Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wszystkie ucieczki po jednej stronie
dodane do siebie budzą respekt
pomiędzy otwarciem a zamknięciem
umrze chęć odwetu

pod progiem pochowanych
kilka zapamiętanych stąpnięć
nigdy nie powtórzonych
a tyle innych się upodobniło

klucznik rozpozna zepsuty zamek
wskaże inne drzwi które raz
zatrzaśnięte trwają w zamkięciu

niecierpliwi wstawiamy nowe
ze starymi nikt się nie żegna

Opublikowano

O, Kos przyfrunął, a to ci niespodzianka :)

Dobrze, że umiera chęć odwetu, najlepiej, jeżeli nigdy się nie narodzi.
A do zamkniętych drzwi warto zapukać - "Pukajcie, a będzie Wam otworzone".

pozdrawiam serdecznie :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



to mnie zatrzymało, takie jakieś... bliskie ;)
:)))
Nooo pchełko nie ma Cię w sierści u mojej 17 - tki
Fajowo, że jesteś tutaj:))) Dzięki za wszystko:))
Pozdr. serde. :))) EK
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Pukam i pukam i pukam - ręka już boli
czyli czas na zmiany!!! Swerdecznie dziękuję za
"wstąpienie" w mój próg, pod którym wiadomo co:)))
Pozdr. serde.:)) EK
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Kopę lat i zobacz co za przypadłość; Ty możesz, a ja? znowu niee!:(
Zara poprawię, ale się cieszę. że jesteś:)) Dzięki za wszystko ! Cmok!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


nooo Pancolku miło Cię gościć:))) Będę musiała pomyśleć, bo lato mamy
piękne tego roku i czasem czasu brak:( Pozdrawiam bardzo serdecznie
i dziękuję bardzo, że jesteś i czytasz to co uda mi się skrobnąć:)))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Miło Cię gościć Judytko:)) Fajnie, że jesteś i
przeczytałaś i dzieki za ciepłoniaście:)))
Odciepłoniaściam:))))) EK

dobrze było przystanąć, Ty również
fajnie że jesteś, nie ma za co,
dziękuję z serca, k.:))))))))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 to się w głowie nie mieści jak dobry wiersz spłodziłaś tak nie przesadzam mnie zamurowało świetne metafory lekko napisane w tej ponurej scenerii nocy twego miasta. Mocna dojrzała poezja oszczędna w słowa a jedna niosąca ze sobą przejmujący dynamizm:   „Okna ryglowane ciszą. W dusznej bliskości mebli świat urywa się na progu. Noc - woda bez brzegu.”   Czyż tylko ta zwrotka nie daje pełni twojego przekazu?  sam tytuł jest dramatyczny Próg jest to słowo wielowątkowe. Doskonale do filozoficznych rozważań jak przejście w świat intymny lub pozostanie w tajemnicy.  Ty nas wpuszczasz dajesz nam swoje ego:   „Wyżyma zmęczenie z koszuli. Liczy, ile ciepła dzień zabrał tym razem.”   po czym kończysz rezygnacją:   „Może wreszcie zatonąć.” Ale czy napewno o te jednoznaczne zatonięcie chodzi? czy nie puszczasz do nas oka i czytelnik tonie ale w swoich myślach bo po cóż by było:   „On przynosi w kieszeniach cudzy wzrok i lepki kurz - nalot na spojrzeniu. W czterech ścianach zdejmuje twarz. Ostrożnie. By nie przerwać siebie."   ostrożnie przenosić swoje spostrzeżenia by zdejmując z siebie maskę uważać by nie obsypać codziennym kurzem wnętrza swojej intymności.    wiersz oniryczny a jednak do bólu realny z jego zapalnym migotaniem:   „Latarnia miga trzeci dzień. Ktoś przestał zgłaszać. Miasto pulsuje jak stan zapalny.”   i nigdy nie zasypiającymi ulicami.   No no koleżanko                                 chapeau bas
    • Taki los masz, ile z siebie dasz mówił dziadek, kiedy ludzie byli twardsi od ziemi.   Kto rano wstaje, ten dłużej się martwi.   Od mieszania herbaty nie zrobi się słodsze życie, ale człowiek lubi mieć wrażenie, że coś robi.   Gdzie cienko, tam pęka, najczęściej w środku.   I jeszcze: nie noś wody w sitku, nie proś świata o litość, nie wracaj tam, gdzie już cię nie ma.   Ludowe mądrości są jak stare płoty. Krzywe, spróchniałe, ale wciąż trzymają jakąś granicę przed nocą.
    • @Annna2 „To nic. Jek spsik i śpsiyw. Tajskno am Boże.”   umiesz zaczarować. Twoje słowa rozczulają i na długi pozostają w pamięci. I już wiem po co tu przyszedłem. Koisz mi serce i sprawiasz że marzę. Dziękuję za Twoją poezję.  Nic więcej nie jest mi potrzebne.    „Nic to. Sen mi się przyśnił i śpiew. Tęskno mi Boże.”
    • Maju, bajam i Maja bujam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...