Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jeżeli Artysta, Poeta, wkleja swój wiersz, to jakby oddaje część siebie. A publiczność, zamiast zadowolenia wyrzuca te części Duszy do kosza? Dlaczego? Czy nie lepiej pewnych rzeczy nie czytać i zostawić je dla smakoszy prawdziwej Poezji?
Apeluje - nie minusujcie, dajcie żyć wierszom, które przetrwają Epoki!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




I oczywiście, Haniu, jesteś święcie przekonana, że to Twoje wiersze przetrwają epoki?
Żeś jest, Marysiu, cudem cudacznym
cudeńkiem nad Wisłą
talentem niespotykanym
a my, ach! te osiołki
skrzydła złote podcinamy
wstyd nam, wstyd !
i biczujemy się sznurówkami ...
;)

Przepraszam, ale to się robi niedorzeczne. Jak się wiersze na forum wkleja, to się trzeba z krytyką godzić i z jakimś honorem znosić, a nie płakać po kątach, że artysta niezrozumiany.
Polecam Brzechwę - Chwalipięta ;)

Pozdrowienia chrupiące od Tosterka.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Wiesz, że zauważyłem to samo !? Ale mój niewidzialny przyjaciel, który mówi, że go nikt nie widzi, bo się ukrywa przed kosmitami i zarzył specjalny lek powiedział żebym się nie przejmował :D

pozdrawiam-y!!!!
Opublikowano

Haniu K.!

Jeżeli tylko potrafisz czytać ze zrozumieniem - w co niestety powątpiewam - polecam zapoznanie się z kilkoma TRUDNYMI pojęciami. Takimi jak

MEGALOMANIA
AUTOIRONIA
KRYTYKA KONSTRUKTYWNA
NARCYZM

Niestety, nie wiedzieć czemu, mam przeczucie, że i tak nic nie zrozumiesz - biedactwo. I tak sobie będziesz żyć w tej swojej utopii, święcie przekonana, żeś Bogiem jest. Mylne Twoje wrażenie.

Polecam również skupienie się na nauce szkolnej, coś mi mówi, że egzamin gimnazjalny zbliża się wielkimi krokami do Ciebie.

Nie pozdrawiam.

Opublikowano

Ja proponuje dobre rozwiązanie - schować te arcydzieła na 15 lat do szuflady, po 15 latach zacząć je wydawać, a my, już dojrzalsi, na pewno docenimy te utwory. Bo na razie są to kupotwory.
Do zobaczenia za 15 lat.
Powodzenia.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
    • @LessLove, dziękuję :)
    • @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)
    • @Berenika97Powódź od nadmiaru wszystkiego. Toniemy wszyscy, każdy na swój sposób. Każdy  trochę inaczej, ale łatwo nie zauważyć, że woda ciągle się podnosi. Pozdrawiam serdecznie :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...