Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

wszyscy kibicujemy HISZPANII!! :))


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

ja tam jestem za niemcami

pomijając już wszelkie inne sportowe i pozasportowe względy: powinno się chyba kibicować w turnieju tym, którzy nas pokonali, nie? to zawsze jakieś pocieszenie, że przegrało się z mistrzem, a nie z lebiegami, którzy zaraz w następnej rundzie dali się skopać jakimś średniakom?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ty chyba nie oglądasz tego meczu i szczerze mówiąc to nie wiem czy oglądałeś poprzednie, bo Polska przegrała ze WSZYSTKIMI (no z Austrią był remis, niech będzie) i nie ma znaczenia kto to był, bo byliśmy najsłabszą drużyną na tym Euro. Kropka.
Opublikowano

słusznie mówisz, bo nie wiesz, czy oglądałem poprzednie :D

ależ oglądam, tak jak wszystkie poprzednie.

gyby z hiszpanią grała austria - kibicowałbym jej. gdyby grała chorwacja - kibicowałbym jej.

ja wiem, ze kompleks niemca to sprawa narodowa, ale nie dajmy się zwariować. naturalnie - hiszpanie grają ładnie, ale przecież wszyscy wiemy, że na turniejach raczej się im nie udaje. w przeciwieństwie do niemców.

tym razem im się udało - i dobrze. nie mniej jednak nie byli faworytem.

Opublikowano

najsłabsza była Grecja; jak to pisał Paweł Czado:

"Seitaridis w poprzek do Kyrgiakosa, ten w poprzek do Antzasa, ten w poprzek do Dellasa, ten w poprzek do Torosidisa, ten w poprzek do Dellasa, ten w poprzek do Antzasa, ten w poprzek do Kyrgiakosa, ten w poprzek do Seitaridisa, ten w poprzek do Kyrgiakosa, ten w poprzek do Dallasa, ten w poprzek do Kyrgiakosa, ten w poprzek do Dallasa, a ten (kiedy gwizdy przekroczyły milion decybeli) decyduje się na dalekie baaaaaaaaaaaaach w przód, do biegnącego z gracją rączego jelenia Charisteasa. Piłka odbija mu się od golenia..."

a potem odbiór piłki i od początku:

"Seitaridis w poprzek do Kyrgiakosa, ten w poprzek do Antzasa, ten w poprzek do Dellasa, ten w poprzek do Torosidisa, ten w poprzek do Dellasa, ten w poprzek do Antzasa, ten w poprzek do Kyrgiakosa, ten w poprzek do Seitaridisa, ten w poprzek do Kyrgiakosa, ten w poprzek do Dallasa, ten w poprzek do Kyrgiakosa, ten w poprzek do Dallasa, a ten (kiedy gwizdy przekroczyły milion decybeli) decyduje się na dalekie baaaaaaaaaaaaach w przód, do biegnącego z gracją rączego jelenia Charisteasa. Piłka odbija mu się od golenia..."

:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @bazyl_prost   Tak, poezja też jak:   kryształ słowa,  srebrna nić, jak marmurowa rzeźba, jak mozaika znaczeń, złoty gobelin albo  jak przejrzysta źródlana woda    
    • Ciekawie piszesz, przyznaję. O tym, czyli o rozdźwięku między mizerią w realu i  pocieszankami w necie kiedyś napisałem (W wirtualu), więc jest to zjawisko powiedzmy częste. Z drugiej strony natura ludzka szuka pocieszeń, w wyobraźni,  alko, dragach, więc liczenie lajków i podobnych jest z tych mniej szkodliwych, jak sądzę.  Twój wiersz jest ostrzejszy, bardziej drapieżny i może bardziej aktualny. Pozdrawiam
    • Bardzo ładny wiersz - niedawno czytałam utwór Bereniki, bardzo podobny w tematyce i nastroju, więc zainteresowało mnie inne ujęcie erotyzmu w świetle dyskursu metapoetyckiego.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Język oczywiście w podwójnym znaczeniu, jako narzędzie i jako nośnik. Gra kontrastu wprowadza konotację zmysłową, gdzie największe napięcie powstaje z mocnego zderzenia dwóch skrajnych wartości tego samego zjawiska. Jeśli interpretacja skręci w kierunku "opowieści o...", będziemy mieli bardzo interesującą, nieustanną walkę znaczeń o pierwszeństwo w kreowaniu rzeczywistości w wyobraźni peelki.     Ślizganie się po szeptach - przywołuje na myśl płynącą wodę, i znów można dwutorowo rozumieć język jako element z repertuaru  cielesnego, lub jako kaskadę wypowiadanych słów.   Nie dosłyszał, nie widział - zatrzymuje na rozdrożu. Oddech i drżenie skóry można bowiem połączyć z dwiema znacznie różniącymi się odczuciami - albo lęk (wobec którego język jest intruzem), albo pragnienie, napięcie i oczekiwanie (gdzie język zdaje się opóźniać to, na co czeka peelka, poodejmuje pewną grę).   Kolejne zwrotki pokazują, że tworzona za pomocą języka rzeczywistość jest przestrzenią bezpieczną. Bezpieczną zarówno w warstwie czysto ontologicznej, bo za pośrednictwem słów powstaje ciepłe, kojące, nieinwazyjne universum, ale też w warstwie intymnej - nie ma tu walki, gwałtowności, bliskość jest odpowiedzią na wezwanie ciała, nie agresją.   Można na kanwie tego wiersza postawić ciekawą tezę, że erotyzm, podobnie jak język mówiony, jest również systemem znaków, które są odczytywane i pozwalają wyznaczać granice wspólnego dla dwojga świata.   Spodziewam się, że puenta jest wspaniała :)
    • @andrew   Różowa sukienka kontra mróz - piękny pomysł na obudzenie lata. Gdyby wszystkie zimy tak się kończyły... Ślicznie! 
    • @Berenika97 poezja jak lustro wody albo spiżowy postument wieszcza
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...