
/
/
/
/
s
t
u
(bez)
d
n
i
a


Ten bez zamiast akacji ;)
Pozdrawiam.


tak, właśnie o tem mówiłam :)
A jednak jest to także klamra całej tej drogi - wiersza, który zaczyna się od:
"nad wszystkim musi iść słońce", a kończy na wodzie w studni, pod ziemią.
Czyli tam, gdzie "trafia" słońce po zachodzie i gdzie wszystko prędzej czy później trafia.
Pozdrawiam :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


"tak przecież ma być od lat" - ale chyba już nie ma? Chociaż mam pewne podejrzenia,
że jeszcze istnieją enklawy starej wsi, bo jechałem ze 3 lata temu nad morze
pociągiem pełnych dziwnych pasażerów: środek zimy a ci w gumofilcach, waciakach,
co chwila ktoś wyjmował owocowe wino i wypijał butelkę góra na dwa razy. Ba! -
chcieli nawet częstować mnie i moją Lili :)
"Wujek, czep się lepiej prondu!" odpowiadały dziewczyny na próby obcesowego podmacywania.
Z tego, co zrozumiałem, ta odświętnie ubrana społeczność jechała na przysięgę do swoich synów,
braci i chłopców :)

Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


"tak przecież ma być od lat" - ale chyba już nie ma?
Pozdrawiam.

Jest - mam działkę w podobnym miejscu - z tyłu strumyk, z boku to, co w wierszu, z przodu (czyli od strony dojazdu) - las.

pozdrawiam serdecznie
Zosia
Opublikowano

rozmarzyłam sie przy tym Twoim wierszu wiesz:)?...i niewazne chyba czy widoczek czy nie...wazne ze nastraja tak jakos optymistycznie:)...tak, ze ma sie ochote przeniesc w ten swiat nawet teraz zima...moze ogrzac dłonie przy kominku w takiej typowo wiejskiej chacie?;):)pozdrawiam:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Boski, ależ Ty masz siłę rażenia. a to tylko słowa, słowa, słowa...:))
Ba... kiedy są tacy, którzy odbierają je opacznie ;)


Anna zielona

Tak długo trzymałem ją za kolano, aż poczułem, jak Ziemia zwalnia na wirażu.
Na stole dygotały szklanki, obrus zamieniał się w skomplikowaną mapę Przyszłości
a papilarne linie sczytywała teraz z kompotu wypchana sowa na regale. Anna
rozchyliła bardziej uda, "zakończ mnie do rana", poprosiła bo właśnie piał kogut
i pianista w czarnym fraku oddzielał się od fortepianu,
na ścianie pojawił się pierwszy prostokąt okna.
Wtedy dotknąłem ją do żywego i w dziurce pojawiła się krew,
w dziurce pojawiła się krew, w dziurce pojawiła się krew, w dziurce pojawiła się krew,
w dziurce pojawiła się krew... Mamo, otwórz! otwórz! - wołałem szczęśliwy -
twój synek odnalazł drogę do Domu Dziecka!

Na koncercie udało mi się zwymiotować przymiotnikiem "beznadziejny".
Po prostu włożyłem w jądro siebie dwa palce i już po chwili obserwowałem
jak "beznadziejny" pływa w klozetowej wodzie, niedaleko wyspy wczorajszego obiadu.
Kiedy podpłynął zbyt blisko rzeczownika "przypadek" - spuściłem wodę
i wybiegłem nie oglądając się do tyłu na korytarz.
Właściwie wszystko jest znowu po staremu, tylko te uporczywe cienie Apokalipsy na podłodze
i idiotyczne uczucie, że nie jestem już kochankiem Anny a koniem Przewalskiego.

Wieczorem rozmawiałem z Organizatorką. Już niedługo mnie wypuszczą, uspokajała,
tylko muszę powiedzieć, na jakiej głębokości ukryłem niebieską molekułę Anny.
Tak naprawdę, jest pan najzupełniej normalny, a jedyne co nas jeszcze w panu razi,
to wylewny zwierzeń, zwłaszcza, gdy dotyczy nory osobowości.
No tak, no tak... - denerwowałem się - tylko proszę mnie nie odwoływać tak od razu
do zdrowego rozsądku!
Nad ranem, kiedy moja lewa ręka pokłóciła się z prawą o widelec i chciała ją zabić
plastikowym nożem - Organizatorka wyparła się przed lekarzami wieczornej rozmowy ze mną.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


"tak przecież ma być od lat" - ale chyba już nie ma?
Pozdrawiam.

Jest - mam działkę w podobnym miejscu - z tyłu strumyk, z boku to, co w wierszu, z przodu (czyli od strony dojazdu) - las.
Te i inne "piękne okoliczności przyrody" na szczęście jeszcze zostały :)
Natomiast zmienili się ludzie, którzy je zamieszkiwali.

Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Słomiane strzechy, łoża ze słomy,
w słomie jak drzewko ojczyzna cała...
- Dziś tylko po wsiach wszędy betony
a dzięcielina rumieńcem nie pała.

Ale w nas zapał został słomiany
i: rozdarłasty swe ruchła młodzi -
zdybie Lach Laszkę czasem u ściany,
słowem słomianym do środka wchodzi.


Pozdrawiam ;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Tu się zgodzę z Tobą.
Ja pamiętam z dzieciństwa sienniki, prawdziwy zapach masła robionego w domu, uczestniczenie z wypiekami na buzi w obrządku zwierząt (drób wszelaki, konie, krowy, świnki, króliki), owoce prosto z drzewa, noce w stodole na pachnącym sianie czy rżysko z radami babci: tylko tam nie chodź boso! - moje dzieci już tego nie doświadczą...

Również pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Mam zaklęcie: Olewam to - taka reakcja organizmu Tak jest, tak odcinam się szybko od głóbców Szybciutko czuję ich, zanim o nich wiem Krzyczy mi głowa, ostrzegając przed trądem Nieczysty! Nieczysty! Nieczysty!   myślą w innych kategoriach, nie znają jak plami zła myśl nieodpowiedzialnie używają słowa, znaczenie wodząc  na pokuszenie, na stracenie i trąd z tego, trąd jest z nich   bawią się w znawców dobrego z natury nic to, niczego takiego Sekstus nie zobaczył bawią się w znawców złego z natury to też ułuda i mgły, ulicznych grajków  kłamców poetów, etyków-trądu świat
    • Słowa ranią słowa zabijają Po raz kolejny zabiłeś mnie...   Autor fotografii: M. Lewandowska

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Co powiedziawszy, rozejrzał się wokoło. Najpierw spojrzał w lewo i za siebie, następnie w prawą stronę i za siebie raz jeszcze. Tak, jakby oczekiwał czyjegoś przybycia, względnie widział coś lub kogoś, co było - lub kto był - awidoczne bądź awidoczny dla oczu Mrocznego Lorda. Wspomniany prawie nie zwrócił na to uwagi, niemal zupełnie skoncentrowany na swojej złości z powodu straty miecza świetlnego. Powód irytującego dlań uśmiechu jego dawnego mistrza stał się dla Sitha zrozumiałym dopiero wtedy, gdy otaczającą ich przestrzeń naznaczyły swoim pojawieniem się - a tym samym swoją obecnością - postacie mistrzów Jedi, którzy wskutek intrygi, uknutej przez Darth'a Sidious'a, a zarazem wskutek jego własnej zdrady,  stracili życie na początku wojny klonów. Chciał zadrwić, ale Moc, która przywróciła równowagę jego umysłowi, zamknęła mu usta poczuciem wstydu. Znacznie przewyższającego ten, kiedy został pokonany przez Obi-Wana na wulkanicznej Mustafar i kiedy leżał bezbronny, utraciwszy możliwość dalszej walki.    - A ci? - zastanowił się na widok trzech osób, które pojawiły się jako ostatnie - kilka chwil za mistrzem Yodą.     - To założyciel naszego zakonu - Obi-Wan skłonił się nisko przed Jezusem - i budowniczy naszej świątyni. Po czym dodał, zwracając Vaderowi energię kpiny:    - Czyżbyś go nie rozpoznał?     Dwie pozostałe postaci - kobieta i mężczyzna - zbliżyły się doń, trzymając się za dłonie. Zachowując całkowite swobodę i spokój zupełnie tak, jakby nic o nim wcześniej słyszały. Jakby emanujący odeń Mrok robił na nich żadne wrażenie ani wywarł jakikolwiek wpływ. Zupełnie tak, jakby go wcale nie czuły. Dopiero podszedłszy blisko, rozdzieliły się i obeszły go wkoło, ruszywszy w przeciwnych kierunkach.    - Darth Vader - blondynka w szatach Jedi ni to stwierdziła, ni zapytała.    - Zdrajca nad zdrajcami - dorzuciła, spojrzawszy na towarzysza. - Mężu?    - Żono - przybyły wraz z nią mężczyzna odwzajemnił równie spokojne spojrzenie.     - Pora ci na spotkanie z Mocą - emanacja Obi-Wana uśmiechnęła się po raz następny.       Kartuzy, 26. Lutego 2026 
    • @Berenika97 Ty na pewno to wiesz że tacy ludzie nie chcą współczucia, oni chcą traktowania na równi. Często Roman się denerwuje wchodzi mi w słowo chce czymś jeszcze mnie zaskoczyć, że on jeszcze czymś może mnie zadziwić wiadomo że już niczym mnie nie zadziwi ale ja potrafię się jeszcze autentycznie dziwić i wtedy on się cieszy i ja się cieszę. To nie są biedni ludzie być rolnikiem koło Warszawy a w Lubelskiem to była duża różnica. Oni zawsze mieli pracowników sezonowych olbrzymiego Stara do worzenia warzyw na giełdy no i oczywiście dużo ziemi w różnych miejscach, a jak w naszej gminie osiedlili się hindusi to cena za metr ziemi nie grała roli. I wszystkie te pieniądze nie zdołają z nim rozmawiać nie mogą wypełnić czasu ani pomóc ozdrowieć. Potrafią tylko uśmierzać ból. Myślę że dzięki nim stałem się wrażliwszy i część moich wierszy im poświęciłem. Wiersze raczej nie nadają się na forum bo powstały po bardzo osobistych rozmowach. Napisałem też część wierszy które kłócą się z Bogiem lub się jednają albo traktują go obojętnie. Często to są obopólne wymiany myśli góra ich dół mój. To tak po krótce, żeby nie było że ja myślę o śmierci ja przy niej żyję. Opiekujemy się też z żoną moim ojcem i teściem jeden ma dziewięćdziesiąt lat drugi osiemdziesiąt osiem bardzo chcą być jeszcze potrzebni a my się staramy a byli.
    • AI nie myśli, jak wiekszość ludzi . to tylko kalkulator słów, bez zmysłów , wyobraźni i bez uczuć.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...