Sztuka dla sztuki

[Edis-Samara]

Sztuka to nie tylko przedstawianie piękna, ponieważ ludzie bardzo często postrzegają świat poprzez pryzmat swoich przeżyć wewnętrznych. Trudno jest zauważyć piękno wokół siebie, gdy towarzyszy nam cierpienie lub inne negatywne odczucia. Natomiast, kiedy odczuwamy pozytywne emocje postrzegamy bardzo często świat jako coś pięknego, cudownego. Wszystko zależy również od tego, jakimi zasadami się kierujemy oraz wartościami. Wielu artystów młodopolskich wyznawało zasadę „Sztuka dla sztuki”. Mówiła ona, że nie powinna ona przekazywać żadnych idei. Miała być piękna sama w sobie. Szczerze powiedziawszy ta zasada wydaje mi się nielogiczna. Przecież nie można tworzyć utworu poetyckiego, który jest o niczym, albo namalować obraz, który nie jest ani wesoły, ani smutny. Dzieło takie byłoby moim zdaniem puste. Jeżeli człowiek postrzega świat poprzez pryzmat swych uczuć, przeżyć, poglądów, to nie może wyrazić siebie do końca stosując się do słów „Sztuka dla sztuki”. A jakie jest wasze zdanie?

[Rafał_Leniar]

Dla mnie sztuka dla sztuki jest sztuką drugiego sortu.
A są jeszcze trzecie sorty i kicz na samym spodzie.

Wolę sztukę lekką i przyjemną (tzn. sztukę dla sztuki), niż sztukę, która niby ma jakiś problem poruszać, a nie robi tego za dobrze.

Pozdrawiam.

[vacker_flickan]

mnie się wydawało, że w tym haśle był zawarty sprzeciw wobec "sztuki programowej", czyli sztuki, która miała misję wobec narodu, społeczeństwa, czy coś

[Edis-Samara]

To prawda... ale misja wobec narodu i społeczeństwa to również idea...

[kazelot]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

w następnej klasie dowiesz się że te jakże bzdurne pomysły już dawno zostały ośmieszone przez mądrych ludzi (chociaż oczywiście głupi ludzie dalej w nie wierzą - ale tak juz bedzie zawsze - do teraz znajdziesz takich co czytają horoskopy, gadają z bozią albo wierzą w polityków, tak samo jak ciągle rodzą się ludzie bez rąk albo ślepi - to ich osobista tragedia, ale np. już pisanie artykułów o tym że "to bez sensu urodzić się bez zdolności widzenia" jest raczej mało potrzebne :) - tak samo jak narzekanie że ciągle rodzą się idioci...)
ps. ale to bardzo pozytywnie że nie akceptujesz bezkrytycznie wszystkiego co Ci w szkole w głowę pchają - będą z Ciebie ludzie :)

[jasiu zły]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Moje zdanie jest takie, że w szkole jeszcze nie doszłaś do dadaistów, futurystów, postmodernistów i wszystkiego co było po Młodej Polsce. Poza tym ty chyba nie do końca rozumiesz ideę sztuki dla sztuki, dałaś wpasniały i bardzo truistyczny wykład jak z lekcji polskiego ("Sztuka to nie tylko przedstawianie piękna, ponieważ ludzie bardzo często postrzegają świat poprzez pryzmat swoich przeżyć wewnętrznych" - bardzo odkrywcze, Pani Profesor), zabarwiłaś to własnymi odczuciami w tej kwestii i już mamy kreatywną wypowiedź. Teraz popatrz sobie na swoje ostatnie zdanie: "Jeżeli człowiek postrzega świat poprzez pryzmat swych uczuć, przeżyć, poglądów, to nie może wyrazić siebie do końca stosując się do słów „Sztuka dla sztuki”. " i zadaj sobie pytanie po jakiego Julia miałby wyrażać siebie, skoro pisze sztukę dla samej sztuki (a nie dla wyrażania siebie)?

[Edis-Samara]

Nie zależało mi na urządzeniu wykładu, jak na lekcji języka polskiego. Jeżeli tak moja wypowiedź została odebrana, to trudno, lecz nie to było moim celem. Bardziej zależało mi na wyrażeniu swoich poglądów na ten temat. Po prostu uważam, iż sztuka powinna służyć ideom i wyrażeniu siebie. Chciałam wyrazić swój manifest wobec twierdzenia "Sztuka dla sztuki"... Ale dziękuje za słowa krytyki... Pozdrawiam....

[vacker_flickan]

Młodopolacy wyrażali siebie; ale w ich haśle było zawarte przesłanie, że wyrażają siebie i tylko siebie; kontestując misję wobec Narodu - niejako w opozycji, szczególnie wobec pozytywistów

ten postulat do dziś przetrwał w twórczości kolejnych pokoleń poetyckich (mniej może w twórczości Kolumbów)