Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

  • Odpowiedzi 71
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



że odkryją, że po '45 zdołałem zbiec z mojego bunkra i żyje teraz w Argentynie :P

---

dobra a na serio :P chyba każdy się czegoś boi, tylko czaasem nawet o tym nie wie :)

pozdr.
Opublikowano

Jesieni się boję, dlatego teraz jestem w nieustannym stresie, którego też się boję. I nałogów, jak cholera, bo one mnie strasznie lubią, a mi później pozostaje sentyment, mam słabość i...no wiesz: ciężko zapomnieć o najprzyjemniejszych chwilach i porzucić wszystko z dnia na dzień ;))

Opublikowano

boje się kolejnej dawki mokrego, gorącego kataru spływającego z moich zatok...
A pogoda sprzyja, oj sprzyja...

w każdym razie nie stać mnie na kolejną paczkę chusteczek (w zasadzie braku chusteczek boję się najbardziej...)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Żartowałem z tą teściową - Niech spoczywa w spokoju .


A tak serio mówiąc to sam nie wiem czego można sie bać
- mając czyste sumienie.
Choć kiedyś bym powiedział że śmierci , ale w końcu dorosłem
i wiem że każdego ona czeka więc czego się bać.


pozd. wszystkich bojażliwych
Opublikowano

a mały dzielny toster ;)
znów mnie rozbawił że mnie delikatnie mówiąc wykopyrtnęło...

czego się boję? niepoważnie mówiąc to boję się tego że ptak mi narobi jak będę szedł na randkę.
o i tyle.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
    • @LessLove, dziękuję :)
    • @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)
    • @Berenika97Powódź od nadmiaru wszystkiego. Toniemy wszyscy, każdy na swój sposób. Każdy  trochę inaczej, ale łatwo nie zauważyć, że woda ciągle się podnosi. Pozdrawiam serdecznie :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...