Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

  • Odpowiedzi 51
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

"półzieleń półschodów" (jeśli coś źle, przepraszam, ale mówię z pamięci i tak, jak pamiętam z Wu) dodawała zmysłowości. takie moje zdanie, choć możliwe, że wyrażenie było lekko przekombinowane.

dla mnie wiersz na tak - może nie potrafię przestawić się ze standardów Pe na Zet, ale piszę o własnych odczuciach.

pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Bo nie zasługuje, a przycisnął się trochę przez przypadek. Już nawet miałem pisać wyjaśnienie, ale zobaczyłem jak Autor pędzi i wbija minusa pod moim gniotkiem, więc stwierdziłem - nie warto.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Bo nie zasługuje, a przycisnął się trochę przez przypadek. Już nawet miałem pisać wyjaśnienie, ale zobaczyłem jak Autor pędzi i wbija minusa pod moim gniotkiem, więc stwierdziłem - nie warto.

Rzeczywiście - nie warto. Nie jestem ciekaw " przypadkowych " opinii.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Bo nie zasługuje, a przycisnął się trochę przez przypadek. Już nawet miałem pisać wyjaśnienie, ale zobaczyłem jak Autor pędzi i wbija minusa pod moim gniotkiem, więc stwierdziłem - nie warto.

Rzeczywiście - nie warto. Nie jestem ciekaw " przypadkowych " opinii.

A jednak...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Annie   Van Gogh i absynt w jednym wierszu. Poetycka pocztówka z Arles, ale działa. "Rozmywa tło" - dobre zakończenie. Cały wiersz działa jak impresja, więc to rozmazanie na końcu ma sens.  
    • @bazyl_prost @Rafael Marius Wszystko, co stłumione, musi w końcu wyjść, a niektórzy lubią to wykorzystać... @Berenika97 Niestety. Dziękuję! :)
    • @KOBIETA Pomysłów mam wiele, więcej niż kości w ciele.   "Mówimy szeptem krwi łagodnej słuchając w sobie: niech w nas płynie, niech niesie - światło jak w roślinie prześwietli serc planety małe i obudzimy się słuchając szelestu chmur i grania wody."  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Simon Tracy    No tak, powoli się przyzwyczajam. :) Pozdrawiam. :) 
    • @Łukasz Jurczyk   Ten fragment poematu to niezwykle gęsty, surowy opis bitwy nad rzeką Granik (334 r. p.n.e.), pierwszej wielkiej wygranej Aleksandra Wielkiego. Nie budujesz pomnika „wielkiemu wodzowi”, lecz rozliczasz się z brutalnością wojny i tragizmem greckich losów. Świetny jest ten kontrast dwóch narratorów. Pierwszy czuje się zdradzony przez uciekających Persów i ścigany przez rodaków. Dla niego Aleksander nie jest bogiem, tylko „rzeźnikiem z Macedonii”. Drugi - macedoński gwardzista, profesjonalny ale został okaleczony psychicznie. Aleksander nie tyle prowadzi bitwę, co składa swoich (i cudzych) ludzi w ofierze własnej ambicji. Motyw bratobójstwa - To najmroczniejsza część. Historycznie Aleksander po bitwie nad Granikiem kazał wybić greckich najemników służących u Persów, uznając ich za zdrajców sprawy ogólnogreckiej. „Brat zabija brata - oto nasza Hellada” - to gorzki komentarz do jedności greckiej, która została zbudowana na krwi i nienawiści, a nie na braterstwie. Zakończenie jest przejmujące. Sugeruje, że trauma wojenna jest wieczna. Dla weterana to, co wydarzyło się „dawno”, wciąż dzieje się „dzisiaj rano”. Wspominasz Memnona z Rodos - dowódcy Greków u boku Persów, który miał plan pokonania Aleksandra. Nie pozwolono mu go zrealizować , czy „krzyk do wiatru” to symbol bezsilności rozumu? Super!  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...