Z dedykacją...

[Hermenegilda Kociubińska]

Opowiedz mi swoją historię
napisz łzą na szkle
swój strach
Pozwól zapukać do serca
skruszyć ból
zlodowaciały
Spleć nici szczęścia
na ich kanwie tkaj
swe życie
Spójrz prosto w oczy
choć raz
nie uciekaj

[sub]Tekst był edytowany przez Hermenegilda Kociubińska dnia 10-06-2004 17:48.[/sub]

[Michał Kowalski]

niestety żadnych szczególnych emocji u mnie nie wywołał - i proszę prześledzić ortografię w tekście
pozdrawiam

[Piotr Sanocki]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To niegroźny błąd :) nie uciekaj.
Tak jak już wspomniał Michał, rzadnych większych emocji. Smutny, bo smutny, ale nad atmosferą trzeba mocno popracować (może wyrazy dźwiękonaśladowcze) :)
A co do tytułu - dlaczego "Z dedykacją..."? Nie widzę tutaj żadnej dedykacji.

Ogólnie - wiersz jest słaby i wymaga dopracowania klimatem :)

Pozdrawiam serdecznie

[Hermenegilda Kociubińska]

dziękuję za komentarze =) ciągle próbuję znaleźć optymalną dozę emocji w swych wypocinach, które ośmielę się wierszami nazwać, i jak widać muszę jeszcze popracować=)a "nieuciekaj" to poprostu literówka...
pozdrawiam =)

[Piotr Sanocki]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

praca i praca - kojarzy mi się w pozytywizmem, do którego nie lubie powracać :P