Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

W pierwszej scenie

Sebastian_Pietrzak
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Sebastian_Pietrzak

Sebastian_Pietrzak

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Ewelina wchodzi po schodach
przekręca mój zamek w pozycje wolności
zapala papierosem aby dać żółte światło i
zniknąć w kłębach domysłów

czasami
kiedy mijamy się w przejściu
jej powieki wargi biodra tańczą mini tango
robię obrót zostawiając na progu
nocne zjawy tudzież butelkę po mleku

czy twoje myśli też są płynne?
-senna rynna jest napełniona po brzegi
aż skrapla już dawno mokrą uliczkę

po retrospekcji
nie pamiętam tego miejsca
z miejsc ukrytych na wyludnionej półkuli
to tak jak podążać za tobą wzrokiem
w całkiem obcym wspomnieniu

Ilionowski

Ilionowski

Opublikowano
Opublikowano

nie, nie, kapitalnie zniszczony koncept. napisz to jeszcze raz, ale prosto, zwyczajnie, bez bąków "przekręca zamek w pozycje wolności" - bo co tu niby jest? że wypuszcza anakondę na wolnośc, czyli, że za chwilę pojawi się 32 centymetrowy penis i że pal, na który wbijano azje, to w porówaniu z nim wykałaczka?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • FaLcorN
      Cat eyes..

      Przez FaLcorN · Opublikowano

      @KOBIETA Pomysłów mam wiele, więcej niż kości w ciele.   "Mówimy szeptem krwi łagodnej słuchając w sobie: niech w nas płynie, niech niesie - światło jak w roślinie prześwietli serc planety małe i obudzimy się słuchając szelestu chmur i grania wody."  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Berenika97
      Nurty dwóch rzek

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Simon Tracy    No tak, powoli się przyzwyczajam. :) Pozdrawiam. :) 
    • Berenika97
      Gdzie rdzewieją miecze: 28. Nad Granikiem

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   Ten fragment poematu to niezwykle gęsty, surowy opis bitwy nad rzeką Granik (334 r. p.n.e.), pierwszej wielkiej wygranej Aleksandra Wielkiego. Nie budujesz pomnika „wielkiemu wodzowi”, lecz rozliczasz się z brutalnością wojny i tragizmem greckich losów. Świetny jest ten kontrast dwóch narratorów. Pierwszy czuje się zdradzony przez uciekających Persów i ścigany przez rodaków. Dla niego Aleksander nie jest bogiem, tylko „rzeźnikiem z Macedonii”. Drugi - macedoński gwardzista, profesjonalny ale został okaleczony psychicznie. Aleksander nie tyle prowadzi bitwę, co składa swoich (i cudzych) ludzi w ofierze własnej ambicji. Motyw bratobójstwa - To najmroczniejsza część. Historycznie Aleksander po bitwie nad Granikiem kazał wybić greckich najemników służących u Persów, uznając ich za zdrajców sprawy ogólnogreckiej. „Brat zabija brata - oto nasza Hellada” - to gorzki komentarz do jedności greckiej, która została zbudowana na krwi i nienawiści, a nie na braterstwie. Zakończenie jest przejmujące. Sugeruje, że trauma wojenna jest wieczna. Dla weterana to, co wydarzyło się „dawno”, wciąż dzieje się „dzisiaj rano”. Wspominasz Memnona z Rodos - dowódcy Greków u boku Persów, który miał plan pokonania Aleksandra. Nie pozwolono mu go zrealizować , czy „krzyk do wiatru” to symbol bezsilności rozumu? Super!  
    • Somalija
      Za blisko

      Przez Somalija · Opublikowano

      @[email protected] To prawda, czas zwolnić, krew mi, dziś z nosa poleciała...
    • KOBIETA
      W psychiatryku

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @hollow man   chyba, że tam pracuje:) chociaż może wtedy nawet trudniej, udowodnić;) pozdrawiam:)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...