Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

ZORRO57 uprawia szalenie rzeczową i prostą krytykę

"rację mają wszyscy
którzy mnie kochają"

jeżeli nie kochają wzywa administratora na pomoc

przypomina w tym pewnych ludzi
zakochanych w swoich racjach


mnie tu nie ma
ja nie piszę
to czemu ZORRO57 tak na mnie piszczy?
i na to co mnie się podoba?
A.S.

ps przepraszam H.Lectera że tak "wcinam się"

  • Odpowiedzi 40
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



efemeryda?
tym razem mam podobne zdanie, jak ZORRO57,
sorki/m:(

Rozumiem, dzięki. Tak z ciekawości - z którym zdaniem/ zdaniami zorra się zgadzasz ? Były tak różne...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Rozumiem, dzięki. Tak z ciekawości - z którym zdaniem/ zdaniami zorra się zgadzasz ? Były tak różne...
nie mogłam zaplusować,
może następnym razem, bo niektóre utwory chętnie czytam :|

Nie chcesz odpowiedzieć - trudno. Wystarczyłoby napisać - wiersz jest do d...Podpieranie się " myślą krytyczną " zorra jest, nawet dla ciebie, zabiegiem trochę ryzykownym. Chyba, że masz ambicje aby już na stałe zostać elementem folkloru orgowego
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Tym razem nie przypadło mi do gustu, za bardzo
przypomina internetowego generatora wierszy. Przykład:


upadły krzak
odchodzi niczym liść pustki
ciężki liść
był świetlisty

twardy głód mieszka w milczeniu
pióro nicości zapadło się
niepewna noc
ginie

ktoś śni o nadziei
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Tym razem nie przypadło mi do gustu, za bardzo
przypomina internetowego generatora wierszy. Przykład:


upadły krzak
odchodzi niczym liść pustki
ciężki liść
był świetlisty

twardy głód mieszka w milczeniu
pióro nicości zapadło się
niepewna noc
ginie

ktoś śni o nadziei



Nie mam wpływu na czyjeś skojarzenia a twoje, Boskie, w szczególności...Dzięki.
  • 9 miesięcy temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma   kapitalny , lekki wiersz, ale pod tą autoironią czuję coś więcej.   przypomnienie, że możliwosć "bawienia się słowami ” wcale nie jest oczywista .   dopóki słowa są wolne, nieskrępowane paragrafami i listami tego, co wolno powiedziec , poezja oddycha pełną piersią.   dziś możemy je swobodnie "składać”, a jutro  kto wie.   tym bardziej cieszy taka radosć pisania i ten dystans do siebie.   oby słowa jak najdłuzej przelatywały   jak wolne ptaki.   bez kontroli granicznej !!!    
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Świetny zapis wrażenia, uchwycenie chwili, jej kolorytu, atmosfery i faktury.  
    • Człowiek? Dzieło sztuki!  Perpetum mobile  ... ruchomych schodów w metrze  Wiosna? Niebem się rodzi.  ... w starym wytartym swetrze Nie masz serca? Dziś tłusty czwartek i samba?  I dlatego tańczysz tak lekko, radośnie?  Wracaj! Zapomniałeś wziąć serca.  Spójrz: mam podobne ...  I rośnie.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Tak, myślę, że we wstydzie jest wiele lęku. Myślę, że jest to emocja, którą przede wszystkim odczuwamy jako karę którą sami sobie wymierzamy. Niewiele ma wspólnego z prawdziwą skruchą czy chęcią wyciągnięcia wniosku z błędów.  
    • @viola arvensis   Wioluś. w Twoim wierszu widać  rękę poetki świadomej słowa i ciszy między wersami . kogoś, kto nie musi podnosic głosu , by powiedzieć rzeczy najważniejsze. z prostego znaku popiołu  wydobywasz  sens głęboko zakorzeniony w chrześcijaństwie tj. pamięć o kruchosci człowieka, ale i o obietnicy wiecznosci. to przecież gest ze Środy Popielcowej ktory jest nie tylko przypomnieniem  "prochem jesteś”, lecz także zaproszenie do nawrócenia i wewnętrznego odrodzenia. bardzo porusza mnie to, że post został tu pokazany nie jako ciężar , lecz jako łaska zatrzymania . to spojrzenie pełne mądrosći i łagodności, charakterystyczne dla autorki doświadczonej,    duchowo uważnej. wiersz jest jasny, harmonijny, a jednocześnie niesie głębię – jakby pisała go osoba, która sama przeszła drogę, o której mówi , ciepło i z wdzięcznoscią czyta się Twój  tekst. piękny !
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...