laboratorium gwiżdżących umarłych

[joaxii]

pod szkiełkiem ciszy
nie mogę wrócić do trzech wymiarów
uczone oko przygwieżdża
ciężarem dróg krztuszących się
własnym początkiem

ramiona skleszczone
pomiędzy dziś a nigdy
wahają się bezwładnie
usypiają siebie i mnie
zaschnięta sypię się
cienką strużką maku

chcę spać
uciec w sen bez wymiarów
przeciąć pępowinę
z satysfakcją upadłej marionetki
nie myśleć kogo pociągnę i za co
za darmo

to ostatni przejaw życia
jak zapadnięcie się klatki
nad ostatnim oddechem
finalne gwizdnięcie na śmierć
idolkę anorektyczek

chcę nie być więc jestem
już nie

czucie uziemia
wdeptuje starannie w glebę
aż robi się ciasno i duszno
tępy oprawca ziarna
bez szans na kiełkowanie

pod piramidą z kos i wróbli
nie mogę stępieć wciąż ostra
zakłuwam się do wewnątrz
pobieram kolejny wycinek
preparatu

już więcej cię nie zawiodę
przyjacielu
uczę się stałości
przestanę się dzielić bo nie ma czym
i przejdę w lżejszy stan rozkojarzenia
skupiający się między szkiełkami

[seweryna żuryńska]

trudne twoje wiersze
czytam po wielekroć i na nowo układam obrazy
czasem kusi coś zmienić, po swojemu wyrazić
ale każdy z nas ma swoje krainy metaforyki
a temat ... jakoś mi bliski
umieranie, odchodzenie, zanikanie
i niekoniecznie cielesne
lubię posiedzieć z twoimi wierszami, porozglądać się, porozmawiać
taki inny masz swiat, pewnie dlatego tak mi do niego blisko
pozdrawiam serdecznie i uśmiech ślę
seweryna

[teraa]

świetne... potrzeba mi było takiego wiersza...

pozdrawiam
Tera

[Lourds Nowak]

Piękne. Takie prawdziwe. Za pierszym czytaniem łatwo wciąga, potem odkrywa się głębię, która kryje jeszcze większą głębię... Biorę do "ulubionych"

[TMZ]

Niezłe klimaty :)

Ciekawie falują nastroje (które czuć w instrumentacji, zwłaszcza w pierwszej zwrotce). Jednak momentami za dużo powiedziane (żeby nie powiedzieć: -gadane)
"pobieram kolejny wycinek
preparatu" - /dalej jest to szkiełko, można się domyslić preparatu/.

Niektóre oczywistości aż za oczywiste (pomiędzy dziś a nigdy, ostatni przejaw życia, nad ostatnim oddechem - finalne gwizdnięcie na śmierć). To miejsca, w których można zrobić skróty, odjąć trochę magmy słownej, co wyjdzie wierszowi na dobre - jak sądzę.

Pozdrawiam.
PS. Dalej mam wątpliwości na temat "kartki" :)