Wyprzedaż śmierci.

[zdrojek]

wypluwając płuca, po kawałku co sekundę
trzymam wiatr w objęciach płomiennych,
teraz on solą mego bólu, misiem.

czułem dziś krew na języku, samym czubku
symptomu nie odgaduje, nawet nie chcę
widzieć jego śmiertelnej twarzy.

może właśnie nadchodzi moment, dzięki
któremu rozwiesiłem nowe firanki.
śmierć? czy zwolnienie barykady
następnym pokoleniom dążącym do zatracenia?

gubię się w zeznaniach, policjant łomocze
głową w możliwych torach abstrakcji
wykwintnie maltretując ciało bawi
się chwilą, rozdając śmierć.

widziałem w jego rękach nową talię kart,
zupełnie nowe karty śmierci,
wysypywane nad świeże trupy.

i wiecie co?

za moment jedna frunęła już frywolnie
w moim kierunku.

[lubię latawce]

kurcze, ciekawe toto - podoba mi się szczególnie motyw z policjantesem,
HA! dostrzegam tu nawet ideologię "kawałka kulki" ;-) :P

jak na początek - jest nieźle, chociaż ja bym się tam jeszcze spróbowała
dobrać do pierwszej, trzeciej i przedostatniej strofy, oraz do puenty,
która jest trochę mało efektywna. oczekuję ognia. ;D

[Sliczna_Perła]

Sam tytuł mnie przearaża ;D

[zdrojek]

Tytuł Cię przeraża?
Nie bądź taki strachliwy, bo sekatory Cię zaatakują.
widziałem raz jednego, który pożerał człowieka.
Na domiar złego był różowy.
hej i dzięki za opinie.