Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

kim ty jesteś człowieku, żeby moje wiersze analizowac...

widocznie bardzo ci są nie na rękę,

omijaj je łukiem odległym

tacy jak ty wzbudzają we mnie już nie żal, nie kpine, nie smutek, nie ból,nie litość,


A IRONICZNY UŚMIECH

PISZ SOBIE NAWET DO KOŃCA ŻYCIA TE MUSZE NAPISAĆ


PIERDOŁY

KTÓRE ŚWIADCZĄ JEDYNIE O TWOIM POZIOMIE INTELEKTUALNYM,

BO ODE MNIE NIE PRZECZYTASZ JUŻ ANI JEDNEGO SŁOWA

UDANEGO ŻYCIA-------------BEZ BURZ I WIATRÓW PORYWISTYCH

Opublikowano

Bardzo proszę o nie porównywanie mojej osoby do jakiegoś tyrana, krwiopijcy w komentarzach innych. Jestem czytelnikiem i mam prawo Cię skrytykować. Wypowiedź innych osób nie powinna dotyczyć mnie, rozumiemy się! Myślę natomiast, że masz jakieś problemy emocjonalne związane z Twoja twórczością. Jest ona, niestety płytka i bez wyrazu. Nie masz ani troszkę racji, rzucając błoto w naszą stronę i z takim podejściem, to Tobie będzie ten wiatr wiał, bo jesteś ignorantem, który lubi tylko czytać, bądź słuchać, pochwał ociekających wazeliną. Jeśli jeszcze raz, zobaczę w którejś z Twych odpowiedzi do komentarza, wymienioną moją osobę, poproszę admina strony o reakcję.

Życzę oryginalnych wierszy oraz wiecznej weny

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Czy wiesz że cierpię tak jak ja wierzę w Ciebie czy wiesz że sensu nie widzę tak jak Ty widzisz sens we mnie   lekki krzyżyk stał się ciężarem nieme usta rozpaczliwie krzyczą słowa niewypowiedziane niesłyszalną modlitwą     co rano umieram na nowo proszę nie pozwól mi umierać wskrześ duszę pogubioną aby mogła sens zaśpiewać   Boże wiem że Jesteś nawet gdy mnie nie ma pozwól mi się podnieść rozbierz mnie z cierpienia   aby naga dusza mogła chociaż obmyć winy   w kropelce zbawienia
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...