*** [bez tytułu]

[zebra]

Tamtej kobiety nie było... Jej nigdy
Nie było nawet na włos - na cień włosa;
Umarła w chwili rozklejania powiek
Stanisław Grochowiak

Mnie, kobiety, nigdy nie było. Nie zdążyłam
nawet się stać.

Było dziecko. Pierwszy szron za oknem,
ostatnia gwiazdka z twoją białą dłonią. Ma wiele znaczeń
ten czas listopadów, smak powideł,
i ciężar słów.

Matko z obrazka, to życie
jest jak portret uciekiniera z załamaniem barw.
Skoro uparcie nakręcasz zegary, więc chociaż
wyrwij z gardła ten krzyk.

Tej kobiety nigdy nie było -
wciąż opowiadasz ją cicho czasowi.

[adam sosna]

nie obrażę autora

wiersz wyszeptałem - też nie obrażę

nie znam się

tylko podoba mi się

:)

[Ilionowski]

cóż za gniot, zaczynający się od "nie zdążyłam się stać", a kończący się na: "cicho czasowi".
gdyby nie to, że widziałem jeden z twoich tekstów, powiedziałbym, że nie rokujesz nadziei i że warto pomyśleć nad przekwalifikowaniem się, podobno potrzebują budowlanców we fraancji.

weź się w garść i zapomnij że jesteś kobietą, bo takie cackaneczka feministyczne a'la harlequin do niczego dobrego cie nie zaprowadzą.

[adam sosna]

"gniot" - delikatny jest
:):):)

[Ilionowski]

adasiu, chciałbym zrobic remont kobielka. marzy mi sie jakas mozaika mykeńska na ścianie. jak masz czas, to zrob mi ofertę, gwarantuje ci, że w twoim wydaniu będzie ona bardziej poetycka niż wszystkie bełkociki, które wymysliłes i nazwałes wierszami.

[adam sosna]

Ilionowski

łeb Fafika sam fika
bo urwało

[BARBARA_JANAS]

Ciekawe obrazowanie, ujmujące spojrzenie... +

Pozdrawiam szeptem

[Marcin Gałkowski]

i tak i nie. chwilami bardzo fajnie, ale 'twoja biała dłoń' - i nie tylko ona - trochę psuje.
zasadniczo tyle
pozdrawiam

[H.Lecter]

Ciekawy tekst, chociaż zamiana peela na narratora mogłaby być płynniejsza.