nie budź nas bo przecież nie chcemy.

[samo dno]

leżymy
wygrzebujemy brud
z resztek organu najcięższego
słuchasz
"chciałbym umrzeć z miłości"

zapalamy ostatnie
papierosy
wdmuchujemy sobie do ust
przyszłe dni

pijemy
resztki wina
opuszczamy zasłony
spadają z sufitu
chmury


nikt nas nie obudzi
bo przecież nie chcemy

[Rachel_Grass]

bród?

[a._mrozinski]

Resztki organu najcięższego, ostatnie papierosy, resztki wina... - to stwarza melancholijny nastrój, podoba mi się. Całość jednak moim zdaniem niedoszlifowana ("zasłaniamy zasłony" nie brzmi dobrze, "bo przecież nie chcemy" też nienajlepiej, dziwna wersyfikacja).

Arek

[lubię latawce]

lubię Twoje pisanie, drogie samo dno, jednak tym razem podobuje mi się tylko puenta
ale pozdrawiam serdecznie, comme d'habitude :P

andżelka

[Katarzyna Leoniewska]

Tytuł niepotrzebnie powtarza to, co jest już w wierszu... A sam wiersz - konsekwentnie pogłębiana melancholia...

[samo dno]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie, brud
( aż się czerwony zrobiłem)
entschuldigung.

[samo dno]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję za to co się podoba, za to co nie również. po części przyznaję rację.

[samo dno]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki andżela, choć tylko puenta się podoba. pozdrawiam. do dna! :)

[samo dno]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

może niepotrzebnie. melancholia. tak. choć maj jest.
dziękuję.

[Stanisław Kamykowski]

nie mogę się do końca tu odnaleźć
mam wrażenie pewnej chropowatości tzn. jak deska, która za chwila może mnie poczęstować drzazgą, ale nie wiem gdzie ukłuje, póki nie zacznie boleć, czytam kolejny raz i czuję jakieś nierówności ale jeszcze nie kłuje
pozdrawiam

[Tova_Brink]

plusik za skojarzenie z moim kochanym Myslovitz:D

a ja nie widzę melancholii
dla mnie wiersz jest duszny, przepełniony uczuciami, które już bardziej się rozwinąć nie mogą i to jest ich dramat (tak, dramat uczuć)
przygnębiające

ale, jak zawsze:

:-]