z opowieści ścian

[Czarna Perła]

wieczorne twoje dotyki
rozlewają się we mnie za dnia
jak sylwestrowe bąbelki we krwi
z czasem trzeźwieję
z miłości
trzeba się otrząsnąć a jednak
jestem przekonana że
przedwczoraj układałeś mnie na swoich kolanach -
puzzle co jednym tylko brzegiem pasują do siebie
łyżeczki

milczący i potargani jak jesienne liście
choć jedynym wiatrem był twój oddech za moim uchem
delikatny jak skrzydła ważki
zniecierpliwiony jak przebiśniegi w ziemi oczekujące

a potem znów
wyciągnięto nas z szuflady
do codziennego użytku

[Nechbet]

pięknie wszystko płynie, nastrojowo strasznie, tylko pointa jakaś taka, że sprowadza na ziemię, dwa że już nastrojowo zupełnie inaczej, jakoś tak zbyt brutalnie chyba, nie wiem, ale końcówka mnie nie przekonuje, nie jako jej sens, wymowa, tylko ten układ takich właśnie a nie innych słów...

pozdrawiam cieplutko
Marta

[Czarna Perła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nawet trochę bym się zgodziła, ale jeśli ujmę środkową, to nie za dużo o tej szufladzie będzie?
cz.p.

[Czarna Perła]

pomyślę, dziękuję za uwagi.
pozdrawiam
Nechbet i Pansy

[Jego Alter Ego]

ja to bym w ogóle pierwszą szufladę wywaliła i już

ładnie, ale może coś z układem pokombinować.
pozdr.
/m.

[Czarna Perła]

zmieniłam tą jedną szufladę, choć nie wiem, czy wyszło to na dobre. o środkowej zwrotce myślałam, ale jednak stwierdzam, że musi zostać. no najpierw mnie układał, potem było jak było, potem wróciliśmy do szarej rzeczywistości. bez drugiej zwrotki byłoby tak, jakby się nic nie wydarzyło.

pozdrawiam
cz.p.

[Fagot]

Duża dawka zmysłowości, ciekawy pomysł i mimo wplecenia kilku ogólnie pospolitych zwrotów wiersz na poziomie a co za tym idzie wart pochwały
Pozdrawiam

[Czarna Perła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję za pochwałę...a te zwroty początkowo też mnie raziły np. te bąbelki, ale są tu tylko z pewnej koniecznosci.
pozdrawiam,
cz.p.

[Rachel_Grass]

zobaczyłam nick pod wieloma wierszami i postanowiłam sprawdzić samą autorkę (niezbyt chwalebna strategia, przyznaję).
otóż wiersz niesamowicie mi się podoba, ale może zaproponuję własną wersję 'do codziennego użytku' (nawiasem mówiąc, bardzo dobra końcówka - ma w człowieka uderzyć i uderza, a już czym - nieistotne).

twoje wieczorne dotyki
rozlewają się we mnie
jak sylwestrowe bąbelki we krwi
z czasem trzeźwieję
trzeba się otrząsnąć;
jestem przekonana że
przedwczoraj układałeś mnie na swoich kolanach -
puzzle co jednym tylko brzegiem pasują do siebie
łyżeczki

milczący i potargani jak jesienne liście
jedynym wiatrem był twój oddech za moim uchem
delikatny niczym zwinięte skrzydła ważki
zniecierpliwiony niczym przebiśniegi jeszcze w ciemności

a potem znów
wyciągnięto nas z szuflady
do codziennego użytku

[Czarna Perła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję za miły koment i podpowiedź, z której coś jeszcze skorzystam, ale nie zmieniam 'jak' na 'niczym', bo nie chcę żeby zrobiło się patetycznie, wolę jak jest codziennie
pozdrawiam ciepło
cz.p.

[a._mrozinski]

Nastrojowo, niemal baśniowo... a pointa tak inna i choć sama w sobie nie jest szczególna, w zestawieniu z resztą bardzo mi się spodobała. Tak jakby wyjście z kolorowego zoo na szarą ulicę było pointą wycieczki. Jestem na tak.

Arek

[Czarna Perła]

dziękuję Arku, mnie zawsze otrząsa ten wiersz, właśnie przez tą puentę.
pozdrawiam
cz.p.