słowomyślotłok

[basia p.]

faluję z tłumem i wzbieram
przybieram miny gęby pozy
a tramwaj
(się)
posuwa także i mój indywidualny głos
tłumi mnie tłum

tramwaj zdyszany sunie po szynach
nadyma się i pęka niemal w szwach
ludzkiego ogniwa
głowy bez twarzy i twarze bezimienne
migają i wznoszą w górę
ręce
by dosięgnąć
nieco więcej
uchwycić
gdzieś naprędce
cudze szczęście
cudzy but
i pręt dla równowagi
stanu czy też ducha

z tłumem faluję unoszę się biernie
jak ja kocham to
miasto pazerne
przyzywające coś lub do porządku
turkotem tramwajowych szyn

[Bernadetta1]

dla mnie nieżle...coś w tym jest:)..pozdr.

[basia p.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

miło mi to czytać:) pozdrawiam.

[M._Krzywak]

Bardzo sprawny warsztat (plus za zestawienie tautologiczne, plus za eufonie, plus za powtórzenia itd...). Mam wrażenie, że konstrukcja trzyma się mocno. Może troszkę za mocne naciągnięcia w 2 strofie ( np. "głowy bez twarzy" - podejrzana metafora, ponieważ głowa to chyba i twarz ;), ale należy się trochę wyrozumiałości - kiedyś to zniknie. Styl wypracowany, zostawiam kwestie treści na potem ("tramwaj" to fajny motyw, ja lubię), podoba mi się bardzo warsztat.

Plus.
Pozdrawiam.

[basia p.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

bardzo, bardzo dziękuję za tak pozytywne slowa! :):)
Pozdrawiam serdecznie:)

[Robert Kmiel]

bardzo za treść wykonanie
i że temat znany a nie nudzi
dobry wiersz

ps: ja również aktualnie bez auta ;))

dziękuję
Kmiel

[basia p.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

staram się jak mogę najlepiej :)
dziękuję za odwiedziny i slowa uznania:)
pozdrawiam!