Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Na cyrkla trasie postawiono dzień,
Kiedy przez firmamentu wrota cień
Zstępuje, milionów lustra odbiciem.
Nasączony pyłem i obliczem
Pamięci zapomnianych już czasów.

Wiatr przemyca woń szklanego słońca,
Co jak nić się wtapia gorejąca
W inną nić pajęczej sieci. Cieni
Setkami się to przędziwo mieni,
Co marmury srebrem obsypuje.

Pomnik przy pomniku rzędem staje.
Pomnikiem tu serce co się kraje,
Pomnikiem głaz co ma liter znamię,
Pomnikiem w końcu ten, który bramę
Wieczności duszą swoją wysławia.

Niechaj teraz ciemna noc zapadnie!
Niechaj światło gwiazd na ziemię spadnie,
Co rozświetli cmentarne pomniki,
Obmaluje swem światłem płomyki
Dusz, poległych bohaterów życia.

Cicho wszędzie.

Głucho wszędzie. Wkoło martwa cisza.
Jednak tutaj żywo! Tu Zawisza
I hetmany, mężne polskie pany,
Bez poruszających dźwięków w tany.
Martwa gra muzyka martwym duszom.

A ja stoję tak... To apogeum
Bezdźwięczne w swym tu mauzoleum
Oglądam, przez zamknięte wrota.
Teraz nie znam już, co to ochota.
Dlatego tylko stoję i... patrzę...

I cisza wszędzie,
I głucho wszędzie.

Opublikowano

Wiersz nie jest dobry, ale prawie każdy, zwłaszcza za młodu
- tak pisał. Ja też. Teraz chociaż zdaję sobie z tego sprawę, gdy trafi mi się napisać
chałę! Skłaniam się do opinii poprzedników, jednak nie miej nikomu za złe, że
piszą szczerze, zwłaszcza ci, którzy się na pisaniu znają.
Nie daj się jednak zniechęcić. Próbuj dalej. I pisz coraz lepiej.
Serdecznie pozdrawiam
- baba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Usta Twoje. Przyciągające są dla mnie w sposób którego ni zmierzyć, ni porównać do rzeczy ziemskich nie można! Nie sposób porównać ich do świątyń ozdób; w tobie więcej świętości niż w europejskich kultach   Usta Twoje. Trwają przy mnie - tylko w wyobraźni, która choć nie racjonalna, dobrze ją rozumiem. Czuję Cię w drżeniu moich ust, a jej nonszalancji przez którą przy tobie rozum mój- skrywa się cieniem.   Spowite miodem; we dnie i po nocach mi się śnią, w malinowym kolorze, jak trwają chętnie ze mną I spoglądają pożądliwie, na usta moje.   Wciąż słowa, dla mnie świątobliwe wypowiadają w mych snach - bogów one poza mną żadnych nie znają a ja nic w nich więcej pragnąć nie śmiem. Usta Twoje.
    • @Mitylene    
    • @Mitylene    dziękuję  mogły się znaleźć na ziemi, bo: - zrzucono je  - to może być złudzenie - podobieństwo - ludzkie marzenie - akt wyobraźni  - symbol zmian w przyrodzie  - odbijanie się kształtów  - przenikanie światów  - ludzkie wyobrażenia - akt stworzenia - akt poczęcia  - obraz zmian zachodzących płynnie  - zmian mieniących się w słońcu  - trzepot skrzydeł - widać wtedy  raz spód, a raz wierzch   
    • Delikatny chłód  Uderzył nas w kark    A do świtu  Było jeszcze daleko    Noc bawiła nas Swoim tempem    A bezgwiezdne niebo  Przeraziło nas    Coś wisiało w powietrzu...    
    • @Poet Ka zastanawia mnie po co te Cheruby miałyby znaleźć się na ziemi, kiedy ich miejsce jest tak naprawdę w niebie...Te ruchome pocztówki pamiętam, popularne były kiedyś i trochę jakby luksusowe. Ten zmieniający się w nich obraz odczytuję jako przemijajanie i  nie do zatrzymania zmiany...chociaż tak na prawdę w nich obraz wraca na miejsce...Ciekawy wiersz, którego "nie rozgryzłam" do końca, ale na pewno zapada w pamięć...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...