Różę

[Zbigniew Okulap]

RÓŻĘ

cóż że czas płynie
kiedy nie wiem dokąd
niknie meandrując
płynie dalej szemrząc po kamieniach
niesie z sobą miękki piasek
tuli głazy tuli drzewa
obejmuje swoim wzrokiem pola
chroni ryby w głembi toni
śpiewa i figluje z słońcem
zerkającym w wód odmęty
zatrzymałem pieśń
wezwałem Imię Boga
wzniosłem ręce w niebo
stojąc na pustyni wołałem wichry
burze z piorunami miałem na swe posługi
brodziłem w wodzie
gasząc w niej płomienie
wsłuchiwałem się w pieśń ciszy
odnalazłem ciszę na zdrojowej ulicy
paliłem ludzi żywcem
niech się palą /let them burn/
miotałem głazami
ugodzić moich przeciwników
ziemia wbijała się pod paznokcie
dotarłem do podziemnej prawdy bytu
krzyk wynurzył się razem ze mną
otrząsnąłem brud
oddechem miotałem wojska
za którymi stał Bóg
a strumień płynął
nie ukląkłem
odwrócony twarzą
nie prosiłem o celne oko i pewną rękę
bo sam wszystko zdobyłem
to dziecko którym byłem ja
zwyciężyło wszystko mocą
nie pochyliłem czoła
nie rzekłem ni słowa
żadnej walki
z otwartą dłonią
spokojem w sercu
bez Jego dłoni
nie wygrałem
nie pokonam chłopca
po mnie przyszedł
mały książe wygrał
bo miał ...

[Katarzyna Danecka]

nie bardzo rozumię o co chodzi...?