Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

O chwilo , dlaczego rządzisz tak brutalnie światem ,
Odbierasz nadzieje , depczesz wiarę.
O chwilo , dlaczego sprawiłaś ,że Ją poznałem ,
Odebrałaś mi rozum i serce zarazem.

O chwilo, dlaczego sprawiłaś bym chciał byś trwała wiecznie,
Odebrałaś mi poczucie czasu , gdy będąc przy niej chciałem żyć wiecznie.
O chwilo, dlaczego sprawiłaś , że nie potrafię o Niej zapomnieć,
Odbierasz mi dni i noce czyniąc bezradnym,beznadziejnym.
O chwilo dlaczego pozwoliłaś na rozstanie ,
Odebrałaś mi sens moich myśli i czynów zarazem.

O chwilo , dlaczego pozostawiasz pustkę w moim sercu,
Wypalasz myśli , nękasz demonami przeszłości
O chwilo, dlaczego , dlaczego jeszcze trwasz ,
Pozwól zapomnieć , pozwól odejść ... trwaj.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Chwila jako temat - to już było. Ogromnie trudno coś nowego w tej kwestii. Niestety, Autor, poszedł utartą drogą: zwrot do adresatki (chwili) powielany w nieskończoność, pretensje i podziekowania w kierunku tejże, liczne zapytania retoryczne.
I jeszcze ta niespójnośc rozumowania, bo niby chce zatrzymać czas, a przecież pada: "pozwól zapomnieć".

Z pewnością pochwalę wrażliwość podmiotu, bo oto przejrzał, zrozumiał ułamek istnienia etc.
Dlatego nie razi mnie nieudolność w nazywaniu emocji.

Życzę cudownych chwil. A.

Opublikowano

Dziękuję Pani Joanno za komentarz
Jeśli chodzi o wspomnianą przez Panią niespójność rozumowania, na swoją obronę pragnę dodać tylko tyle , że chciałem podkreślić swoje rozdarcie wewnętrzne . Szkoda , że to zabrzmiało jak "niespójność rozumowania".
Szczerze mówiąc to jest mój debiut i wiem , że sporo będę musiał jeszcze popracować .
Dziękuję jeszcze raz za komentarz ,pozdrawiam.

Opublikowano

wiersz troszke zbyt przygnebiajacy spojrz na ta chwile z perspektywy czasu, jezeli milosc przychodzi to zostawia slad w nas samych uczy nas pokory i dzielenia sie soba, spostrzegaia innych ludzi goraco pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Okiem ciemnym, zamglonym – mierzę granice Namiętnie lecę – zachwycony tajemnicą Lecz pocałunków w słowa nie zmienię, nie przeliczę Moja najdroższa Tęsknico   Śladem Twoim, z grzechem, z jękiem, z rozpaczą Przez westchnienia, w głąb najgłębszych czeluści Tam, gdzie tylko serca zranione zobaczą To co boli, co dusi   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Zawiedziony zawrócę, bo zbyt wiele, za dużo Serc ludzkich złudnie wabi mnie i nęci Choć nic, a nic w rachunku nie służą A dusza ich dotykiem w dal nie odleci   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Rachuję więc z pogardą – kochającą Ciebie I liczę myśli w nicość próżno spadające Choć ledwo w nich widzę – zakochanego siebie To słyszę, jak serca w samotności konające   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny
    • @karenka to taka próba pracy nad warsztatem ;) dziękuję za komentarz @Berenika97pracuję nad Echo ;) @Leszek Piotr Laskowski @Poet Ka @violetta @.KOBIETA. Dziękuję Wam!
    • ...myto...   ..cóż winien jestem tobie ja człowiek szary eminencja pośród słów    powiedz język mój stary niewidzialny próg    kracze dziko skacze okruch chleba dziobie kruk    spłać swe myto nim opróżnisz złoty róg    prawdy złogi gardeł wnyk głuchyś ślepcze jam serwuję ci na tacy niemy duszy krzyk..   chytrylis - 2026r. „Gdy ci na górze milkną w obłudzie, niemym krzykiem przemawiają prości ludzie.”   chytrylis
    • Kobiecy głos zamknięty w klatce Klatka z gałązek rudej jarzębiny  Miesza powietrze z dźwiękami lasu Las przystrojony w letnie koniczyny   Skończone słowa, nieskończony żal Że w ramionach wiatru znika twoja pieśń  Wszystkie słońca w kwiatach  Z uśmiechami głaszczą mnie   Ku milczącym chmurom  Rumianych aniołów Płaczę bo mi tęskno  Do śpiewnych ogrodów    Ogrodów radości i ciepłoty rąk Uciekłaś po cichu, droga samotności  Zostawiając tylko Ten horyzont łąk      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dziękuję...Tak, trudno trafić na swoją duszę...prawda? :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...