wariatka jabłoń

[anna_rebajn]

wszystko w domu już ma swoje miejsce nawet sweter o rozmiar za duży
który leżąc od zawsze w szufladzie jestem pewna że z nami się nudzi
tam na stole jest rysa po nożu który wymknął za szybko się z dłoni
co uczyła jak dzielić się chlebem który dzisiaj już tylko się kroi

czasem tęsknię za kubkiem glinianym w którym kawy starczało na dwoje
teraz z dwóch albo trzech filiżanek zawsze inną niż twoja wybiorę
wiesz że byłam przedwczoraj w ogrodzie w którym drzewko wsadziliśmy dawno
ale w gąszczu splecionych gałęzi stoi tylko wariatka
nie jabłoń

tak się boję że do nas podobna gdy o kołdrę walczymy po nocach
kiedy nogi i stopy zmarznięte nic nie wiedzą o nogach i stopach
obłęd widzę na stole i w szafie i w koszulach co stoją na baczność
widzę w tobie gdy śmiejesz się ze mnie nawet w sobie bo śmiech mnie ogarnął

wariatka jabłoń

[ula]

chyba mi się bardziej podoba, niż nie, ale wrócę się jeszcze przekonać czy na pewno;)

[Judyt]

fajnie się płynie przez ten wiersz,
ciepłoniaście