Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Hymn /dla Hani dzialalnosci zetkowej :*/ impr.


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Napródz

Przez zarośnięte blaskiem światła dzieje
Idźmy chcąc ulżyć pragnieniu wzniesienia
Nie przelęknieni lećmy skąd myśl wieje
Wiedząc, że noc jest tylko zmarszczką cienia!

Przyjmy przez zamków rozstąpione mury
I lasów armie zamarłe w ataku
Nieśmy na barkach ciała jak snów trumny
I o nic walczmy, i walczmy dla smaku!

Choć rozeźlone przez nas halabardy
Których się ostrza darmo w górę wznoszą
Załamią niebo i oślepią gwiazdy
Nas nie załamią – oraz nas nie spłoszą!

Kiedy ołtarze krzyżem użyźnione
Pochłoniem wzrokiem, zwiążemy w źrenicy
I pokonamy masek białe zbroje
Całość się wtopi w krzyk jeden straszliwy!

Nie miejmy czasu myśleć o przegranej
Ani się zwycięstw serią nie zadławmy
Lecz idźmy dalej, gdzie ciało zabrane
Przychodzi znowu opór swój złamawszy!

Marzmy by we śnie, ciężkiej marzeń pracy,
Przeżyć raz życie, lub zakończyć byt
Przejść nad ziemiami, aż kroku nie starczy
Aby tak we śnie, wszelkie wyśnić sny!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Zerwanie z kulturą?

-Pani Haniu, to tytuł, który Pani napisała. Upublicznianie czyjeś korespondencji, jest odpowiedzią, na postawione pytanie i stawia Panią...No, właśnie. Gdzie? Proponowane miejsca:kąt, kibel, rynsztok, magiel...

-ech!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Zerwanie z kulturą?

-Pani Haniu, to tytuł, który Pani napisała. Upublicznianie czyjeś korespondencji, jest odpowiedzią, na postawione pytanie i stawia Panią...No, właśnie. Gdzie? Proponowane miejsca:kąt, kibel, rynsztok, magiel...

-ech!

^^ tylko to sa Haniowe [u]urojone[/u] listy, privy czy co tam :D wiec ich tajemnica nei dotyczy ^^

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Stukacz   Piękne, choć bolesne studium samotności i niespełnienia. Słowa o "sercach w samotności konających" i "próżnym zadumaniu" budują mroczny, romantyczny klimat. Świetnie ukazany ciężar tytułowej Tęsknicy i poczucie uwięzienia we własnych snach. Refren podkreśla, że największą wartością - i największym ciężarem - są nasze marzenia. Niezwykle klimatyczny tekst. Bardzo dobry utwór! Wysłuchałam z przyjemnością. :)
    • @chytrylis   Uważam, że to bardzo  intrygujący wiersz o zmaganiach twórcy z materią słowa. Bardzo podoba mi się wplecenie motywu złotego rogu - przypomina, że talent czy dar przekazywania myśli to nie tylko przywilej, ale i dług do spłacenia (tytułowe myto).  Świetny tekst , zostawia z mocną refleksją.
    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...