Alleb

[Jakub Jaworski]

Spójrz mi w oczy i powiedz że kłamię
Co widzisz?
Widzisz mnie czy swoje odbicie?
Odpowiedz
Mylisz się, brak odpowiedzi także jest słowem
Dlaczego?
Teraz odpowiedz - chcę słyszeć twój głos
Nie?
Dlaczego milczysz, chcesz być samotna?

Ona taka sama – jaką pamiętam
Jak w pieśniach bardów – przekazywana od pokoleń
„Bella Bella”
Nic więcej dodać – nic ująć
Po prostu piękna – kto skłamie to grzech
Wołam ją – nie słyszy
Nie to było moim celem
Nie chciałem zapomnieć - jak brzmi
ludzki głos

„Bella Bella”
Mój szept jest słabszy – zagłuszony przez ryk
Ryk potępionych – maszerujących ponad trojgiem moich głów
Jeszcze tylko cztery i sam nie uwierzę - że byłem kiedyś człowiekiem
Jan miał rację - taki już mój los
Fatum – a cóż innego mi pozostało?
Tylko cierpieć - przez tysiąc lat
Naznaczając podobnych do mnie
przeznaczeniem

„Bella Bella”
Każda z siedmiu głów co innego powtarza
Każda do siebie, w innym tempie, recytuje swój tekst
Kto to jest człowiek? – znacie jakiegoś?
Pamiętam że kiedyś - kiedyś, nim byłem
trudno legionem zwać mnie wtedy było
Kim jestem?- przecież się zapowiadałem
Pytałem o przyjście i mi pozwolono…

[JacekSojan]

nudzenie;
wszystko tu brzmi sztucznie, jak przemowa nawiedzonego;
J.S

[Baba_Izba]

Mnie się kojarzy z literaturą science fiction.
Lubię fantastykę, odczytuję ten wiersz jako
opowieść o jednej z postaci.
Zaciekawił mnie.
Pozdrawiam
- baba