Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano



Przyleciał świtem grudniowym na komnaty kmieć,
a twarz jego piękna, taka... trupio blada.
- Co tam słychać, chamie? Czy masz, com chciał mieć?
- Nnniestety... wybacz, Panie - śnieg ciągle nie ppppada...

- O żżżesz... w mordę kopane! Kurde! I w ogóle!
A jam już zimę obiecał pospólstwu po jesieni!
Wiedz przeto głupi kmiotku, że nie chcę być ci królem -
tu ziewnął, dodał: Ściąć go! Potem się zapienił

zawołał na biskupa: Czy jędze popalone?
- Tak jest, mości Królu! I nasze i sąsiada!
- To spalcie jeszcze na koniec moją VII żonę
i niech ten śnieg wreszcie do cholery pada!

Wkrótce skinął na kata i dał mu biskupa,
po czym na insygnia kichnął przeziębiony,
wygnał kata z królestwa (Ty pało zakuta -
małżonkę mi spiekłeś tylko z dolnej strony!)
i sam ostawszy na Dworze - po prostu się wściekł.
Zaś za oknem?

Właśnie pada śnieg.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Pani Poszczelona... a kto to znowu taki? Człowiek nie może się tak nazywać!
Pozdrawiam ;)

Dalszy ciąg anomalii

a jednak, zapewniam i proszę
ja z tą panią chętnie pod rękę

taki nieurodzaj na gwałtowną
miłość i erotyczną spolegliwość

taki, ogólny brak ironii i żartu
dla fartu, daj Poszczeloną nam ;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Panna Poszczelona w Głowe ma urlop, odpoczywa i prosi, żeby jej nie przeszkadzać:


trawa

kiedy Panna Poszczelona
leży jak cień przy drodze
na cieniu kładzie się drugi
większy cień

och... stęka Poszczelona przybita
że to tylko cień lipy

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




A ty Boski wciąż... zasrywasz poezją forum :)


i sam ostawszy na Dworze - po prostu się wściekł.
Zaś za oknem?

Właśnie pada śnieg.

A najgorsze w tym wszystki, że tak było jest i będzie /chociaż 2012 się zbliża - kto wie? /
ale ten fianlny zbeig okoliczności (chociażw sumie to wcale nie musi byc ten bieg, po prostu jak już ściął to w końcu spełnił warunki żeby mogło padać - taka interpretacja jest ciekmawsza :p ) jakoś tak fajnie układa się ja wiem, w pocztówkę, w bożonarodzneiową szklaną kulę ? Taki obrazek mi się maluje

Chrystus zmartwychwstał... krzyż się rozpadł w części
dwa bale długie... szlachta wciąż baluje...
ktoś tam ciało złote... ktoś tam podniósł kielich...
jak krew, ciało... w wodę?... lód! okna maluje...
kwiatami co się gapią na stoły te pełne,
na grotę otwartą... spiążarnię wyżartą
a apostołołowie... sniegu biorą wełnę
i lepią bałwany - a Bóg kulę szklaną
naszą Ziemę wolną... odwrócił - by znowu
śnieg obfity padał...by Chrysrtus wstał z grobu...

pozdr.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Pewnie muszki zleciały się wieczorem do monitora? Dlatego sam mam wersję biwakową,
z wycieraczkami jak w samochodzie :)
Pozdrawiam.
:)) te a wiesz, że to dobre :)) Może by się Pani Hani spodobało...bo do mnie przemawia tren obraz:

taka kupa i siedzą ludzie i ją obwachują ;)Przecież to kwintesencja nie tylko poezji ale i ludzkości :) z drugiej strony wyobraźmy sobie życie bez kupy :) Ergo KUPA TO FRAJDA... no to idę ją teraz wziąć w objęcia ;) nim spłynie w odmęty niepamięci :)

pozdr.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @FaLcorN   uwielbiam ten wiersz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @KOBIETA   Nie ten wiersz wkleiłem, tyle ich.. gubię się..     Przez miłość, do siebie   Wiedza tak bezwzględnie... dookreśla, a ja chcę z Tobą, kreślić chwilę i nie chcę — przestać.   Goni nas czas, rozmywa, to co ważne, stajemy murem i tylko mur pozostanie, gdy sobą — zasilę chmurę.   Stajesz się, przy mnie, dla mnie, dłonie wezbrane otwieram. Ty - czułość, a zbroja opadnie.   Błękit nad nami gęstnieje, język dotyka obłoki, do Twego portu dryfuję, tętnice nasze - potoki.   Płyniemy po dalej, po więcej, owijam nas w tęczę i zorzę, lęki gasimy sercem, piachu zatopi nas morze.   Dlatego dobrze, że jesteś, poeta jak wiatr, minąć musi. Z drogi pisanej bezsensem, w ramiona pragnę, zawrócić.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      tego wszystkiego właśnie nie wiem Kornel! @KOBIETA   co Ty za wiersze piszesz? jedna wielka niewiadoma   wszystko wiesz…kiedy ja nic nie wiem!  
    • @Proszalny... tak, wiem... można także głosową wiadomość wysłać, czaaasem to wygodne...   @Berenika97.... @iwonaroma... cieszę się, że wierszyk rozbawił... :) te, czy inne.. "pomyłki".. są niekiedy naprawdę rozbrajające, miałam okazję wiele razy się przekonać i to z powodu tego, co sama pisałam - ale część też tel. zmieniał.    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      ..:)) nad tym dumały obie strony..   @hollow man... dzięki za... :) Kolega nawalił, jednym słowem.. ;)   @onasama... @Rafael Marius... dziękuję Wam za czytanie i śladzik.   ... a opisana w wierszyku sytuacja miała miejsce... gdy byłam z weekendową wizytą u koleżanki, ona - ale w niedzielę do Kościoła, czy pójdę... ja -  jasne, przy okazji zobaczę "Twój" Kościółek". Na górze, przy organach... czekałyśmy na mszę. Kościółek uroczy, więc pomyślałam, pstryknę szybką fotkę i wyślę dzieciom... no i... podpisałam - gej z... - miało być - hej - Kol. zauważyła co robię i.. pokaż fotkę... zbliżyłam tel. do niej...ona w śmiech... dopiero i ja zobaczyłam, co 'nabazgrałam'... :))  i... nie było skupienia na mszy...    Bardzo Wam dziękuję za odwiedziny i zostawione słowa... :) Pozdrawiam wszystkich.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...