Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

skruszenie

Marlett
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Marlett

Marlett

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

obiecałeś dać mi ciepłą skórę
kiedy się rodzę - drżę
w grubym przyodzieniu

chciałam żebyś pozwolił na święty
spokój zaburza huk
świat leci z moich rąk

pozwól zaspać w ostatnią niedzielę
bądź tu niedaleko
niech chciwie przyjdzie sen

lubię latawce

lubię latawce

Opublikowano
Opublikowano

"obiecałeś dać mi ciepłą skórę" - cudny jest ten pierwszy wers!
pokombinowałabym coś jednak z dwoma ostatnimi:
(pozwól zaspać - byśmy mogli zasnąć - trochę się gryzie ;P)

ogólnie rzecz biorąc, wiersz ujmuje lekkością. pozdrawiam
angie

a, i tytuł:D
a może tak "skuszenie", albo nawet "pokuszenie"? :D
szczególnie w kontekście adresata :>
/aha, nie wiem za dobrze jak to jest,
ale wydaje się, że świętego spokoju to On nie obiecywał :P

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Przeczucie

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Jacku, bardzo dziękuję za te słowa - czytam je z ogromnym wzruszeniem. To, co napisałeś o „napięciu między materią a tajemnicą", trafia w sedno tego, co próbowałam wyrazić. Rzadko zdarza się, żeby ktoś tak dokładnie i czule odczytał każdy element wiersza. Twoja uwaga o „przystaję w sobie" szczególnie mnie poruszyła - to właśnie ten moment ciszy, o którym piszesz, był dla mnie kluczowy. Dziękuję, że poświęciłeś tyle uwagi i serca na przeczytanie i zrozumienie. To bezcenne. Często  też wracam do tego tekstu:  " Gdybym też miał dar prorokowania i znał wszystkie tajemnice, i posiadał wszelką wiedzę, i wszelką możliwą wiarę, tak iżbym góry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym. (1 Kor 13, 1-3)   Z wdzięcznością i serdecznością pozdrawiam.      @andrew   Bardzo dziękuję! Jakie piękne obrazy! Szczególnie „krwiobieg jak górska rzeka".  Pozdrawiam. :)  @bazyl_prost   Tak, dokładnie - bez niej wszystko tylko funkcjonuje, ale nie żyje. Dziękuję! :) Pozdrawiam.  @petros @Leszczym @piąteprzezdziesiąte @APM @violetta @FaLcorN Bardzo dziękuję!  Pozdrawiam. :) 
    • bazyl_prost
      Przeczucie

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      @Berenika97 miłość jako konstruktor wszystkiego co żywe 
    • Berenika97
      Przeczucie

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!  Dokładnie tak - ta „martwa tkanka przyzwyczajeń" to chyba coś, co wszyscy znamy. Pozdrawiam. :)  @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!  Tak, to smutne, jak wielu ludzi tkwi w tym mechanicznym trybie. Mam nadzieję, że wszyscy kiedyś znajdą miłość, która rozświetli ich codzienność. Dziękuję za refleksję i pozdrawiam serdecznie! :)
    • Berenika97
      O empirio!

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Leszczym   Świetna ta mieszanka melancholii i sarkazmu. Poeta jako ktoś zmuszony do grania roli wyklętego, bo innej gry system nie przewidział. A ta konkluzja o empirystach - cios w samo serce pseudo-obiektywności. Gorzkie i celne.
    • vioara stelelor
      Miłość, oddech

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @Berenika97Ogromnie dziękuję :) Jak zwykle obrałaś mój wiersz z tkanki słów do szkieletu :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...