Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

lubię odkurzać
to zdanie przy stole
przecierać brudne widoki na przeszłość
bo lubiła myć okna
odnajdywać przeźroczystość
teraz tylko mgła zapachów wywołuje jakieś pomarszczone cienie

przyklejam się do dna
w miejscach dokąd wyprowadziły się wszystkie ceremonie
wylizywania garnków
jakby można było odszukać jeszcze smak
język drętwieje

i nie miej mi za złe że tak szybko wracam
pod opuszczone okna
tutaj mam ten pusty
stół

Opublikowano

W pierwszej strofie zdecydowanie przeważa funkcja poetycka, oddaje nastrój - nostalgia, zanurzanie się we wspomnieniach...Potem zdecydowanie więcej "prozy". Rozumiem, że wiersz jest bardzo osobisty, jednak razi podział na wersy, moim zdaniem można to ładniej zrobić i wiersz zachowa swoją ciągłość.

Pozdrawiam :)

Opublikowano

Ja tutaj prozy nie widzę, wystarczy przeczytać na głos, ten wiersz ma swoją melodię. I nie zauważam potrzeby precyzowania o kim jest ten wiersz. O kim by nie był, liczy się jakość pisania, a ta wg mnie jest dobra. A peel jest aż nadto widoczny, żeby mógł być pogmatwany, no, chyba że psychika peela jest pogmatwana, ale to już jego(jej) problem.
Ja ten wiersz kupuję.
[sub]Tekst był edytowany przez Tommy Jantarek dnia 15-06-2004 02:05.[/sub]

Opublikowano

Agnieszko moim zdaniem stwierdzenie że wiersz jest nudny jest trochę nie na miejscu w tym przypadku - od wiersza o takiej tematyce nie można przeciez oczekiwać żeby ekscytował, wszelka dynamika jest tu wykluczona

pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To kredkami da się temperować inne kredki?
    • Szedł drogą cienia  w rytm cierpienia zasłaniał czernią kolory od promieni słońca był odosobniony Szedł cień drogą w mroku  ubrany w czerni otchłań Nie zna słońca i świata w kolorach Zawsze jest z nami czy może jednak nie cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie  czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz  wiersz albo książka  muzyka piosnka  cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza jak się pozbyć cienia gdy umierasz to go już nje ma gdy przysypie trumnę ziemia  gdy popioly zapakują w urnę a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim krok za krokiem dzień po dniu cieniu mój  mój prześladowco  czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry    wers który by poruszył by mógł się zdarzyć  zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć  czyż marzenia jednak nie są od tego by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa  choćby dusza martwa  to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej  bujanie w obłokach zupełnie  i niebieskie migdały jak oczy które na popiół zszarzały z latami  wypalone paczki  papierosów  blizny jak znaczki  karma znajdzie sposób  wypite flaszki kibel zarzygany o czym to ja aha   
    • @Nata_Kruk Dzięki. Ten wers miał właśnie nie domykać.
    • Prosto w twoje objęcia  Piękna damo ze zdjęcia! 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Kornel to nie Twoja liga, dlatego tracisz czas pod tym wierszem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...