Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

To tak łagodnie się uśmiechasz.
Leżąc na jedwabnej pościeli...
Twe ciało... takie piękne,
Tak delikatne i powabne...
Lekko faluje
W rytm Twego oddechu.

Twój uśmiech taki błogi,
Taki pogodny i radosny!
Masz takie ciepłe usta...
Tak wilgotne i ponętne.
Dotykam ich swymi ustami,
Są takie słodkie...
Jak dżem.

Wtulam się w Ciebie
Tak cichutko
Me rozszalałe myśli...
Zaczynają krążyć wokół Ciebie
Rozganiam je,
Aby ich szmer Cię nie zbudził!

Zamykam oczy...
Cichutko marząc o świcie
Gdy zbudzi mnie Twój pocałunek!
Zasypiam...

Słodkich snów ma Nieznajoma!!!
Opublikowano

Przepraszam za te nawiasy w tytule... to miał być tekst pochyły, ale jakoś nie wyszło, a teraz nawet nie mam pojęcia jak się tego pozbyć.
Czy może ktoś udzielić wsparcia technicznego???

xysiu
[sub]Tekst był edytowany przez Krzysiek Kubica dnia 01-07-2004 18:59.[/sub]

Opublikowano

Nie ukrywam, ze niektore babki się nabiorą na te dżemy itede. Ale lepiej im to mruczeć do ucha zuchwale szukając krągłego kolanka, niż wystawiać się na widok publiczny , powaga.

Opublikowano

Czy od teraz bedziemy wprowadzac poprawki w wierszach w myśli per aspera ad astra i nazywac je chocby: (tytuł) wersja beta, (tytuł) pierwsza wersja, (tytuł) wersja poprawiona, (tytuł) wersja xp i t p?
do czego Pan zmierza? bo chyba nie do oryginalności..
Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Czy wiesz że cierpię tak jak ja wierzę w Ciebie czy wiesz że sensu nie widzę tak jak Ty widzisz sens we mnie   lekki krzyżyk stał się ciężarem nieme usta rozpaczliwie krzyczą słowa niewypowiedziane niesłyszalną modlitwą     co rano umieram na nowo proszę nie pozwól mi umierać wskrześ duszę pogubioną aby mogła sens zaśpiewać   Boże wiem że Jesteś nawet gdy mnie nie ma pozwól mi się podnieść rozbierz mnie z cierpienia   aby naga dusza mogła chociaż obmyć winy   w kropelce zbawienia
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...