Mądrości z fotela

Boskie Kalosze · 1 Lipca 2008

"Prostak narzeka, mądry radzi."
(przysłowie ludowe)

O wielu wierszach i nie tylko ładnie powiedział kiedyś Karol Irzykowski:
Więcej bredni powiedzieć może głupiec w pięciu minutach niż mędrzec przez
pięć lat odgadnąć." Między innymi dlatego sam uważam, że wiersze nie bywają
skarbnicą mądrości a wręcz przeciwnie:
"Więcej bredni powiedzieć może głupiec w pięciu minutach niż mędrzec
przez pięć lat odgadnąć." (ten sam Irzykowski - płacili mu za to czy co?).
Czytam więc wiersze, ale nie staram się zrozumieć CO kierowało autorem
podczas ich pisania, bo może była to myszka internetowa,
może noga mu się złamała podczas spaceru i poczuł żal do drogi,
a może po prostu porzuconym został przez ukochaną?
Najgorsi są poeci uważający, że widzą i czują dalej od innych
i celnie takich określił Ludwik Hirszfeld:
"Tragizm rodu ludzkiego: na ogół człowiek jest mądry jednostronnie,
ale głupi wielostronnie."
Usiądzie sobie taki w fotelu i pisze co mu na myśl przyjdzie:
że jest teraz w New York City, albo na żniwach pod Płońskiem
wącha bąki końskie, co według jego wyobraźni jest czymś lepszym od
mieszczucha, który w tym samym czasie skrapla się wodą kolońską
przed randką na Starym Mieście. A choć jak najbardziej popieram naturalność
bąków końskich, jestem zdania, że o wiele więcej wrażeń dostarczą
naszemu wyperfumowanemu delikwentowi żebracy staromiejscy
wystawiający w kierunku jego dziewczyny porośnięte mięsem jedzonych zwierząt kikuty,
czy matki błagalne o poczerniałych twarzach z niemowlęciem w łachmanie.
Nasz poeta jeszcze wieczorem nie omieszkałby napisać o nich wiersza,
wstrząsnąć innymi głębinami swego wyjątkowego patrzenia,
zahaczyć przy okazji o Papieża a nawet postrofować samego Boga.
Wypisz wymaluj byłby żywcem wyjęty z sentencji Wilhelma Buscha:
"Głupie myśli ma każdy, ale mądry je przemilcza."

Nie tak dawno ogłoszono, że przed milionami lat mózg niektórych małp
wykształcił się tak, aby wyróżnić z tła otoczenia wzory polujących na nie węży.
Polepszył się małpom wzrok, zaczęły widzieć więcej, zaczęły się u_czło_wie_czać
(ma to kojarzyć się z wężem). Taka widząca węże małpa
to również, moim zdaniem, pierwszy poeta. Poeta małpa widzi węża,
a stado jeszcze nie. Poeta małpa nie umie jeszcze pisać, więc tylko w myślach
układa wiersz, który przetrwałby do dziś w szufladkach czaszki,
gdyby czaszka przetrwała. W tym samym czasie wąż robi swoje:
łapie i pożera jego niedoszłych czytelników. Tak oto poeta
u-czło_wie_cza_jąc się, bezwiednie przejął metodę polowania węża:
wyskakuje znikąd, skąd nikt go jeszcze nie widzi, a skoro nikt go nie widzi,
to i nie potrafi ocenić sytuacji, czy wiersz o tym co widzi poeta
jest cokolwiek wart? Co gorsza, w tej samej chwili prawdziwe węże,
te które dostrzegłszy, że niektóre małpy potrafią już je rozpoznać –
zmieniły wzory, niewidzialne zawężają stado czytelników i gdyby nie nasze
wrodzone zdolności prokreacji - już dawno nie byłoby komu pisać o wężach.

.

Baba_Izba · 1 Lipca 2008

Mądrze prawisz Boskie Kalosze, ale tak bogiem a prawdą, to wolę jak piszesz
wiersze. Ja uważam, że można o wszystkim, ale dobrze i ciekawie - z pazurem!
Można i należy o tym, "że jest teraz w New York City, albo na żniwach pod Płońskiem
wącha bąki końskie, co według jego wyobraźni jest czymś lepszym od
mieszczucha, który w tym samym czasie skrapla się wodą kolońską
przed randką na Starym Mieście."
Moim zdaniem, nie ma złych tematów, jest tylko lepsze i gorsze wykonanie. Warto pisać wiersze, jeśli pisanie daje radość piszącemu lub choć jednemu czytającemu.
Moją myśl zakończę, też przytaczająć mądrą sentencję:

"Gdybyś usłyszał tysiąc razy - nie uda ci się. To wiesz co? Rób nadal wszystko jak najlepiej potrafisz i pokaż, jak bardzo się mylili. Sukces jest największą, dostępną, ludzką zemstą." NIKODEM MARSZAŁEK

Z izby baba
- wszystkim - heeej!

Boskie Kalosze · 1 Lipca 2008